Rodolphe Marconi, Lagerfeld’den habersiz değil ama saygı, hayranlık, gizlilik ve hassasiyetler Lagerfeld gizemini çözmeyi teklif ediyor.

150 saatlik çekimlerin sonucunda, kelimenin tam anlamıyla Karl Lagerfeld’in hayatını paylaşan Marconi, bir elbisenin hazırlaşını, söyleşileri, fotoğrafçılık ve resim çalışmalarını, sanat kitapları koleksiyonunu, Chanel’i, Fendi’yi, Lagerfeld Galeri’yi, dünyanın en güzel kızlarını, aktrislerini, dünyaca ünlü yıldızları yani kısaca yıldızın günlük hayatını bir yönetmen gözüyle gözleri önüne seriyor.

Bu görüntüleri sorgulayamaya açarak, seyirci bu karanlık bölgeleri yaşayacak: bakışların arkasında kalan özel bir hikaye, karanlık bir çocukluk, 80’li yıllarda 7’deki ve Saray’daki gece eğilimleri, Saint-Laurent’ın Dior için seçildiğini öğrendiği zamanki öfke, göz kamaştırıcı yükseliş. Ayrıca, despotluğa eğilim gösteren bir nahoşluk ama aynı zamanda gülmeye, komiklik yapmaya, güldürmeye, şaşırtmaya ve beklenmeyen yerde var olmaya neredeyse patolojik bir ihtiyaç duyumunun kısacası her şeyin olduğu bir karakteri de ortaya çıkarıyor. Marconi sonuçta bir hayatın altüst edici anlarını ortaya çıkarıyor; uzun yıllar hayatını paylaştığı kişinin ölümüyle yaralanmış yalnız ama yine de nostaljiye tahammül edemeyen bir adam:

“Daha öncesi daha iyiydiyse, o zaman hemen intihar etmeli.”

Seyirci aynı zamanda, edebiyata, sinemaya, resme aç, Art Deco ve çağdaş sanat, uç noktadaki estetik, şıklık ve lüks fanatiği bir uykusuz entellektüeli de keşfedecek. Marconi, kendisi orada olmasa bile, her Pazartesi sabahı yardımcılarına çikolata göndermeyi unutmamak, her defileden sonra çalışanlarına kendileri için bir çanta, ayakkabı veya ceket almayı unutmamalarını tembihlemek gibi pek çok inceliği içinde barındıran bir insanı da seyirciye göstermekte.