inanılmaz güzel bir film, harika diyaloglar, harika sahneler, ve itiraf etmeliyim her sahnesinde istemsiz kahkahalar atıyorum. i got the power sahnesi, tanrıyla sohbet sahneleri, ayı dünyaya yaklaştırdığı sahne ve grace'in aşka gelmiş halleri, restorandaki amcanın bruce'a attığı tuhaf bakışlar, grace'e kendini affettirmek için gönderdiği işaretler, televizyonda çıkan o tanıtım (100 klasik şarkı), çok güldüm doğrusu, bir de çekim hataları var işte onu mutlaka izlemek gerek..

propaganda, dayatmacılık, duygu sömürüsünde vs vs son nokta, daha iyisini arasanız da bulamazsınız sanmıyorum.ama bay spielberg'in huyu bu, daha iyisini beklemek hata.anlamadığım ise amon goeth rolüne neden ralph fiennes gibi çekiciliği zirvede olan bir aktör uygun görülmüş, hele filmdeki görüntüsü bir asker değil de adeta sanatsal bir çalışma bir tablo.bay spielberg alman askeri imajını batırayım derken ilahlaştırmış, belki de bilinçli yapmıştır.yine de yıllardır sayısız katliama imzasını atmış, hala atan israil, amerika gibi ülkelerin kendilerini her seferinde sütten çıkmış akkaşık olarak sunmaları benim en çok canımı acıtan, kanıma dokunan meselelerden biri.insan canı herşeyin üstünde olmalı, hiçbirşey bu katliamları haklı göstermez.ama bu filmde yapılan, almanların yahudilere yaptığından kafa yapısı olarak çok da farklı bir tarz değil.