TuSeAy

Artist

Sinema,Müzik ve Bale tutkunu..Hayırlı yarınlarımız olsun

Arkadaş

Liste

114

Yorum

194.450

Puan

Favorileri

Aşıklar Şehri

Komedi, Dram, Romantik

My Way

Dram, Aksiyon, Tarih

Bazen Sevinç Bazen Hüzün

Komedi, Dram

Başlangıç

Aksiyon, Bilim Kurgu, Macera

Aynı Yıldızın Altında

Romantik, Dram

Av Partisi

Aksiyon, Macera, Gerilim

İzlediği Filmler (1298)

Dört Cesur Arkadaş

Aksiyon, Macera, Dram

İskelet Anahtar

Dram, Korku, Gizem

Lo Chiamavano Jeeg Robot

Dram, Aksiyon, Bilim Kurgu

Komedi, Fantastik, Romantik

Ölümcül Deney: DeJaVu

İzlediği Diziler (18)

Fantastik, Komedi, Romantik

The Legend of the Blue Sea

Komedi, Dram, Bilim Kurgu

A.D. The Bible Continues

Dram

A Thousand Days' Promise

Dram

Listeleri (2)

Takip Ettiğim Filmler

25 Yapım

Favori

2 Yapım

Arkadaşları (31)

izzetethem - Dublör

10 Arkadaş • 2 Liste

begusundunyasi - Dublör

56 Arkadaş • 2 Liste

slymn_ers - Dublör

111 Arkadaş • 0 Liste

hghgjhgjkh - Profesyonel

189 Arkadaş • 6 Liste

AnarMukhtarov - Profesyonel

7 Arkadaş • 1 Liste

Son Yorumları

anne!

06 Aralık 2017 15:23

Filmi anlamayanlar için..

mother!: Bana Yalnızca Gerçeği Verin!

Aronofsky’nin mother!’ı politik ve dini alegorilere açık okumaların rahatlıkla yapılabileceği bir film. Zaten Aronofsky’nin bunları gizlemek ya da “Bakalım bu alegoriyi anlayabilecek misiniz?” der gibi bir derdi de yok. Karakterlerine anne ve O ismini verirken de bir sanatçı üzerinden Tanrı’yı kişileştirdiğini görebiliyoruz. Ya da bu mutlu yuvayı ziyarete gelen Adam ve Kadın’ın aslında Adem ve Havva olduğunu da biliyoruz. Cennete düşen bu davetsiz misafirlerin oğullarının Habil ve Kabil’i temsil ettiği de çok açık ortada. Esas mesele, yasak elmayı yasak olduğunu bildikleri halde yemeye kalkan bu insancıkların gerçeği görebilme kabiliyetlerinde saklı, ki böyle bir kabiliyetleri var mı onu da Tanrı bilir. Bu anlamda filmin iki ayrı bölümden oluştuğunu söylemek pek tabii mümkün. Filmin ilk yarısında küllerinden doğan bir evin yeniden hayat bulmasına şahit oluyoruz. Jennifer Lawrence’in canlandırdığı mother karakteri kocasına ait olan bu evi tamir eden, güzelleştiren, yaptığı işin içine sevgisini de katan ve evi hisseden bir kadın. Ev onun kendini ait hissettiği, nefes aldığı bir cennet. Zamanında büyük eserler yaratmış olan kocasıysa uzun zamandır bir şeyler üretemiyor ve bunun sancılarını yaşıyor. Sonra bir gün çat kapı bir misafir geliyor evlerine. mother bu davetsiz misafirin gelişinden dolayı tedirgin çünkü bir şeylerin ters gideceğini sezebiliyor. Kocasıysa onun aksine adamın evde kalmasını istiyor ve bunun için karısının fikrini almaya tenezzül dahi etmiyor. Ertesi gün adamın karısı da eve geliyor, ve ardından oğulları… Kendine ait olan bu evde mahremiyeti ve varlığı görmezden gelinen mother huzursuz ve güvensiz hissetmeye başlıyor. Beklediği ilgiyi, saygıyı ve sevgiyi kocasından göremeyen mother, kocasından uygun bir dille onları göndermesini istiyor ama O kalabalığın, insanların ve kaosun onu doyurduğunu ve beslediğini dile getirerek eşinin isteklerini yok saymayı tercih ediyor; ta ki yasak elma yere düşene dek.

Filmin ikinci yarısı mother’ın hamile olduğunu fark etmesiyle başlıyor. Onun hamileliği eşine de kaybettiği ilhamın geri gelmesini sağlayarak yaratma arzusunu tetikliyor ve uzun zaman sonra ilk defa bir eser daha yaratmayı başarıyor. Aradan geçen dokuz ayın sonunda karnı burnunda, kocasının başarısını kutlamak için yemek hazırlıkları yaparken gördüğümüz mother’ın mutluluğu çalan kapı ziliyle kesintiye uğruyor, ama ne uğramak! Cennetten cehenneme dönüşen evini korumak için elinden geleni yapan mother’ın tüm serzenişleri cevapsız kalınca geriye yapılacak tek bir şey kalıyor. Kocasının dizginlenemez sanatçı egosu, üst düzey bencilliği ve kibrinin yol açtığı bir kıyametin tam ortasında kalakalıyoruz bizler de. Dişil doğayı, evi, yeryüzünü yok etmeye ant içen eril düzen tüm barbarlığıyla üzerimize çullanıyor.

Konuyu böyle düz okuyunca “E batı yakasında yeni bir şey yokmuş!” diye düşünebilir pek tabii insan. Ama Aronofsky böylesine sert ve hemen hepimizin karşılaşmak durumunda kalabileceği bir hikayeyi görüntü yönetmeni Matthew Libatique’in sinematik tekniği, takipten düşmeyen kamerası ve 16 mm çekim formatıyla birleştirerek hayran olunacak bir sinema formu yakalıyor. Bir iki açı dışında sürekli olarak Lawrence’i takip eden, onun etrafında dönüp duran, büyük zoom’larla ona kesen ve yer yer onun gözünden bakan kamera bizlerden tanıklık istiyor. Tanık olmamızı ve ıskaladığımız gerçekleri görmemizi… Kıyamet sekansında Cuaron’un Children of Men’ini akıllara getiren bir atmosfere açılarak soluğumuzun kesilmesini sağlayan mother! iki ufacık sahne dışında evin içinden hiç çıkmıyor. İçinde aynı anda hem güvenli hem de huzursuz hissettiğimiz ev’i nefes alan bir organizmaya dönüştüren Aronofsky düzen ve kaosun bir aradalığına dikkat çekerek yaşamın bağrından koparılmış sevginin karanlığı ve ölümü doğurarak yeryüzünü küle çevirebileceğini gösteriyor. İlham kaynağı ve sevgisi elinden alınan bir Tanrı ise aslında bir hiçtir ve hiç olan bir Tanrı’nın hikayesini sil baştan yaratması için yasak elmaya ihtiyacı vardır.

Yoruma Git

The Girl from the Song

24 Kasım 2017 13:16

Festival havasında bir film, izlenmye değmez

Yoruma Git

Peaky Blinders

24 Kasım 2017 00:08

Yorum Cillian Murphy'nin performansı, kaliteli çekimleri ve tabii ki de müzikleri ile sizi sıkmadan diziye bağlamayı başarıyor...
Hoşgeldn Adrien Brody.(Changretta / 4.sezon)

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

TuSeAy

Favorileri

İzlediği Filmler (1298)

İzlediği Diziler (18)

İzleme Listesi (0)