güzel bir belgesel çanakkale üzerine bir sürü eser yazıldı gelibolu eseride sayılı eserlerimizden.

bu filmi dün gece izledim gerçekten çok güzel bir belgesel olmuş... ancak bu filmin gece 2 de verilmesine şaşırdım dün de 30 ağustos zafer bayramıydı böyle güzel bir filmin herkesin izleyebileceği saatte olmasını isterdim...

gelibolu'nun gallipoli olarak nitelendirilmesi düşündürücü,sırf yabancılara hoş görünmek amacıyla gallipoli'ysa belgeseli çekenleri türklüğe davet ediyorum...

ç0ok güzel bir türk filmi. kesinlikle izlenmeli.

sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? "gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın. çanakkaleyle ilgili yapılan bütün belgeselleri yetersiz görüyrum. bu belgeselde olduğu gibi. anlatılmaz yaşanırdı biz hala bir filmde yaşatılmasını bekliyorum .ne mutlu türküm diyene.

lise sondayken öğretmenimiz götürmüştü :) salonda tek bizim sınıf vardı :)

severek okuudğum tarih profesörü selman kayabaşını'n bir lafı vardı"derslerde gördüğümüz tarih sanki hikaye biri anlatıyor ama bazen duyulan bazende görülen eçmiş zamanda biz sadece dinliyoruz..ingilizlein deyimiyle hisstory.."işte bu cümleye binayen ilk kez sanki tarih hikayeydi ama bende onun bir parçasıydım hissini yaşattı bana bu belgesel..

beklediğimden farklı olarak sadece tarihi bir belgesel niteliğindeydi.2004 yılında büyük tantanalarla ciddi rakamlar harcandığı söylenmiş ve reklamı yapılmıştı;ancak çanakkale gibi bir destanı anlatmak için son derece kuru ve yavan kalıyor.

fragmanları sanki bu belgeseli bir savaş filmiymiş gibi gösterdi ama izlediğimde çokta heyecan verici olmadığını gördüm oldukça sakin bir yapımdı,çanakkale gibi büyük ve dünyaya örnek olmuş bir savaşın daha etkileyici yapımlar olarak beyaz perdeye akrtarılmasını umuyorum ama anlattığı olaylar boş olaylar değil izlerseniz zararlı olmazsınız

arkadaşlar şiddetle tavsıye edıoyum arkadaşlar türklüğün nererlerden geldıgını ne yollarala geldıgı ogrenmemız için lutfen

babamla geçen yaz ikinci gidişimdi geliboluya hala gezmediğimiz yerler var burası yavaş yavaş unutulmak üzere yani sadece ataütür akıllarında kalmıştır gelicek nesillerde böle yerleri koruyacak eminim 250 bin şehidimiz vardı düşünün arkadaşlar 250 bin ne demek:(

babamla birlikte gitmiştim. çanakkale savaşlarında türk askerlerinin çektiklerini görünce ne kadar şanslıymışız biz dedim. o zamanki şartlar çok ağırmış adamlar çıplak ayaklarla savaşıyorlarmış. daha insanların iddia ediyorum midesini bulandıracak koşullarda savaşmışlar beni çok etkileyen izlediğim en iyi belgeseldi

yapılan terör olaylarını kınıyor ve şehit ailelerine başsağlığı diliyoruz!... "söz konusu vatan ise gerisi teferruattır."

filme büyük heveslerle gittiğim için mi bilemiyorum ama filmden istediği tadı alamadım. önce beklentilerimi açıklayım: milli duygularımın kabarması, türk askerinin kahramnlıklarını izlemek, yedi düvele karşı nasıl dimdik ayakta kaldıklarını izlemek, acımasız düşmanın binlerce top mermisine karşı nasıl mertçe dövüşülceğini görmek. ne yazıkki bunların çoğunu göremedim. film daha çok ingiliz tarafı ile ilgilenmiş ve filmin sonunda "anzak ruhunun tüm avrupaya yayılması" gibi bir cümlenin varlığı beni bu filmi çekenler ve çektirenler konusunda derin şüphelere sürükledi. çanakkale savaşını türk belgeleri ile incelediğinizde, yer yüzünde bir türk bile kalmayana kadar savaşmak felsefesinde olan bir düşmanı karşınızda bulacaksınız ve bu düşmanın askerlerinin duygularını ve yaşadıkları zorlukları dinlemek bile midemi bulandırdı.gemilerdeki sicak kamaralarında o büyük toplarının türk topraklarını dövmesini puro ve viski eşliğinde gülerek izleyen ve toplu bir kıyım için emir vermiş olan ingiliz kumandanların ve emirlerindeki askerlerin duygularını dinlemekten bir türk olarak gerçekten cok rahatsız oldum. ancak şuda bir gerçekki ulu önderimiz gazi mustafa kemal atatürk'ün yabancı askerlerin annelerine yönelik hitabı ise tamamen farklı bir konudur. çünkü o hitap galip bir milletin, malup bir millete olan merhameti ve büyüklüğünün göstergesidir.

bu filmin ayrı bi yeri ve önemi vardır bende.. 18 mart 2005(vizyon tarihi)'te çanakkale'deydim bu zaferi kutlamak için. çok şanslıydım çünkü bu belgesel vizyona girdi ve çeşitli illerden gelen öğrenci gruplarının doldurduğu salonda, fotoğraf makinalarının patlayan flashlarıyla bir tarih dersinin sinevizyon gösterisinde gibi heyecanla izledim filmi. gerçekten bi sinema salonunda film izliyormuşum gibi değil de öğrencilerle tarih dersindeymişim gibi hissettim kendimi. sabah oraları gezip(gelibolu) öğlen de bu filmi izleyerek gezdiğin yerleri taze taze vizyonda görmek çok büyük bi mutluluk ve heyecan veriyor insana...tarihimiz açısından izlenmesi gereken güzel yapımlardan bir tanesi