o dönemde ülkemizde sinemalarda oynatılması konusunda tartışmalar yaratan, ama sonuçta izleme fırsatı bulabildiğim bu film;ergenlik dönemindeki sorunlu, uyuşturucu bağımlısı oğlunu kurtarmak için tensel yakınlığını kullanmak zorunda kalan(ki bu bir sahneyle sınırlıdır) opera sanatçısı anne ile oğlunun öyküsüdür. enseste dair sahne içermekle beraber,asla bir ensest filmi değildir.bertolucci bu sıradışı filmde anne-oğul arasındaki ilişkinin karmaşık, sırlarla dolu bağını,çaresizliklerini, gerilimli ve derin bir psikolojik sorgulamayla ortaya koyar . film daha çok anne-çocuk ilişkisindeki bir annenin çocuğu için fedakarlığının sınırlarını,ergenlik sorunlarını tartışmaya açarken; aile olamamanın çocuklar üzerindeki olumsuz etkilerinin sonuçlarınıda göz önüne serer.işin özü: insana dair ,sevilen öteki için fedakarlığın nereye kadar olduğunun , suçluluk duygusunun, derin bir yanlışı farketmenin, o yanlışı telafi edebilmek adına insanı nerelere sürüklediğinin gözlenmesi adına düşünce dünyama çok şey katmış,renkleri,müzikleri,olağanüstü sahneleriyle çarpıcı,vurucu, ters köşe bir filmdir...ve ne yazıkki izleyiciyle yeteri kadar kucaklaşamamıştır.