En çok tartışma yaratan Güney Kore'li isimlerden biri olan, kendi kendini yetiştirmiş ve benzersiz üslubuyla çağdaşlarından ayrılan usta yönetmen, senarist, yapımcı. 2004'te Berlin Uluslararası Film Festivali'nde ''Samaritan Girl'' (Samaria) ile, Venedik Film Festivali'nde ''3 iron'' (Bin jib) ile en iyi yönetmen ödülünü aldı. Kim Ki-Duk, 20 Aralık 1960 'da Güney Kore Bonghwa'da Kyungsang'ın kuzeyindeki bir taşra köyünde doğdu. Oldukça yaramaz bir çocuk olan Kim, 9 yaşına geldiğinde ailesiyle birlikte Seoul'e taşındı. Burada tarım eğitimi veren bir okula göderildi. Fakat maddi yetersizlikler yüzünden okuldan ayrılıp fabrikalarda işçi olarak çalışmaya başladı. 20 yaşına geldiğinde deniz kuvvetlerine katıldı. Askeri hayata çok çabuk uyum sağlayan Kim, 5 yıl çavuş olarak görev yaptı. Bu askeri tecrübeleri ona insan ilişkileri ve karakter analizi açısından zengin bir birikim sağladı. 1990 ' da bir uçak bileti alabilecek kadar para biriktirip, sanat eğitimi almak için Fransa'ya taşındı. Geçimini, kendi resimlerini satarak kazanıyordu. 1993'de tekrar Kore'ye dönen yönetmen, film senaryosu yazmaya başladı ve bir yarışmada iki senaryosu birden ödül kazandı. Kim Ki-Duk'un film kariyeri diğer yönetmenlerinkinden farklı başladı. Hiçbir zaman sinema eğitimi almadı ve hiçbir zaman başka bir yönetmenin yanında asistanlık yapmadı. Hiç kimsede görülmeyen bakış açısı ve kendine has hikaye anlatma tekniği buradan gelmektedir. Farklı ve etkileyici bir dille kendi yaşamını ve deneyimlerini anlattığı Crocodile(1996), film serüvenin başlangıcı oldu. Crocodile'ı, Kore'li bir askerin ve başarısız bir ressamın Paris'te geçen dostluk ilişkisinin analtıldığı ''Wild Animals'' izledi. İlk yıllarındaki işlerinde görülen saldırgan enerji ve fantazi dünyası, bir sonraki filmi ''Birdcage Inn''in renkli atmosferinde göze çarpar. Bu filmde yönetmen, seksi yaşamın bir parçası ve birbirini anlamanın minimum düzeydeki yolu olarak tanımlar. 4. filmi ''The Isle'', yönetmen için bir dönüm noktası oldu. Venedik Film Festivali'nde gösterilen bu filmiyle yönetmen, tam olarak anlaşılamasa da yeteneğini kabul ettirdi. Filmin çarpıcı atmosferi ve nefes kesici görüntüleriyle Kim Ki-Duk, Kore sinemasının 60'lı yıllardaki duayeni Yoo Hyun-Mok'un deyimiyle 'imgelerle konuşan yönetmen' olarak ün saldı. The Isle' da yönetmen, kadın erkek ilişkilerindeki sadomazoşizmi, birini sevmenin ve nefret etmenin içiçe geçişini anlattı. Yönetmenin sonraki filmi ''Real Fiction'', bilinç ve bilinç dışı, gerçek ve fantazi arasında kendine bir yer bulur. Real Fiction'ı 2001 yılında ''Address Unknown'', 2002' de ''Bad Guy'' ve ''The Coast Guard'' izledi. 2003 yılında ise kendinin de orta yaşdaki budist rahibi canlandırdığı filmi ''Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring'' olağanüstü görselliğle beğeni topladı. Budist bir rahibin yaşamının mevsimlerinin, metaforik bir anlatımla yansıtıldığı filmde, yönetmen, sessizliği bir çığlık kadar etkili kullanabildiğini gösterdi. 2004 yılında '' Samaritan Girl'' ile Berlin Uluslararası Film Festivali'nde, ''3 iron'' ile de Venedik Film Festivali'nde en iyi yönetmen ödülüne layık görüldü. Yönetmen olarak tanındığı ilk filmi Crocodile'ı çektiğinde yönetmen hiç sinema eğitimi almamıştı. Kendini film çekerek ve deneyerek eğitti. Bu yüzden de ağır eleştirilerin odağı oldu. Çocukluğu bir çok acı ve sıkıntıyla geçen yönetmen, filmlerindeki karakterlerin marjinelliği ve rahatsız ediciliğinden dolayı psikopat olarak suçlandı. Sinemayla gerçeğin birbirine karıştığı filmleri, izleyiciyi yoğunluğuyla şoka sokacak şekilde etkiledi. Grotesk filmlerin yönetmeni Kim Ki-Duk için yaşam, şiddet ve sinema içiçe geçmiştir. Filmlerindeki karakterler, iyi ve şeytani, güzellik ve çirkinlik, normallik ve anormallik arasında gidip gelmektedir.