amerikan sinemasının sosyal sorunları yansıtan filmleri bile; aksiyonu, gerilimi, kısaca sinemanın ilgi çektiren klişelerini kullanarak anlatma tarzının iyi örneklerinden biridir brubaker...izlendiği esnada, filmi özellikle yeni izleyecek olanlarda (sonradan çekilmiş olmalarına rağmen)daha önce izledikleri bir çok hapishane filminin benzeriymiş duygusu yaratacak;ama sinemalarda oynadığı yıl itibariyle çok ses getirmiş,gerçek bir olaya dayalı bu film; özellikle ,çok sevdiğim film karakterlerinden biri olan (idealist cezaevi müdürü)brubaker ın cezaevi koşullarındaki insan onuruna yaraşır iyileştirme çabalarına karşılık politikanın (kendi çıkarlarının)kara oyunlarıyla sistem karşısında yenik düşerek sürülmesi sonucunda cezaevinden ayrılışı sırasında ;binlerce mahkumun aynı ritmde ama gittikçe artan bir sesle alkışlayara k uğurlamaları tüyleri diken diken eden, çok dramatik, hüzünlü,gidene duyulan saygıyı derin bir sevgiyle ifade eden çok güzel veda sahnelerinden biridir sinemanın...aslında film suç ve ona verilen cezanın boyutlarını ,sistemin zaten yasalarla cezalandırarak mahkum ettiklerinin cezaevi koşulları içinde ekstradan ve onurlarını ellerinden alır düzeyde hırpalamasının ne kadar adil ve medeni bir tavır olduğunu sorgularken;siyasetin muhafazakar kanatları için değerlerinin ne olduğunuda ortaya koyuyor...cezaevine geliş biçimide ilginç olan karakterin,film süresince aldığı pozisyonlarda bir heycanı sürekli ayakta tutmayı başarıyor...ben özellikle brubaker karakterini öykünecek kadar çok sevmiştim:))...izlenmesi gereken bir film diye düşünürüm(eğer bulunabilirse:)