eşkiya filminden sonra benim en çok beğendiğim türk filmi.bence klasikler arasına girebilecek bir film.fikret kuşkanın en iyi performansı.izleyen herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği harikulade bir film.bıkmadan defalarca izlenebilecek ve geçmişi hatırlatan ustaca kurgulanmış bir film bence

bir çağan ırmak farkı...daha önce hiç bu kadar ağladığım bir film olmamıştı.filmi sinemada izledikten sonra televizyonda izlediğimde bile herşeyi bilmeme rağmen kendimi tutamıyorum

filmi izleyen herkes aynı şeyleri söylediği için (çok duygusal,gözyaşlarınızı tutamıyacaksınız vs...)biraz da meraktan gittiğim bir film.tat almadım dersem yalan olur.ağladığım sahne ise egenin babamı çok özledim dediği sahneydi...bi baktım ağlıyorum... ;)

annem sinemaya gidecegimizi söylemişti,hangi filme gitcegimizi sordugumda babam ve oglum demişti.aslında bu filmi başta izlemek istemedim , siz izleyin dışarıda görüşürz bile dedim.ama filmi izleyince...inanmazsınz birkaç gün sonra cdsinide aldm,birkaç kere daha izledim we kesin bir kanıya vardm çagan ırmmak bir dahi...

ağladığım tek film diyebilirim:((

türk sinemasına ajitasyondan uzak, içten, gerçek, yalın, doğal kavramlarını bir arada barındıran bir film kazandırarak yüreğimizin pasını silen, tüm samimiyetini filmin her karesine yansıtmayı başaran çağan ırmak'a, muhteşem performanslarıyla başta çetin tekindor, hümeyra, fikret kuşkan ve küçük ege olmak üzere tüm oyunculara, ayrıca emeği geçen herkese ithafımdır: yüreklerinize, emeklerinize, ellerinize sağlık. unutmaya başladığımız her duyguyu, her değeri ve bizi bize hatırlattığınız için, işinize ve bizlere duyduğunuz saygı için. iyi ki filmin vizyona girdiği ilk günlerde tüm salonların tıklım tıklım olmasına rağmen bu filmi izlemek için inat etmişim. her karesi duygularımızı altüst eden, güldürürken ağlatan, ağlatırken güldüren, yüreğimizi titreten, içimizden birini değil; içimizden hepimizi, bizi bize anlatan film. saygıyla eğiliyorum, yüreğimle alkışlıyorum. teşekkürler...

çok beğenerek izlediğim bir film.çetin tekindor ve fikret kuşkan harika oynamışlar.

beni çağan ırmak a hayran bıraktıran şey onun sinema dilini gerçekten son derece yetkin bir şekilde kullanabilmesidir. bir hikayeyi güzel yapan en önemli şeylerden biri de onun bahsettiği şeyleri bahsettiği şeyleri açıkça belirtmeden dolylı olarak ya da kast ederek anlatması yada anlatabilmesi ve çok katmanlı alt metinlere yar verebilmiş olbilmesidir. filmin içinde hiç bir oyuncunun ağzından 12 eylül kelimesi çıkmaz kimse 12 eylül ile ilgili tek kelime etmez ama film istendiğinde baştan sona söz konusu dönemi anlatan bir bir dram olarak izlenebilir. ya da babalar ve oğullar arasındaki o şaşmaz hesaplaşmanın filmi olarak da izlenebilir. yada yaşamının son döneminde başından sonuna kadar bütün hayatını gözden geçirmek ve onunla yüzleşmek durumunda kalan bir adamın filmi olarak da izlenebilir. yada 12 eylül döneminde bir küçük izmir kasabasında yaşayan küçük insanların başlarından geçen olayları anlatan bir film olarak da izlenebilir. yada çocukluk yılları 80 lerin başına denk gelen bir kimsenin hayata babasına ve babasının geç de olsa tanıştığı ailesine biraz da masalsı bir şekilde oluşturduğu bakışıymış gibi de izlenebilir. işte babam ve oğlumu böylesine iyi (acıklı demiyorum çünkü filmin bu niteliği hikaye içinde kendiliğinden doğal olarak ortaya çıkıyor) bir film yapan bu zenginliği veya çok boyutluluğudur bence.

gerçekten çok süper bi filmdi 2kere izledim 2sinde de ağladım.

sanırım herkes aynı şeylerden bahsediyor ama bende bişeyler yazmalıyım bu film hakkında!şimdiye kadar izlediğim en güzel dram filmi,tek kelimeyle harika!kolay kolay ağlayan bir insan değilimdir(allah kimseyi ağlatmasın bu arada)ama bu filmi 3 kere izledim ve 3 kerede hüngür hüngür ağladım.ağlarken güldüren ve içinden çok güzel dersler çıkartabileceğimiz bir film.bence tam anlamıyla bir başyapıt.süperr

ne ağlamıştm burda içim mahvolmuştu... 8's

aslında bu film ile oscar almamız gerekir.. şimdiye kadar izlediğim en iyi türk yapımı dram filmi.. film 1980 darbesinin etkilerini o kadar güzel anlatıyorki.. aslında hiç bir yargılama yok sadece sonuç var.. sonuçlar.. ve tabi o dönemden günümze sadığın babasıyla dargınlığı ama diğer yanda da oğlu... hayata, siyasete, darbeye, isteklere o kadar güzel bir anlatımla yaklaşıyorki aslında anlatacak kelime bulamıyorum... her şey bir noktada birleşiyor bence.. evlat sevgisi... herhalde insanın cocuğu için yapamıycağı şey yok... ve oyunculuklar o kadar gerçekçi ki... cenaze sahnesinde olanlar, sadığın babasıyla konuşması ve hümeyra... yan rollerde çok iiydi yani sanki bu rol için onlardan daha iisi olamıycakmış gibi geliyo bana o kadar özdeşleşebilmilerdi bence rolleriyle... ufaklık ege de çok ii iş çıkarmış yaşına rağmen... bir çağan ırmak şaheseri olan bu filmi izlemeyen ben film tkipcisiyim demesin kendine...

hıc bır fılmde bu kadar agladıgımı hatırlamıyorum..hakıkaten ayakta alkıslanacak bır yapım

duygulu her insanı kolaylıkla ağlatabilecek ve güldürebilecek sıcak, samimi ve harika bir film. ayrıca müzikleri de ödül kazanmıştı.

izlediğim en iyi dram filmi diyebilirim ağlamaktan gözlerim şişmişti ilk izlediğimde