98 Dak.
Ajil Zibari , Soran Ebrahim , Saddam Hossein Feysal , Hiresh Feysal Rahman , Abdol Rahman Karim
Bahman Ghobadi , Hamid Karim Batin Ghobadi
Turtles Can Fly
98 Dak.
Ajil Zibari , Soran Ebrahim , Saddam Hossein Feysal , Hiresh Feysal Rahman , Abdol Rahman Karim
Bahman Ghobadi , Hamid Karim Batin Ghobadi
Turtles Can Fly
Saddam döneminden sonra Irak -Türkiye sınırındaki Kürt Mülteci kampında mayın toplayarak hayatlarını sürdürmeye çalışan çocukları anlatan film.
Mayınlar,sakat insanlar, ailesini kaybeden cocuklar ve kampta giderek büyüyen mutsuzluk ve korku...Yönetmenden ağır silahlara karşı sembolik bir isyan. Uzun süredir parçalanan bir coğrafyanın biriktirdiği acıyı görürken insanın midesi bulanıyor.Olağanmış gibi devam eden hadiseleri görenler bir sanat dehasının imbiğinden geçirdiği bu büyük acıyı hissetmeye başlıyor.Yılların hüznünü acısını trajik bir biçimde izleyicinin psikolojik iklimine sokan, rejim değişikliği sonrası ırakta çekilen ilk film olması sebebiyle de ayrı bir önem taşıyan cok başarılı bir film.
AĞLAYAMIYORSUN BİLE ÇOCUK ... AĞLAYAMIYORSUN.. ÇÜNKÜ SEN DAHA ÖLÜMÜN NE OLDUĞUNU BİLE BİLMİYORSUN .. Kuş seslerinin yerini ; annesini , babasını , kardeşini yitiren çocukların ağlama seslerinin aldığı bir coğrafya ve ölüm kokan mayınların arasında tertemiz masum çocuk yüzleri . Sevginin en saf hali ve korkunun umutla bakan gözleri ele geçiriş hikayesi ... Yönetmeni Bahman Ghobadi'nin kendi çocukluk anılarından da yola çıkarak çektiği bu film pek çok festivalden haklı olarak ödülle dönmüş savaş karşıtı yapımlardan biri . Kendi ülkesinde mülteci olan , ailelerini ve umutlarını kaybeden çocukların hikayesini asla duygu sömürüsüne kapılmadan en gerçek ve en yalın haliyle önümüze koyması aslında bu filmin sırrı . Özellikle filmdeki çocuk oyuncuların o bölgede yaşayan çocuklar olması filmi dahada sarsıcı hale getirmiş zira ; evet belki bir çocuk savaşı algılayamayabilir ama yaşadıkları , gözlerindeki acı ve korku tümüyle gerçektir ve bu filmde onların yaşadığı her duyguyu iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz . Onlar bir ülkesi , umudu olmayan çocuklar . Belkide pek çoğu göremedi gençliğini. En çok içimi acıtansa o masum gözlerdeki yaşanmışlığın verdiği yaşlılık ifadesi. Sanırım asla unutamayacağım o güzel yüzlerini .
Ağladım.Ağladım aklıma geldikçe ağladım. Nasıl bir filmdi akıl erdirmek bir hayli güç. Patlıyan bombalar kopan kollar,bacaklar parçalanmış bedenler,ruhlar...
Biraz daha maddi destek çıkılsaymış filime bundan 5-6 kat daha travmatik bir yapım çıkabilirmiş ortaya. Lakin oyunculuklar yokmuydu ah o oyunculuklar! Milyarlar kazanan Hollywood küçük aktörlerini getiripte oynatsaydınız bu kadar etkileyicilik katamazdı filme. Hele o son sahne yokmu ah o son sahne. İnsan biran oradaki bir karaktere bürünüveriyor ve belkide kurgudan ibaret olduğunu bilseydim bu kadar etkilenmezdim. Çocuklar,çocuklar ve yine çocuklar...
Yine savaş ve bir insanlık dramı daha.. Çok eskilere gitmeye gerek yok günümüzde hala olan insanlıktan nasibini almamış zihniyetlerin filmi.. 10/7
okadar çok yazacaklarım varki.boğazım düğüm lendi parmaklarım a hükmedemez haldeyim..çok etkilendim..ve çocuklar size söz veriyorum hayatım boyunca halepçe katliyamını asla unutmıyacağım:(((
Nasıl vicdansız, gaddar ve alçak bir dünyada yaşadığımızı anlatan bir film. İnsanlık nereye gidiyor diye düşündürüyo film izledikten sonra..
Ne zaman izlesem ağlıyorum..