balkanları alev alev saran milliyetçilik, tarihin mirası olan etnik kimliği farkediş ve sonrasında acılarla kendini belli eden insan manzaraları.film "kelimeler" "yüzler" ve "fotoğraflar" adlı üç bölümde işleniyor.kelimeler adlı bölümde kendimizi bir dağ başında ruhsal hayat sürdüren ortodoks rahipler arasında buluyoruz. sessizlik yemini etmiş olan kiril bir gece odasında hristiyanlardan kaçan bir arnavut kızı zamira'yı bulacaktır onu ele verip vermeme konusunda yaşadığı çatışma insancıl bir hareketle sessizliğine devam edip bu müslüman kızı saklama haline bürünecektir. yaptığı seçim balkan coğrafyasının sert mizacında aynı hoşgörüyle karşılanmasada bir insan başka ne yapabilir ki. ikinci bölümde yaşanan acıların uzağında, ayakları üzerinde duran bir kadının seçimi ve aşkı arayışı ele alınacak burada tanıdığımız makedon fotoğrafçının huzur bulmak amacıyla ülkesine geri dönüşü filmin son perdesi yani "fotoğrafları" meydana getirecektir. film büyük bir acının ortasında farklı bir anlatıma sahip, bosna'da daha sonra kosova'da yaşanan insanlık dramının tekrarlanma ihtimalini sorgulayan yağmurdan önce "etnik kimliğin" onlar ve bizler ayrımına dönüşümünü, bu farklılığın tahammülsüzlükle harmanlayıp ölümlere neden oluşunu yağmurdan önce yaşanan sıkıntılı havanın hissedildiği dakikalarda gözlerimizin önüne seriyor. gördüklerimiz buz dağının su üstünde kalan kısmı kadar belirgin ve anlaşılır bu bile gözyaşlarımızı harekete geçirmekte yeterli olabiliyor peki suyun altında kalan ancak görmek isteyen insanların görebileceği acılar hakkında ne biliyoruz belkide filmde dendiği gibi "zaman asla ölmeyecek" hiçbir şey dünde kalmayacak, yaşanan acılar gün gelecek farklı yerlerde farklı kimliklerle yeniden dirilip hayat döngüsündeki yerini alacak çember yuvarlak olmasada bu çevrimde yaşanacak olaylar yaşanmışlara benzemek için yeni yüzler ve bildik nefretler bulacaktır. önemli festivallerde çok sayıda ödül alan bu film etkileyici müzikleriylede dikkatlerimizi çekmeyi başarıyor.

bazen taşıyazsın benliğini saran o anlamsız duyguyu.. acı,keder,mutluluk.kaçamayacağı bir köşeye sıkışır ruhun .. tek yol olur o süzülen 2 damla yaş bedeninin dünyaya açılan kapılarından, tıpkı dünyada yaşanan içi belki mutluluk saçan belkide kedere boğan öykülerle dolu olaylar karşısında sessiz kalamayan gökyüzü gibi..önemli olan öncesidir ama, gözyaşı öncesi yağmur öncesi... film balkanlarda yaşanan trajedilerden sadece bir tanesini ele alıyor.birbirleriyle birlikte yaşamak zorunda olan 2 farklı din mensubu halk..ve tahammülsüzlüğü son noktaya taşıyan bir eylem..bu çerçevede şekillenen olaylar ve karakterler..değil izlemek başucu yapılacak bir eser olduğunu düşünüyorum..

farklı hayatların aynı olaydan etkilenmesini ve bu hayatların kaçınılmaz sonlarını 3 bölüm halinde izleyiciye sunmaya çalışan filmde açıkçası beni etkileyen en önemli şey filmin müzikleri oldu. bölümler arasında yeterince bağlantı kurulamamış, savaş, savaşla ilgili yaşanan ve hissedilenler yeterince yansıtılamamış. filmi izlerken, filmin konusundan çok doğa ve müziğin uyumuna takıldım.

bence film derin bir nefes almak gibi normal yaşantımıza bi ara verip bu filmi izlemek gerekir türünün en iyi örneklerinden birisi

bu film suya yazı yazmak gibiydi. izle ve unut. hoşuma giden şey çekim yapılan köyün anadolu köylerine olan benzerliği ile tanıdık manzara ve insan görüntüleriydi.

film basit gibi görünüyo ama insana izlettiriyor ve beğeniyosunuzda özellikle müziği çok hoş.beğenilecek bir film

makedon-sırp-hırvat-boşnak yapımı filmlerden hoşlananların kaçırmaması gereken bir film.açıkçası kimilerini sıkacak bir film olabilir.ama bu tarz filmlerden çok hoşlandığım için hiç sıkılmadan izledim.'aşk engel tanımaz'deselerde balkanlarda farklı dindeki kişiler arasında büyük sorun olabiliyor...

olağanüstü bir filmdi bence.hele filmin o müziği yokmu insanı parça parça ediyordu resmen.defalarca izledim defalarca daha hiç sıkılmadan izlerim.içiçe geçmiş hikayelerin,kesişen hayatların çok çok güzel işlendiği son derece vurucu,aynı zamanda da son derece naif olmak gibi iki tezat özelliği müziğin ritmine uygun dans gibi işleyen kaçırılmaması gereken müthiş bir filmdi.

kelimeler,yüzler ve resimler...üç hikayenin buluştuğu ortak payda.arkadaşın da dediği gibi bu filmi izledikten sonra bende kendime teşekkür ettim bu filmi izlemeyi seçtiğim için.bi nevi ayrıcalıklı hissettim kendimi bende:))) ülkedeki iç savaşın ülkede yaşayanlara getirdiği gerginlik ve mutsuzluk güzel işlenmiş filmde.müziklerse harikaydı...

"kuslar çıglik atarak kara gökyüzünde uçusuyor. insanlar sessiz, beklemek kanima aci veriyor." mesa selimovic yonetmenin ilk filmi olmasına rağmen ellere sağlık. zamira ve kiril'in bogazları dügümleyen hikyesi.

"yağmurdan önce" de savaşa ve şiddete dair üç farklı ama birbiri ile bağlantılı hikaye anlatılıyor. film oscar adayı ilk makedon filmi özelliği taşıyor.hikayeler ilginizi çekecek, müzik kulağınızdan gitmeyecek ve müthiş finali unutamayacaksınız!!

bazen bazı filmleri izlemiş olmak size bir ayrıcalık hissettirir. benim için yağmurdan önce bu tarz bir film. tüm fonksiyonları mükemmel bir film. müzikleri o kadar güzeldi ki (o zamanlar film müziklerini hemen bulma şansınız yoktu.) aylarca aramıştım. filmin bir başka yönüde yugoslavya'nın nasıl dağıldığının (dinsel ve etnik çatışmalar) belgeseli niteliğinde olmasıydı.

herşeyi hollywood filmlerinde arayanlara en iyi cevaplardan birisi

bağımsızlık... sessizlik yemini... mükemmel bir film...simgesel olarak anlatmış... birbirine kenetlenmiş öykülerdeki ahenk de güzeldi bence...

filmde farklı hikayeler birbiri ile bağlantılı şekilde anlatılıyor. " bu sıralar artık bu taktik sıktı" demeden önce filmin yapım tarihine bakmayı unutmayın. yugoslavya'nın o dönemdeki durumunu küçük hikayelerle anlatmaya çalışmış olan bu filmde kendi adıma en çok beğendiğim unsur müzikler oldu. onun dışında gayet hüzünlü bir hikaye var karşımızda.