Banu
Canlandıranlar
3 Aralık 1982 tarihinde Ankara’da dünyaya gelen Nazlı Ceren Argon, 2000’li yılların ikinci yarısından itibaren çeşitli televizyon dizileri ve sinema projelerinde canlandırdığı karakterlerle tanınmaya başladı. Kariyerinin ilk dönemlerinde geniş kitlelerce takip edilen projelerde yer alan oyuncu, Binbir Gece dizisindeki Arzu İşler ve Tatlı Bela Fadime adlı yapımdaki rolleriyle ekranlardaki yerini sağlamlaştırdı.
Televizyon dizilerindeki performansının yanı sıra sinema dünyasına da adım atan Argon, 2008 yapımı Semum filminde başrole adını veren karakteri canlandırarak dikkat çekti. Aynı yıl Kayıp Prenses dizisinde İris karakteriyle 29 bölüm boyunca izleyici karşısına çıkan oyuncu, farklı türdeki yapımlarda üstlendiği rollerle filmografisini şekillendirdi. Ankara doğumlu sanatçı, kariyeri boyunca hem dram hem de fantastik türdeki projelerde çalışma fırsatı buldu.
Yelda Kaymakçı, sahne adıyla Yelda Reynaud, 1972 yılında Viyana’da Türk bir baba ve Avusturyalı bir annenin kızı olarak dünyaya geldi. Çocukluk yıllarını ve ilköğrenimini Almanya’da tamamlayan sanatçı, ardından Mısır’a giderek burada dalış hocalığı ve su sporlarıyla ilgilendi. Çok kültürlü geçmişini Amerika’da dil eğitimi ve Fransa’da aldığı tiyatro eğitimiyle pekiştiren Reynaud; Türkçe, Almanca, Fransızca ve Arapça dillerine çok iyi derecede hakimdir. Ayrıca İspanyolca, Portekizce ve İtalyanca dillerini de orta seviyede konuşabilmektedir.
Sinema kariyerinde 1998 yapımı Yara filmindeki performansıyla dikkat çeken oyuncu, bu rolüyle Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandı. 2004 yılında Anlat İstanbul projesinin Külkedisi segmentinde yer alan sanatçı, 2007 yılında başlayan Parmaklıklar Ardında dizisindeki Aliye karakteriyle geniş kitlelerce tanındı. Oyunculuk kariyerinin yanı sıra 2015’te İnan Caddesi filmiyle yönetmenlik koltuğuna oturan Yelda Reynaud, Mısır’da yaşadığı dönemde tanıştığı Fransız Jean-Jacques Reynaud ile evlidir.
Asıl büyük çıkışını 1959 yılında başrolünde yer aldığı Fosforlu Cevriye ile yapan Neriman Köksal, bu filmde canlandırdığı erkeksi, argo konuşan ve güçlü kadın figürüyle Türk sinemasında yeni bir karakter tipolojisinin öncüsü oldu. Fiziksel yapısı ve performansıyla hayat verdiği bu "külhanbeyi kadın" imgesi, sinemada uzun yıllar sürecek bir akımı başlattı. İlerleyen yıllarda da önemli projelerde yer almayı sürdüren sanatçı, 1983 yılındaki Şekerpare filminde canlandırdığı Letafet karakteriyle geniş kitlelerin takdirini topladı. Televizyon ekranlarında ise uzun süre Bizim Mahalle dizisindeki Makbule rolüyle izleyici karşısına çıktı.
Özel yaşamında 1999 yılında Nazlı Buse Öylek'i evlat edinen sanatçı, aynı yılın Ekim ayında hayata gözlerini yumdu. Türk sinemasına bıraktığı derin izler ve canlandırdığı ikonik karakterlerle tanınan Neriman Köksal'ın cenazesi Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Kamile Suat Ebrem, sahne adıyla Müjde Ar, Türk sinemasının 1970'li yılların sonundan itibaren geçirdiği dönüşümün en önemli figürlerinden biri olarak kabul edilir. 1954 yılında İstanbul'da, ünlü söz yazarı Aysel Gürel ve gazeteci Vedat Akın'ın kızı olarak dünyaya gelen sanatçı, kardeşi Mehtap Ar ile birlikte annesinin yanında büyüdü. Kariyerine tiyatro oyunculuğu ve mankenlik yaparak başlayan Ar, Halit Refiğ'in yönettiği 1974 yapımı Aşk-ı Memnu dizisindeki Bihter karakteriyle geniş kitlelerce tanındı. Sinemaya geçişi 1975 yılında Babacan filmiyle olurken, takip eden yıllarda Tosun Paşa, Gülen Gözler ve Kibar Feyzo gibi Yeşilçam’ın klasikleşmiş yapımlarında rol alarak yerini sağlamlaştırdı.
1980'li yıllarda kariyerinde yeni bir sayfa açan Müjde Ar, kadın sorunlarını merkeze alan ve toplumsal tabuları zorlayan karakterlere hayat vermeye başladı. Ah Güzel İstanbul, Adı Vasfiye, Asılacak Kadın, Aaahh Belinda, Afife Jale ve Arabesk gibi döneminin ses getiren filmlerinde sergilediği performanslarla sinema tarihine geçti. 1986 yılında Adı Vasfiye filmiyle En İyi Kadın Oyuncu dalında Altın Portakal ödülünün sahibi oldu. 1990'lı yıllarda Yolcu filmiyle ikinci kez aynı ödülü kazanan sanatçı, 1997 yılında Ağır Roman ile sinemaya güçlü bir dönüş yaptı ve aynı yıl Antalya Film Festivali’nde Yaşam Boyu Başarı Ödülü ile onurlandırıldı.
