al pacino'dan yine muhteşem bir performans,yaralı yüz'de yaptıkları onun mükemmel bir oyuncu olduğunu kanıtlıyor ztn,mafya'nın içinden, pis işlerden uzaklaşmak isteyen bir adam.,ve sonunda bir hüzün ...artık cok geç...bir kere bulaştın mı asla kurtulamassın (bu mafia'dan..)bunu baba ve yaralı yüz'dede gördük..arşivlerde kesinlikle bulunması gereken harika bir film...

gerçekten muhteşem bir film.al pacino ve sean penn karşılıklı döktürüyorlar adeta.pek bilinmese de kesinlikle de palma'nın en iyi filmlerinden biri.insan, böyle filmleri izledikten sonra 'iyi ki sinema var' diyor.

al pacinoya diyecek bir kelam kalmadı artık bende,yine iyi yine iyi,açıkcası filmi seyretmeye başlamadan önce ümitsizdim sebebide scarface,scarface filmi nedense beni pek etkilememiş bitsede gitsek ruh haline sokmuştu ama bu film tam tersine akıcı ve meraklandırıcı bir etkiye sahipti,izlenmeye değer bir film,8/10 iyi seyirler.

al pacino tutkunları için kaçırılmayacak bir film. finali harikaydı. izlemeyenlere şiddetle tavsiye ederim.

bir al pacino, brian de palma şaheseri... al pacino denildiğinde, türkiye'nin ve hatta dünyanın her yerinde bilinen, the godfather: part ı,ıı,ııı gibi efsaneleşmiş bir seri akla gelir. oysa bu film, çok farklı olmamasına rağmen -konu itibariyle-, al pacino'nun benzer konulu diğer filmlerine göre çok anlamlı bir hüzün taşımakta. bu filmi diğerlerinden daha anlamlı yapan bana kalırsa yönetmenin dili.. yönetmen, hikaye ve kurguyu o kadar iyi oluşturmuş ki, filme adeta bir aşk şarkısı havası katmayı başarmış.. filmin en etkili sahnesi olan final sahnesini, filmin en başında vererek ne kadar farklı ve kendine has bir tarzı olduğunu o yıllarda kanıtlamış.. baba filminden sonra, yasadışı işlerden uzak durmaya çalışan bir mafya babası rolü, al pacino'nun üzerinde eğreti durabilirdi ama de palma bunu öyle güzel işlemişki, 1983 de çektiği scarface'den 10 yıl sonra carlito's way'i dört dörtlük bir suç ve drama olarak bize gümüş tepside sunuyor... son söz; görüntü kalitesi olarak son derece iyi ve soundtrackleriyle etkiyi iki katına çıkaran, edwin torres'in kitabından david koepp'in muhteşem uyarlaması, al pacino oyunculuğuyla brian de palma'nın ellerinde hayat bulmuş bir şaheser olan carlito's way'i görmeden ölmeyin...! iyi seyirler...!

klas bir film... kesinlikle zaman kaybı değil...

işte yine muhteşem bir flim işte yine tabiki alpacinooo ve yine tabiki brian de palma müthiş müthiş müthiş alpacino sana şunu söylüyeyim senin üzerine gelecek bir oyuncu yok ve olamaz da sen ilk ve tek yaşıyan efsanesin bunu iyi bil

al pacino'nun inanılmaz bir oyuncu olduğunun bir göstergesi daha.o'nun oynadığı her film izlenmeyi hak ediyor.carlito'nun yolu ise yenı izleme şansı bulduğum bir film.izleyemediğim hiç filmi kalmadı :)

al pacino we brian de palma 10 yıl sonra yine harika bi yapıt la başlıyor yine 10 yıl önceki gibi harika bir final sahnesiyle sona eriyor filmde yer alan tren istasyonundaki kovalama sahnesi görülmeye değer,al pacino we brian de palma keşke 2003 dede karşimıza çıksalardı :d

finaliyle insanı şok eden, inanılmaz akıcı, oyunculuk ve yönetmenlik gösterisi...

