öncelikle ken(neth)loach'tan bir kez daha söz etmek istiyorum...aslında bir tür piara dayalı ,kaçınılmaz bir biçimde kazanç üzerine kurulu bir sistemde yaşamak zorunda olan bir endüstrinin içinde, ta başından ortaya koyduğu politik tavrından hiç ödün vermeden,aynı dik duruş ve aynı minnetsizlikle sistemin içindeki her tür insanın saygısınıda kazanmayı başarmış, çok özel ve çok bağımsız bir markadır kendisi...elbette bunu sağlayan en önemli özelliği içindeki yoğun hümanizm,ince ve çok nitelikli mizah duygusu,ve sisteme karşı anarşist duruştur.ama asıl saygıyı yaratan ve bu dik duruşta ona sistemin içinde bağımsızca varoluşu sağlayan şey kullandığı sinema dilinin çok özgün,yoğun bir derinlik , bilgi birikimi,kuramsal değerler içeririken de anlaşılır olmayı başarmasıdır.bu başarının sırrı kimseleri kandırmaya yönelik reklam çabaları içermeyen,kasılmayan,hayatı özümsemiş(ermiş)samimiyetidir.ken loach:sinema dünyasının en kendi, en saygı duyulası insanlarından biridir; ve dünya varoldukça adı saygıyla anılacaktır.ilk filmlerinden biri kerkenezde, yine çok evrensel bir durumu:çok insani,çok samimi , çok gerçekçi bir dille;yine belgesel derinliğindeki kamerası ve planlarla, bilinmeyen oyuncuların samimi ve gerçekci oyunculuklarıyla, gerçek mizahın sorumlu(!) işlevselliğindeki başarılı insan tiplemeleriyle anlatıyor...her izleyenin kendi karşı duruşlarıyla,eğitim sistemine eleştirileriyle,kızmışlıklarıyla,yaşamındaki tanıklıklarıyla ilgili: evet ''böyleydi''ler bulacağı...farklı coğrafyalarda benzer hayatların yaşanmışlıklarının aynılığı üzerine, sadece beslenen hayvanın güvercinlerle ya da başka bir hayvanla yer değiştirebileceğini; ama koşulların,standartların değişmediğini;benzer olduğunu duyumsatacak,fark ettirecek (!) sistem eleştirisi ,en çok da özgürlüğün tanımı ve anlamı üzerine çok lezzetli bir filmdir.ve ben de var olduğum sürece:gerçekten kendini sinemaya ait,onu yaşamının önemli zevklerinden biri ya da işi sayan herkesin, mutlaka bir ken loach filmi izlemesi, arşivinde yer vermesi gerektiği yönündeki önerimi ısrarla tekrarlamayı da, ustaya saygı anlamında bir görev olarak hep sürdüreceğim sanırım:))

evde okulda her yerde şiddete maruz kalmış haylaz bir çocuğun gözünden bir kuşun anatomisini izler gibiyiz.çocuğun doğan yavrusunu bu kadar sevmesinin nedeni yaşadığı bütün baskılardan gördüğü şiddetten ötürü uzaklaştığı nefret ettiği insanlardan bu kuş sayesinde uzak durmak.birşey daha var ki bu kuş ile çozuk kendini özdeşleştirmiş durumdadır.şöyleki öğretmenine kuşından bahsederken aslında birzada kendini anlatmaktadır.''bu kuşa sahip olunmaz,bu kuş eğitilemez bu kuşa saygı duyulur''

anlattığı hikaye bakımından "400 darbe"ye oldukça benzeyen film, sürekli başı dertte olan haylaz ama yalnız bir çocuğun dokunaklı ve yer yer komik hikayesini anlatıyor. ( özellikle beden eğitimi dersi sahneleri oldukça konik. ama aynı zamanda trajik. ) billy'nin etrafında kötü bir çocuk olarak ün yapmasının asıl sebebinin yaşadığı çevre olduğu sürekli vurgulanıyor filmde. bu yüzden billy'e pek kızamıyoruz açıkçası. çünkü etrafındakiler, ondan çok daha kötüler. hatta acımasızlar.