ilk defa ailecek izleyipte gülmekten yerlere yattığımız günleri hatırlarım.bu kadar içten filmler artık çok zor yapılıyor...

biz hep yakın bulduk onları içimzden biri gibi gördük kendimizle özleştirdik onları adile naşit'i annemiz gibi görük,münir özkul'u ise babamız gibi neden sizce böyle düşündük hemen söyliyim onlarda bizim özlem duyduğumuz aile sıcaklığı vardı adile naşit'te türk anasının evladı için yapamıyacağı hiçbirşey olmadğını gösteren çehresi münir özkul'da ise o her babada olan gururlu tavır ve evlatlarına kol kanat germe çabasını gördük bu yüzden onları çok sevdik ve hala da seviyoruz..

hiç eskimeyen, birçoğumuzun defalarca izlediği mükemmel bir türk sineması. yeşilçam ın en iyilerini toplamış bir film. bölünmüş bir aileyi çok güzel bir şekilde mizah katarak işlemiş film. uzun zamandır izlediğimiz ve uzun zamanda sıkılmadan izleyebileceğimiz eskimeyen bir film.

türk sinemasının duayenlerini hep birlikte bu filmde görüyoruz. tam bir türk aile filmi. içinde komedi, dram ve duygusal anlar var ve hepsi çok güzel harmanlanmış. film o kadar basit değil bence verilen bir de mesaj var... değerini bil, saygı göster, mutlu ol... herkesin izleyip keyif alacağı harika bir yapım..

bu film otuz yıl önce çekilmiş ama neşesinden,hüznünden,yaşama sevincinden hiçbir şey yitirmemiş.bu filmleri özel yapan ne; oyuncuları mı?samimiyeti mi?içindeki sinema aşkı mı?hepsi ve en önemlisi bizden olması.şimdiki saçma sapan diziler gibi kimin eli kimin cebinde değil herkes el ele.biz buyuz bu filmler gibiyiz.kim ne derse desin bizim özümüz bu.

her çıktıgında bıkmadan kanalı degiştirmeden bir solukta izlenecek filmlerden bir tanesi.çogu arkadaşında belirttigi gibi maddi amaç güdülmeden yapılan bir yapıt oldugundan oyuncuların sıcaklıklarını çok rahat hissedebiliyoruz buna bir de süper oyuncu kitlesi eklenince insan daha bir haz alıyor.günümüzde böyle filmlere çok az rastlıyoruz çıkan filmlerin çogu maddi amaçlı ilk film tuttuysa iş bitti demektir onun dizisini bile çıkartmayı denerler...

türk sinemasının unutulmaz yapıtlarından sadece biri bu filmde.o kadar sicak o kadar içtenlikle oynanmış bir film ki türk halkının ortak hallerini bize gösteriyor.

aaah ah nerde şimdi böyle filmler

adile naşit le münir özkul o zaman izlenir

zevkle bıkmadan tvde neredeyse her verildiğinde izlediğim çok içten bir film.gerçekten de bir film bu kadar mı sımsıcak bu kadar mı neşeli olur dedirtiyor insana.oyuncular türk sinema tarihinin en büyük sutaları.film de doğal olarak müthiş başarılı bence

yeşilçamın temel taşlarından biri bence bu film.usta oyuncalır bir araya geldiği arkadaşımızn dediği gibi maddi çıkar gözetmeden.parayla değil ruhla yapılan sımsıcak bir film.inşallah bu filminde hababm sınıfı gibi devamını yapıpta mahfetmezler.biraz eski yeşilçama saygı gösterelim yaa.

geçmişe bakıyrum. nasıl bukadar güzel yapımlar ki kısıtlı imkanlarla neden hala seyrettirebiliyolar kendilerini? bunların tek bi açıklaması olablir. maddi çıkar düşünmedikleri ve oyunculuklarına ruhlarını kattıkları için biz onları çok sevdik. hala yayınlandığında bi çok diziden daha fazla seyrediliyo. dedelerimiz ninelerimiz derler ya ''nerde o eski bayramlar'' şimdi içimden nerde o eski yeşilçam demek geldi:)))

çok matrak bi diziydi şener şenin muhabbetleri gülmekten geçiriyodu :d

adile naşit ve münir özkulun birlikte oynadığı birçok film genelde çok keyifli olur. bir de araya şener şen katılmışsa işte sonuçta böyle bir film çıkar ortaya. inanılmaz keyifli ve her yayınlandığında kendini izlettiren ve türk sinemasının kendine has havasını taşıyan bir örnek.

işte türk sinemasının doruğa uşaltığı bir film daha:bu film i ne kadar izlesem izleyimhiç sıkılmsm tereddüt etmem çünkü türk halkına o kadar samimiyetle yaklaşmışlarki filmde etkilenmemek filmdekilerin duygularına ortak olmamak mümkün değil...