ispanya iç savaşında yaşananları anlatan izlenebilecek bir film.ken loach tebrik etmek gerek çok güzel bir anlatımla izleyiciyi sıkmadan çok güzel bir şekilde anlatmış bazı şeyler.film ağır tempoda gidiyor arada bir sıkılsanızda sizi filmde tumumayı başarıyor.ayrıca filmin müzikleri çok başarılıydı.filmin sonu zaten tam bir karmaşa herkes bir yerden bir şey söylüyor.filmden en etkilendiğim kısım savaşta sevdiği kadını kaybenden adamın eşinin toprağından bir avuç alarak yıllarca saklaması ve kendisi ölünce şiir okuyarak torunun toprağı mezara dökmesidir.izlenmesi gereken bir tarih filmi!

sol tavrı net bir ustadan,ispanya iç savaşı üzerinden devrimci harekete bir bakış diye de nitelenebilecek bu film:aslında solun genel bir sorununa da göndermeler yapıyor...bir çok ülkede; ki buna türkiye'deki sol hareketin tavan yaptığı sürecide dahil ettiğimizde,açıkca görülebileceği gibi;fraksiyoner bölünmenin olumsuzluğunun bir eleştirisidir de bu film...her ne kadar ken loach ustamız, sol hareket içinde tarafını yıllardır net bir şekilde ortaya koymuş,ve filmi onların doğruluğu üzerine şekillendirmiş olsa da; yılların ötesinden beri süregiden, üzerine tonlarca kitap yazılmış,bir sürü teorisyenin ürettiği farklılıkları ,kasabadaki toplantıda köylülere ve militanlara çok net , çok güzel,ve kısacık bir sürede tartıştırarak,tüm bu görüş ayrılıklarını ortaya koyan olağanüstü bir özette yapmıştır...film eğer ideolojik bir taraf olmayla izlenecekse,bu güne kadar okuduklarınızın ve bildiklerinizin, bir pratik üzerinden gözden geçirilmesi olacaktır...ülke ve özgürlük ,bütün bu tartışmaları, görüş ayrılıklarını (marksist ''anarşist'',stalinist)iki cepheden de çok açık ve tarafsızca ortaya koyarken,tüm bu anlatımını ken loach sinemasının içinde ''insanlar''! olan belgesel tadının, gerçekçi ve hoş görselliği ile yapar .ve film bittiğinde doğru olanın ne olduğunu siz bulursunuz.belki de tüm olması gereken, elinde pazar torbasıyla, iki fraksiyon arasındaki çatışmanın ortasında kalan teyzenin "birbirinizi öldüreceğinize faşistleri öldürün, açız biz" diye bağırdığı sahnededir... bu fraksiyoner farklılık,''no pasaran'' diyen bir anti faşist birleşmeyi gerçekleştiremediği gibi,safları iyice ayrıştırıp sertleştirir;ve her zaman olduğu gibi çıkarsız inanmışlıkla çarpışanların,çıkar hesapları ''iktidar''(!) olanlar tarafından tasviyesiyle biter...ve sonuç,40 yıl süren yüzbinlerce olümün yaşandığı franco rejimidir...izleyin fikriniz olsun:)) dün tv de bir kez daha izlediğimde, beni afiş akşamlarının yaz kokulu saatlerinde saklandığımız duvar arkalarında içilen'' derdelan'' şaraplı yıllara:) götüren yönetmen konusunda, her ne kadar tarafsız olamayacaksam da:)),sinema için gerçekten çok çok önemlidir...sevdiğiniz sinemaysa;farklı görüşleriniz olsada, genelde ideolojiler,ya da toplumsal olaylara farklı açıdan bakanlarıda ilgiyle izlemeyi seviyorsanız; mutlaka bir ken loach filmi izlemelisiniz :))