İstanbul’da okullarda gösteri yaparak hayatını kazanmaya çalışan Turgut, anne şefkatinden mahrum bir şekilde büyüyen oğlunun hayattaki tek varlığıdır. Bir gün gösteri yaparken oğlu Umut’un kan kanserine yakalandığını öğrenir. Paranın gücünü konuşturduğu bu nankör hayata karşı sevgi ve azimle mücadele eden Turgut, oğlunun daha iyi bir hayat sürmesi için son bir fedakârlık yapmak zorundadır.
alırken kararsızlıkla seçmiştim ve rafımda öylece duruyordu. sonunda zoraki izledim ve gerçekten hakkıyla yapılmış etkileyici bir dram filmi olduğunu gördüm. öylesine yapılmış yayvan bir dram değil yani. oldukça sade, hafif ama çok etkileyici bir yapısı var. kesinlikle tavsiye ederim!!
ben bunu trt de izledi m acaip ağldaım bu çocuk rölünü harika yapıyor hele filmin o son sahnesinde çocuğu uğurlarken ve filmin bitişinde babasının yere çöküşü beni çok ağlattı babası o kadar emek verio annesi gelip elinden alıo cok acı bir durum:(
dram filmlerini pek sevmesemde bu film çok güzeldi. herp aksiyon vs. insanıdaki duyguları öldrüyor gerçekten. biraz kendime geldim çeşitli oyuncularında eşlik ederek, zenginlik katttığı film gayet güzeldi. neredeyse ağlıcaktım. sonunda öğretmen hanımın izdivacına gösterseydi tam olucaktı, eksik noktaları olmakla birlikte güzel bif ilm izlenmesi gerekiyor.
filme güzel demek isterdim ama klasik bir türk filminin ötesine pek geçememiş. oyuncuların özverili oyunu filmi iyi kılmaya yetmemiş ama kötü bir filmde olmamamış ortada.filmin sonunda bunca zahmetle büyütülmüş bir çocuğun al senin olsun der gibi verilmesine bir mantık getiremedim senaryo biraz özgün ve yaratıcı olsaydı filmde bir potansiyel görülebilirdi. yinede kötü değil eski filmleri yad ettik :-)
ben bu filme henüz izleme fırsatı buldum ve belkide benzer bir hayatı yaşamış olmaktan dolayı fazla ağlayamdım çünkü yeteri kadar ağlamıştım ...
böyle olmasaydı eğer eminim ben de herkes gibi gözyaşlarına katılabilirim ...
en güzel ağlamak duş alırken ağlamaktır arkadaşlar
eğer yeşilçamın çok büyük olanakları yoksa ismail güneş i örnek alsınlar lütfen
bizim hayatımızda nice senaryolar var ..
nice insanların artık söyleyecek sözü var..
sevgili ismail güneş'i kutluyorum, başarılı bir çalışma olmuş... gerçi senerayado annenin bu kadar uçarı bir karakter olması gibi abartılı bulduğum bir kaç nokta var ama filmin başarısı bu hataları telafi ediyor... minik oyuncumuzu ise gerçekten çok başarılı ve yakışıklı buldum umarım bundan sonraki hayatında hep başarılı olur... filmin gizemini çok kaçırmak istemiyorum sadece izlemenizi tavsiye ediyorum... pişman olmayacaksınız...
en yakın erkek arkadaşımla gittik bu filme.aman ben kankamı ilk defa bu kadar ağlarken gördüm.normalde benimdir sulugöz olan benden daha kötü durumdaydı gözü kıpkırmızı olmuştu.bence baba-oğul olan her film her kesin içini titretmeye yetiyor.ayrıca filmdeki turgut yani baba karakterinin oğlu için yaptıkları görülmeye değer.çocuk oyuncuysa çok tatlı.iyi keşfetmişler bu çocuğu...
dün izleme fırsatı buldum.etkisinde kaldığımı belirtmek isterim.belki her insanın hayatında sözün bittiği yer vardır.film gerçek hayattan alındığı için tekrardan anladım ki bu hayat bazen çok acımasız oluyor.ama şerefli bir acıyı acısız yaşamaya tercih etmeyeceğimi anladım.filme yorum yapmak imkansız çünkü anlatacak birşey yok çünkü bu filmde tüm sözler anlamını yitiriyor.hayatınızda sözün bittiği bir an varsa bilinki kaybedecek pek fazla birşeyiniz kalmamıştır.kümülüs
film lösemili umut'un konusu olarak düsünülürse cok bilinen bir konu.ama altta o kadar çok konu var ki teröre kocasını vermiş bir ögretmenin kendini ögrencilerine adaması,dizi piyasındaki figuranların ayakta durma çabaları,magazin programlarında boy gösteren isadamının tatsız hayatlarından kesitler var.küçük oyuncu okan tangücü bayagı basarılı.bilmiş ve sevimli.filmi eleştirmek gerekirse ağlayan palyaço figürünü sergilemek amaçlı bir film olmuş.ama sanki yarım kalan cümlelerle dolu.seyretsenizde olur seyretmeseniz de...
Sözün Bittiği Yer
Sinepedi Katılımcıları