hiç bir filmde bu kadar sıkıldığımı hatırlamıyorum.film çok karanlık onu geçtim sahneler çok uzun..

angelopolos hastasıyım filmlerinde hep kendimi bulurum dram trajedi hatta birazda melodram demek daha anlamlı çünki eleni karandriu faktörü var harika bir buluşma böyle ustalar ne yazık ki geniş izleyici tarafından anlaşılmıyor filmlerinde göç olgusu ağılıklı işleniyor yani insanın iç ve dış eksenli göçleri trajedi kugusu ile yüzeye vuruyor yaklaşık iki saatlik sinema çatısı başınızdan aşağıya zıpkın gibi çakılıyor yinede herkese şiddetle tavsiye ederim.

"su yok, sabun yok, çocuklarıma mektup yazacağım kalemim yok"