Bursa

Figuran

Tutamayacağım sözler vermem adımlarımda kim ne der diye düşünmem basit kişilerle polemiğe girmem dünyada kimse üzülsün istemem bazı şeyleri asla affetmem geçmişe takılıp dert etmem yaşanmışlıkları kolay silmem acıyı tanıdığım için kimseye cektirmem cesaretsizliği gururla örtmem yalan ve taklitllerle uğraşmayın YEMEM! dostlarıma laf ettirmem tutkularım var vazgeçemem gidiyorsan eğer çok özlüyorsam bile gel demem artık kimseye kolay kolay güvenmem bir daha güvenmedikçe sevemem ağır geliyorsa bunlar firar serbest üstelemem... bunlarda benım felsefem... Her vazgeçişin;bir içhesaplaşması ve bir mağlubiyeti vardır ama her vazgeçen kaybetmiş değildir! Öğrendik ki; "Kazanmak için bazen çekip gitmek gerekir Güneşin çocuklarıydık Yalın sevdik, ağladık Kimsenin namusuna Yan gözle bakmadık Kankaydık Ağır adamdık Gün doğmak bilmedi Gözü kara gençliği Karanlıkla boğuşurken harcadık Güneşin çocuklarıydık Gün görmedik Ay ışığında yandık Oturup sabahladığımız geceler Anlatıp güldüğümüz Uğruna ölecek sevgili bulamadım diye ağladığımız Aynı kızı sevdiğimizde Birbirimize darıldığımız Ve sırlarımız vardı senle kanka Sadece birbirimize açtığımız Ve sırlarımız vardı seninle kanka Sadece birbirimize açtığımız Güneşin çocuklarıydık Gün görmedik Ay ışığında yandık Zamansız gözlerini ufka dikişin var ya Beni benden edişin Hesap vermeden Sormadan Söylemeden sevişin Buğulu gözlerinde Bakışların beni bırakır gider ya Sadece sen yokken kendime gelişim Umulmadık bir yerinde hayatın Ciğerlerini söküp atarcasına Kalbindekileri haykıracakmış gibi Karşımda duruşun Ve bir kelime bile etmeden Çekip gidişin Ve susuşun var ya Şakağıma dayanmış bir namlunun Tetiğini çekmeyişin Oluk oluk cana hayat veren kanı Şah damarda kesişin Ve beni benden edişin En yaşanacak zamanında Yaşanmamışlıkların Çekip gidişin Ve aşktan ölürken dahi Sevmiyorum deyişin Ve günahsız gidişin Beni günaha sokar ya Zamansız gözlerini ufka dikişin var ya ve gözlerin gelir aklıma Ve sözlerin Gidişin gitmiyor gözümün önünden Ve izleri derin İlk değilsin bu senin de bildiğin Ve yine biliyorsun Sen son sevdiğim Şimdi uzaklardasın Ben çamlar arasında bir hastane odasında Ciğerimde bir ince hastalık İçimde kapanmak bilmeyen bir yara Ve sanki elimde inadına bir sigara Biliyorum dönmeyeceksin Hatta arkana bile bakmazsın Gün gelir belki bir yuva kurarsın Oğlun olsa benim Adımı koyar mısın Sonunda da olsa tattım hiç olmazsa Ben seni değil Bu sevdayı bir ömür bekledim Ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde Sevdim Gittin. Dağ gibi sevdamı devirip ardında Gittin. Allahaısmarladık bile demedin Sazlar çalınır çamlıca'nın bahçelerinde O şarkıyı bir daha hiç söylemedim Şimdi elimde bir bardak çay Ve dudağımda buruk bir tebessüm Kendi kendimi üzmemeye söz verdim Ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde Sevdim Israr etmedin kendine beni sev diye Beyaz bulutlar gibi sırtını rüzgarlara verip gittin Bense durdum ve bekledim Ama üzülmedim Çünkü ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın