Türk sinemasının gelişememesi hakkında

Son yıllarda sinemada yalnızca kırsal temsillere odaklanılması, ülkemizin zengin sinema geleneğine yapılmış ciddi bir haksızlık olarak görülebilir. İran sinemasının gölgesinde ilerleyen; amatör oyunculuklar ve sınırlı bir sinema diliyle şekillenen bu yapımlar, Türkiye gibi çok katmanlı ve kültürel açıdan zengin bir ülkeyi yalnızca “yoksul ve doğulu” bir kimliğe indirgemekten öteye gidemiyor. Oysa Türkiye sineması sadece taşra estetiği ve sefalet temsillerinden ibaret değil. Bu kadar dar bir bakış açısının hâkim olması, vizyon eksikliğini ve sinemanın kimlerin elinde, ne hâle geldiğini açıkça ortaya koyuyor.