bütünüyle katıldığım kitaristin içten ve güzel yorumuna,iktidar savaşlarının perde arkasını, çıkar hesaplarının iki yüzlülüklerini,iplerin elde olmadığı bir iktidarın sonuçlarını, bir çocuğa kader biçmenin onun ruhundaki tahribatını göz önüne seren;hayatın insanı bazen zirvelerden nerelere sürükleyebileceğini bir ülkenin tarihsel süreciyle birlikte veren; yaşanmamış çocukluğa özlemin ,değişen rejimlerle ve dünyayla bireyin nasıl yalnızlaştığının paradokslarınında sergilendiği finaliylede içimizi acıtan bir film olduğunu belirterek katkı yapmak isterim ..keşke sinemada izlenebilme şansı olsa yeniden.çünkü filmin görkemi ancak o koca perdeye sığabilir:)

ufaklık tabiri biraz tuhaf duruyor. tamam ufaklık ama bir imparator. hem sonra büyüyür da:d

:) filmi izlerkende ya ufaklığa bayıldım demiştim.benim için o tatlı ufak imparator.

ne güzel düşünmüşsün.