gitmeseydin söyleyecek sözün, çalacak türkün vardı daha. karadeniz dalga dalga yüreğim kızılırmak. gitmeseydin açıp yüreğini hopanın uçsuz ovalarına şiir yeşil yeşil. derdimizi rehin bırakıp bi emanetçiye güneşin alasını çalacaktık tümörlü ciğerlerine. çay yerine kederi demleyip damıtacaktık amuslu hayatına. gitmeseydin buğdayın sarısında bulup çilemizi geçecektik acının çağla rengi gözlerinden. birlikte çekecektik sulardan ağı.üstünde bizim denizin kokusu.yüzün gözün balık pulu. karadenizin hırçın oğlu gitmeseydin kendimizden verecektik ülkemize,gönlümüzden verecektik,ömrümüzden verecektik. bir davulun sesinde el verip halaylara kemençenle horona duracaktık. ha uşak ha,olmadı baştan tek bas tek. kimin için, bizim için.ses verecekti sesimize anadolu,şimdi biz böyle eksik,biz böyle yarım ve yaralı. tabutunda trabzonsporun bayrağı, söz verdi sadri başkan, bu yıl trabzon şampiyon.tabutunda resmin,gözlerin uzaklara bakıyor.bizden olan bize dair ne varsa gözlerinde, oy gözlerine kurban olduğum, bizi bırakıp engin kederlere nereye böyle. gitmeseydin; sevincine katılacak sevincimiz, ak ellere yakılacak kınamız, sevdiğine giydireceğimiz gelinliğimiz vardı. ey mavinin kara döndüğü deniz, oğlumuzu verdik sularına, sularındaki kara matemimiz. şimdi bir ustura sessizliğindeyse acımız ve böyle mahşer yeriyse yüreklerimiz, bil ki ölüm küçük kazım koyuncu büyük diyedir!!!

kazım koyuncunun şarkıları çook güzell..

kazım koyuncunun şarkıları çook güzell..

bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, donkişotlar 'a, ateş hırsızlarına, ernesto "ç´e" guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. kötü şeyler gördük. savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. biz de öldük. ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. teşekkürler dünya. ...

kazım karadenizin hırçın çocuğuydu, deli dalgasıydı. artık karadeniz öksüz kaldı, tulum ve kemençe öksüz kaldı, horonlar öksüz kaldı, şarkılar öksüz kaldı, biz öksüz kaldık. ama her zaman kalbimizdesin kazım koyuncu. seni unutmayacağız şair ceketli çocuk

o birtane onun gibisi bir daha gelmez çok karadenizli türkücü şarkıcı var ama o çok başkaydı kaç yıl geçti ölümünün üstünden hala unutulmadı unutulmıycaktı