bu sabah ben mi çok duygusaldım yoksa film kalp acıtan türden miydi (?)" bilemedim"...stanley, eşini savaşta kaybetmiştir ve iki kız babasıdır.izleyicinin hiç görmediği anne savaşta ölür ve baba bu haberi kızlarına nasıl vereceğini bilememektedir.kızlarınında çok istediği küçük bir tatile çıkmaya karar verir.aklındaki tek şey annelerinin öldüğünü kızlarına nasıl söyleyeceğidir.öyle ki; telesekreterdeki sesten(eşinin sesi) yardım bile ister...savaşa dair filmdeki bakış açısını ise yakalamak çok zor (?) çünkü amca profili oldukça ilgimi çekmiş olmasına rağmen bu karakter üzerinde detaylıca bir yoğunluk göremedim. gerçi amca çok zayıf bir karakterde, ben olsam onu daha keskin bir tipleme ile filme dahil eder hatta yolculuğa onu da çıkarırdım(!)john cusack, harika bir oyunculuk sergilemişti. bana, ben olsam ne yapardım sorusunu düşündürecek kadar gerçekçiydi...parmağındaki yüzüğü çıkarıp, gülümseyişi, finalde çocuklarla birlikteki hali, gözümün önünden gitmiyor.filmin müziğide çok güzeldi.dram severler mutlaka izlesinler...!

john cusack'tan muhteşem bir performans izledim.ne denilebilirki bu yürek burkan film hakkında.çaresizliğin yollara düştüğü bu hikayede en etkilendiğim ve gözlerimin dolduğu sahne stanley'in telesekreter kaydına konuşması ve grace'den yardım istemesidir.ne yapacağını bilemeyen stanley'e "annesinin gidişiyle ciddileşir insanlar" diyen 12 yaşındaki büyük kızı heidi yardım edecektir.film hem dramatik tarafıyla hem de ırak'ta yapılan savaşın nedenleri ve gerekliliği hakkında bir sorgulayan tavrıyla bağımsız sinema çizgisinde iyi bir yapım olduğunu gösteriyor.

film çok büyük bir çaresizliği anlatmış. john cusack inanılmaz bir oyunculuk koymuş ortaya bir babanın başına gelebilecek en zor durum bu olsa gerek. kesinlikle tavsiye ederim arkadaşlar özellikle dram sevenler arşivlerinde baş köşelerden birini tutacak bence.