bu filmde öyle bir sahne vardı ki asla unutamam. kadir inanır yılmaz zafere şöyle bir cevap vermişti. senin çapın beni alamaz, senin kitabın beni yazamaz.

kadir inanırı ilk defa mafya filmlerinde deyilde aşk filminde izledim.alışamadım heralde bana garip geldi biraz.izlemenizi tavsiye ederim sizde şaşıracaksınız eminim

sosyal bunalım ve arayış dönemleri olan 80 ler sinemasının özgün bir yapımı. psikozlu bir hasta ve herşeye rağmen ondan vazgeçemeyen aşık bir kadının hayatındaki etkileşim med-cezir e benzetilmiş.zuhal olcay ı hep catherine denauve a benzetmişimdir, yüz hatlarının oyuncuyum diye haykırdığı nadir büyük aktristlerden.80 lerin ağdalı entellektüel ağır filmlerine göre güzel bir film.

fransız sanat filmlerine benziyor; kısa kısa dialoglar, uzun uzun bakışmalar, bej renginin hakimiyeti vs vs hastasını tedavi etmeye çalışan idealist bir ps.kiyatristin mesleki etik kurallarını hiçe sayıp hastasına aşık olması ve buna mukabil onu sevdiği adamdan uzaklaştırmaya çalışmasını anlatan enteresan bir eser, kadir inanır'ı zuhal olcay'a attığı bir iki tokatı saymazsak en sakin filmlerinden birisi, eğer manik-depresif bir hastanın halet-i ruh'unu merak ediyorsanız kaçırmamanızı tavsiye ederim...

film ne çok iyi ne çok kötü...kendisini izlettiren filmlerden...kadir inanır ve zuhal olcay'ın uyumu ve performansları gayet iyi...