2000'li yıllarda Dar Alanda Kısa Paslaşmalar, Komser Şekspir ve Eğreti Gelin gibi farklı türdeki projelerde yer almaya devam eden oyuncu, 2011'de Altın Portakal Film Festivali’nde jüri başkanlığı görevini üstlendi. Televizyon dünyasında da Aşk Ekmek Hayaller gibi dizilerle izleyici karşısına çıkan sanatçı, uzun yıllar besteci Atilla Özdemiroğlu ile süren birlikteliğinin ardından 2005 yılında siyasetçi Ercan Karakaş ile evlendi. Müjde Ar, hem cesur karakter seçimleri hem de oyunculuk gücüyle Türkiye sinema tarihinin en etkili kadın oyuncuları arasında yer almaktadır.
1938 yılında İstanbul'da Belkıs Durmaz adıyla dünyaya gelen Lale Belkıs, eğitimini Olgunlaşma Enstitüsü’nde tamamladı. Sanat dünyasına 1953 yılında mankenlik yaparak adım atan Belkıs, kariyeri boyunca oyunculuk ve şarkıcılığın yanı sıra tiyatro sahnelerinde de yer aldı. 1962'de oyuncu Pekcan Koşar ile evlenmesinin ardından tiyatroya yönelen sanatçı; 'Evlilik Dolabı', 'Boeing Boeing' ve 'Becerikli Kaynana' gibi oyunlarda izleyici karşısına çıktı. Müziğe 1967 yılında başlayan ve ikinci evliliğini Ateşböceği Yalçın (Yalçın Otağ) ile gerçekleştiren Belkıs, sanat kariyerinin yanı sıra çeşitli yardım kuruluşlarındaki gönüllü çalışmalarıyla da tanınmaktadır.
Yeşilçam’ın en karakteristik yüzlerinden biri olan Lale Belkıs, 1970 yapımı 'Kalbimin Efendisi' filmindeki Suna rolüyle 7. Altın Portakal Film Festivali’nde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu ödülüne layık görüldü. Kariyeri boyunca 'Bitmeyen Korku', 'Tarkan: Mars'ın Kılıcı', 'Feride', 'Sezercik Yavrum Benim', 'Sezercik Aslan Parçası' ve 'Dağınık Yatak' gibi pek çok önemli yapımda farklı karakterlere hayat verdi. Sinemanın yanı sıra seslendirme çalışmaları da yapan sanatçı, ilerleyen yıllarda 'Aşk ve Gurur', 'Beyaz Melek' ve 'Altındağlı' gibi dizi ve film projelerinde rol alarak oyunculuk kariyerini sürdürdü.
Kariyerinin ilk yıllarından itibaren dönemin önemli jönleriyle kamera karşısına geçen Şoray, kısa sürede magazin dergilerinin kapaklarını süslemeye ve halkın sevgisini kazanmaya başladı. 1962 yılında Ayhan Işık ile başrolü paylaştığı Acı Hayat filmindeki gerçekçi karakteriyle kariyerinde önemli bir sıçrama yaşadı ve 1964’te 1. Antalya Film Festivali’nde En İyi Kadın Oyuncu ödülüne layık görüldü. 1960’lı yılların sonuna gelindiğinde Vesikalı Yarim, Artık Sevmeyeceğim ve Fosforlu Cevriyem gibi yapımlarla Fatma Girik, Filiz Akın ve Hülya Koçyiğit ile birlikte sinemanın "dört yapraklı yoncasından" biri haline geldi. İş adamı Rüçhan Adlı ile yaşadığı uzun süreli ilişki sırasında kazandığı "Sultan" unvanı, zamanla sektördeki sarsılmaz yerini ve yapımcılara kabul ettirdiği ağır çalışma kurallarını ifade eden "Şoray Kanunları"nın da ilham kaynağı oldu.
1970’li yıllar, Türkan Şoray’ın hem oyuncu hem de yönetmen olarak yetkinliğini kanıtladığı bir dönem oldu. 1972’de yönetmen koltuğuna da oturduğu Dönüş filmiyle bu alandaki ilk deneyimini yaşadı. Özellikle Kadir İnanır ile yakaladığı ekran uyumu, Türk sinemasının en unutulmaz ortaklıklarından birini doğurdu. İkili; Devlerin Aşkı, Bodrum Hakimi, Dila Hanım ve sinemamızın başyapıtlarından Selvi Boylum Al Yazmalım gibi filmlerde birlikte izleyici karşısına çıktı. 1980’li yıllarda Mine, Seni Seviyorum ve Körebe gibi projelerle sinema yolculuğuna devam eden sanatçı, bu dönemde evli olduğu Cihan Ünal ile birçok ortak çalışmaya imza attı.
1990’lı yıllardan itibaren sinema filmlerine ara vererek televizyon projelerine yönelen Şoray, İkinci Bahar dizisinde Şener Şen ile, Tatlı Hayat’ta ise Haluk Bilginer ile başrolleri paylaşarak yeni nesil izleyicilerin de kalbini kazandı. 2000’li yıllarda Gönderilmemiş Mektuplar filmiyle Kadir İnanır’la yeniden bir araya geldi ve Bir Zamanlar Osmanlı: Kıyam dizisinde Hatice Sultan karakterine hayat verdi. 2015 yılında Uzaklarda Arama filmini yöneterek uzun bir aradan sonra tekrar kamera arkasına geçen sanatçı, Türkiye'nin en ikonik isimlerinden biri olarak kültürel hafızadaki yerini korumaktadır.