scarface in ve pacino performansının daha çok fan ı olmasına rağmen kesinlikle crlito's way film olarak daha iyi ve daha kaliteli bir filmdir...bu işlerden elini ayağını çekmek isteyen carlito karakteri aslında "bu işlere giren çıkamaz" klişesiyle karşı karşıya kalır bi anlamda ama diğer mafyöz tiplere farklı olarak olgun bi karaketr ve aşkını daha tutkulu (hatta mantıklı) yaşayan bi karakter var filmde!!! pacinonun her zmanki olduğu ve sean penn in en iyi performanslarından biriyle yardımcı olduğu bir başyapıt..."iyilik insanı kurşundan hızlı öldürür"

carlitos way , brian de palmanın bana göre çıkardığı en iyi filmdir .. muhteşem bir psikolojik anlatım sözkonusudur .. özellikle al pacinonun oyunculuğu enfestir harikadır tüm güzel sıfatlar pacinoyadır .. filmde f.ck kelimesinin fazlalığı çok konuşulsa da inanın filme kendinizi verdiğinizde bu sizi rahatsız etmiyor .. kesinlikle baş tacı edilmesi gereken yapımlardan velhasılı ..

film gerçekten de izlmeye değer bir film. daha sonradan devamı başkaları tarafından çevrilmeye çalışılmış olsada bu filmin tadı yok tabi ki. kirli işlerin adamı olan ve tüm karanlık isimlerce tanınan carlito'ya bu filmde de yeminini bozdurarak eline silahı aldırıyorlar. oysaki güzelce tövbe edip cuma namazı kıldıktan sonra silahını gömmüş helal süt emmiş gail (penelope ann miller) kardeşimizle evlenecekti ama kader ağlarını örmüştü "mafyaya giriş war ama çıkış ... " sonunda carlito tren istasyonunda vurulduğunda sevgilisine söyleyecek acıklı bir çok sözü vardı... bu tür filmlerin adamı olan luis guzmán arkadaşımız tüm mafya filmlerinde oynamasına rağmen bir türlü başrol kapamadı hala mafya filmlerinin aranılan adamı... b u kadar

bir al pacino , bir brian de palma klasiği... filmin içeriği, konusu ve kurgu çok orjinal değil... baba filminden sonra mafya filmlerine olan ilgi ve pacino fırtınası eserken, 90 lı yılların başlarında bunun kaymağını yemek için yapılmış, alelade bir mafya filmi gibi bir ön yargıyla yaklaştığımızda bile, bu film itici gelmiyor.. çünkü bir efsane filme hayat veriyor, filmi sıradanlıktan çıkararak, eşsiz bir hale getiriyor.. bu filmde duygu var, bu filmde tarz var ve bu filmde pacino var... carlito brigante hapisten yeni çıkmış ve bizim deyimimizle tövbe etmiş bir mafya babasıdır, öyle ki bir carlito efsanesi dil dile dolaşmaktadır.. ama onun tek bir hayali vardır, oda sevdiği kadınla beraber uzaklarda teiz bir bir hayat yaşamak (cennete kaçış), işte bunun uğruna gereken bir miktar parayı kazanmak için kısa bir süre bu işlere geri dönmesi gerekecektir.. yine amerikada bir italyan geleneğini görmekteyiz.. filmin müzikleri arasında olan, you're so beautiful, coe cocker tarafından çok güzel seslendirilmiş ve filmin finali için çok anlamlı ve duygusal olmuş.. bu filmi bu kadar mükemmel yapan elbette sadece al pacinonun eşsiz oyunculuğu değil, yönetmen, oyuncu kadrosu, david koepp ve filmin müzikleri... gerçekten tam bir klasik.. al pacinonun en iyi filimlerinden biri ve her şeyiyle çok özel bir film... bu yorumu yazdığım anda sadece 3 kişinin favori filmi olmasındanda ne kadar kötü olduğu değil bence ne kadar özel olduğu anlaşılmalı...

al pacino ve sean penn'e diyecek söz bulamıyorum ama tam "yaşasın kurtuldum." derken insanın bedeninde hissettiği sıcak bir akıntı ve gittikçe kaybolan gücü, insana ne hissettirir acaba diye beni derindüşünceleredaldıranfilm. (oğuz atay da bitişik yazardı, böyle terim anlamı verdiği tamlamaları)