Eskişehir

Yetenek

Gecenin mavi karanlığı çüktü üzerime şimdi hani akşam üstü ve akşamın arasında sıkışıp kalmış .. gün batımından karanlığa giden yoldaki o mavi karanlık… yeni sildim yanaklarımdan sessizce boşalan göz yaşlarımı.. çıkarıyorum üstündeki eski hatıra kokan kıyafetleri ve beyaz sabahlığımı giyiyorum mavi karanlık aydınlatıyor şimdi üstümü bir tül misali örtüyor gizli geçmişi .. eski pikapımın yanına gidip duygusal melodi açıyorum .. daha da siniyor üzerime geçmiş dayanamıyorum..hüzün kokan bir kahve dolduruyorum fincanıma mavi karanlığın bakışları altında , birden gözüm ilişiyor sokak kapısına yağmurlu bir günde şapkasını alıp ardına bakmadan gidişini hafımızdan can buluyor.. yine gözlerim buğulanıyor hatırlayınca gizli geçmişimi.. mavi karanlık sus dercesine daha da çöküyor üzerime .. ne olursun git artık gözyaşlarımdan , umudumdan , umutsuzluğumdan çek git diye haykırıyorum gizli geçmişime .. masanın üzerindeki o çok sevdiğim kitabıma dalıyor bakışlarım ve o çok sevdiğim söze.. “cesaret edemediğim kadar sevmeye öğrettin bana “ Şimdi mavi karanlık ve ben yalnızız suskunuz… Kontes