bir küçük ayıcık annesi ölüyor.vahşi doğada yapayalnız bi çare..sonra bir dev ayı ona kol kanat oluyor ilk başda istemesede.peşlerindeki avcılar kovalamaca doğada hayatta kalabilme mücadelesi derken..o müthiş sahne..kötü adamı kıstırıveriyor bir şelalede ama hiç birşey yapmıyor güzel bir kükremeden sonra dönüp arkasına gidiyor bir ayı insanlık dersi veriyor.güzel manzaralar şirinlik muskası bi ayıcık.hele zehirli mantarı yedikden sonra nasıl hayaller görüyor öyle.daha ufacık bir çocukken babamın elimden tutup götürdüğü bir filmdi yüreğimin oskarlarını kazandıran destansı başrollerini iki ayının oynadığı her karesi bir ders her karesi içimizde duygu selleri akıtan..geçenlerde cnbcde tekrar gösterdiler..çok mutlu oldum..şimdiki saçma sapan vahşet zorbalık kin nefret anlamsız felsefesiz yapmacık fimlerin yanında bir abide gibi yükselir bu film.

fılmde ınsanın duygu tellerı tıtresıyor acıkcası. aıle ılıskısı gıbı ayılarında kendı aralarında yanı ozellıkle kucuk ayı muhtesemdı. dogal ve guzeldı. fılmın sonundakı soz benı cok etkıledı:oldurmekten daha cosku verıcı bır sey varsa o da;yasamaya ızın vermektır. kesınlıkle ızleyın..

bir ayı ile avcı arasındaki o duyguasal bağlamı anlatan bir film.mutlaka sienema izleyicilerinin izlemesi gereken bir film.arşivinize gireceğinden eminim. kümülüs

harika bir doğa filmi toplam bir kaç dak konusma olmasına rağmen hiç sıkmıyor...bu sahnelerin nasıl çekildiğine şaşırmamak elde değil içinizde ki hayvan sevgisi açığa çıkıyor mutlaka izleyin

arşivimdede olan bu film hayatımda en etkilendiğim filmler arasında.annesiz kalan yavru ayı'nın yaşadıkları büyüleyici anlatılmış.kaçırılmaması gereken bir film.yavru ayı'ya bayıldım.