Belki de şehir, onu bir arada tutan binalar, sokaklar ve anılar enkazın altına gömüldükten sonra geriye kalandır. Belki bir ses, bütün bu yıkımı toplayıp yeniden bir araya getirecek. Hatay Akademi Senfoni Orkestrası da bunun için yola çıktı. Giderek daha hızlı bir şekilde felakete doğru ilerleyen bu yüksek hızlı trenin bir rayı olağanüstü hal, diğer rayı ise enkaz. Bugünü değiştirmek için hepimizin acil durum frenini çekmesi, bu treni durdurması gerekiyor. Hataylı sanatçılar bu yolculukta dayanışma içinde. Aradan bir yıl geçti ve acımızı katlanılabilir bir şeye dönüştürdüler. Onlar olmadan bu acı dayanılmaz olurdu.
Yorumlar (0)