Filmlerde güvendiğimiz karlı dağ (mutlu son)!!!

Çoğu gerilim ve gizem filminde, sahneler ne kadar etkileyici olursa olsun, sonunda olayların açıklığa kavuşmasını ve karakterlerin adeta nefes almasını isteriz. İçimizdeki o “mutlu son” beklentisi, bize bir nevi spoiler duygusu verir.
Ancak benim dikkatimi çeken bir film var: Funny Games (2007). Bu bir gerilim filmi ve mutlu sonu yok. Seyirciyi gerip sinir krizi noktasına getirdikten sonra tam da o ruh hâliyle bitiyor. Aslında bana göre saf bir gerilim filmi; çünkü etkisini üzerimde fazlasıyla bıraktı. Ne var ki bunu anlayan çok fazla kişi yok. Kendi alanında Michael Haneke’nin bir ödülü hak ettiğini düşünüyorum. Buna benzer örnekler verebilir misiniz?