film dedigin budur.. mükemmel bir film...senersen yine herzanki gibi..meltem cumbul yine mükemmel rol yapmıs hakkın vermiş...kısaca izleyin ..

yine bir yavuz turgul ve şener şen klasiği insanı kalbinden vuarn bir yapıt

.ömer vargı,yavuz turgul ve şener şen...film zaten "beni izle" diyen bir kadroyla yapılmış."izlemezsem olmaz" psikolojisi ile geçiyorsunuz ekranın karşısına ve emin olun öyle sahneler oluyor ki tüm "vücut postürünüzü" bir titremedir alıyor. idealist bir öğretmen ve bu idealistliğin kurbanı bir aile.ve meltem cumbul'un gayet başarılı oynadığı dünyaya küs "dünya"nın elemli,acıklı hayatından bir kesit sunuyor bize bu yapım.ama öyle kuru kuru değil.ciğerleri dağlayan türkülerimizin yürekleri yakan yorumlarıyla...o usta yorumcular "an a" an katıyor.bazı sahnelerle adeta bütünleşen bu yorumlar sizi öyle cezbediyor ki aynı mekanı paylaşıyor gibi oluyorsunuz nazım bey ve dünya ile...nazım bey "idealistliğin","tertemiz ama saklı bir aşkın", samimiyetin portresini çiziyor her sahnede.ve dünya.başına gelenleri gözlerinden yaşlar akıtarak anlattığında nazım beye bir bankın üzerinde, filmin başından beri hakkında düşündüklerinizden utanıyorsuz başını eğmiş şener şenle birlikte...ya zihinlerden silinmeyen o iki sahne...otobüse,onu almaya gelen kocası ile memlekete gidecek dünya'nın şener şene verdiği o "boynubükük kırmızı" karanfil anı..neyin simgesiydi o nadide çiçek...boynunun bükük olmasıyla "imkansız aşkı", kırmızı renkli olmasıyla,imkansız da olsa"aşkın gücünü"mü?...ya filmin bitişinde "etek sarı"adlı malatya türküsünü seslendiren meltem cumbul'un o başka yerde yakalanması mümkün olmayan "tınısı"yla yaşananlar...türkünün tam ortasında patlayan tok bir silah sesi.işte bu da son."imkansız aşkın","zavallı keder ızdırab dolu bir hayatın" sonu ve minicik bir yavrunun anne şefkatından mahrum yaşlı bir "dosta"emanet hayatının başlangıcı...ne de olsa her son acı da olsa bir başlangıç...filmi "duygu yüklü" temasından uzak tepeden bir bakışla izlerseniz hemen bu filme hem de size bu "acı" da olsa gerçekleri tüm "çıplaklığıyla" anlatan filme yazık edersiniz.aksiyon filmi değil dram filmi duygu-düşünce ve bakış açısıyla izleyiniz...

ben bu filmi daha önce niye izlemedim. sıkılmadan sonuna kadar lezzet alarak izledim. bu filme düşük puan verenler sizler filmden anlamıyorsunuz bence.

ya bunun kadar etkileyici ve dokunaklı bir film olabilir mi iyimi mendilleri hazırlayın yazılabilecek çok şey var ama yazamıyorum öyle bir film işte

değerli krorena' nın yorumunu okuduktan sonra filme dair bir şeyler yazmak geldi içimden: "gönül yarası" hakikaten çok güzel bir film. filmi tv' de izledim...filmi izlerken de, izledikten bir süre sonra da yerimden kalkamadım.yalnız meltem cumbul değil şener şen ve timuçin esen' de harikaydı.filmin müzikleri etkileyiciydi!filmde işlenen temalarda uzak olmayınca ülkeme böyle başarılı bir yapıt oluşuyor. hikaye emin ellerdeyse sonuç harika oluyor.-filmden-".. hepimiz hayallerimizin kurbanıyız.benim adım niye nazım, senin ki piraye, abinin ki mehmet? niye?..."

yavuz turgul yazar ve yönetir, başrolünde de şener şen olursa o film izlenmez mi? son yıllardaki en iyi yerli dramalardan biri. senaryo akıcı, çekimler mükemmel, oyuncular süper özellikle meltem cumbul hem oyunculuğu hem de sesi ile...

işte bir şener şen klasigi daha bir kadının dramı güçlü bir şekilde anlatılmış. sonu beklenmedik şekilde bitnce insan kamyon çarpmışa dönüyor. ayrıca filmde söylenen türkü de çok içli. şener şen'in yanısıra timuçin esen de iyi bir performans sergiliyor.

gönlümün yaralı olduğu bir günde nostalji olsun diye eyüp feshanede açık hava tiyatrosunda izlediğim için beni çok etkilemişti film çok güzel türk filmi sevenlerin arşivinde olması gereken bir film her zaman söylediğim gibi ne yazıkki bu ülkeye bir daha şener şen gibi usta oyuncular çok zor gelir allah uzun ömür versin kendisine tekrar tebrik ediyorum

türk filmleri arasında izlediğim en iyi dram filmlerinden biriydi gerek oyunculuk gerek senaryo bakımından çok güzel bir film olmuş.:)

hikayesiyle farklı bır yere sahip bir baş yapıt bence.günümüzün gerçeklerini bir öğretmenin hayatıyla anlatmak ve topluma ayna tutmak...işte gönül yarası bu olsa gerek.

konusu topluma dönük olduğundan güzel. oyuncular ve performansları da gayet iyiydi.

aile içinde kopukluk, ilgisizlik alakasızlıktan daha da önemlisi dışardaki yabancıya gösterilen ilginin birasını aileye gösterilmediğinde nası insan yetiştiğini görüyorus... senaryo çok güsel, olağan şeyler. oyuncular çok profesyonel...

insanı insan yapan öğeleri anlatmaya çalışan muhteşem bir yavuz turgul filmi. şener şen'in oyunculuğuna laf yok zaten.

kendı sahsı fıkrımı soyluyorum bence suana kadar oscara gıden en guzel fılmımız gercekten seyredılmesı gerken fılm son sahnesıde o kadar guzel etkıleyıcı