CİWAN YILLAR

Figuran

İnsanlarla benim aramdaki fark: Benim zaman kavramını içselleştirmiş olmam

Arkadaş

Liste

656

Yorum

16.495

Puan

Favorileri

Malena

Dram

Maç Sayısı

Dram, Romantik, Gerilim

The Vanishing

Gerilim, Gizem

Replikalar

Bilim Kurgu, Gerilim, Dram

Düşüş

Macera, Fantastik, Dram

Pazar: Bir Ticaret Masalı

Gerilim, Gizem, Macera

Ucuz Roman

Gerilim, Suç, Komedi

İzlediği Filmler (322)

Malena

Dram

Maç Sayısı

Dram, Romantik, Gerilim

The Vanishing

Gerilim, Gizem

Replikalar

Bilim Kurgu, Gerilim, Dram

Düşüş

Macera, Fantastik, Dram

Pazar: Bir Ticaret Masalı

Gerilim, Gizem, Macera

Salo Ya Da Sodom'un 120 Günü

Dram, Korku

İzlediği Diziler (33)

Ayrılık da Sevdaya Dahil

Dram

The Empress

Dram

Queen Charlotte: A Bridgerton Story

Platonik: Mavi Dolunay Otel

Komedi

Kral Kaybederse

Dram

İzleme Listesi (56)

Dram, Romantik, Gerilim

The Vanishing

Gerilim, Gizem

Replikalar

Bilim Kurgu, Gerilim, Dram

Düşüş

Macera, Fantastik, Dram

Pazar: Bir Ticaret Masalı

Gerilim, Gizem, Macera

Listeleri (3)

MUŞTEŞEM DİZİLER

42 Yapım

CİWAN'IN TAVSİYESİ

139 Yapım

FİLM TAVSİYESİ

67 Yapım

Arkadaşları (67)

Azınlık Raporu - Artist

16 Arkadaş • 1 Liste

yoes cabul - Jön

65 Arkadaş • 0 Liste

BatuhanKocak - Dublör

34 Arkadaş • 0 Liste

Melankolik Manny - Dublör

5 Arkadaş • 3 Liste

MARTI - Profesyonel

22 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Malena

12 Temmuz 2026 01:20

Malena, insanın en büyük trajedisinin çoğu zaman tek bir kötü insan değil, sıradan insanların ortaklaşa ürettiği kötülük olduğunu anlatır. Film, bireyin toplum karşısındaki kırılganlığını ve "hakikatin" çoğu zaman gerçeklerden değil, insanların ortaklaşa kurduğu anlatılardan oluştuğunu gösterir. Malena'nın sessizliği, aslında konuşamayan bütün ötekilerin sessizliğidir; çünkü toplum, farklı olanı anlamaya değil, ona bir kimlik biçmeye eğilimlidir. Film, erkek bakışını (male gaze) de eleştirir: Erkekler Malena'yı bir arzu nesnesine indirgerken, kadınlar onu kendi bastırılmış öfkelerinin ve kıskançlıklarının hedefi hâline getirir. Böylece Malena, hiçbir zaman bir "insan" olarak görülmez; herkes onun yerine kendi hayalini, korkusunu veya nefretini görür. Bu yönüyle film, René Girard'ın "günah keçisi" düşüncesini çağrıştırır; toplum kendi içindeki huzursuzluğu tek bir kişiye yükleyerek geçici bir rahatlama yaşar. Aynı zamanda Carl Jung'un "gölge" kavramıyla da okunabilir; insanlar kabul etmek istemedikleri karanlık yönlerini Malena'nın üzerine yansıtarak kendilerini ahlaken temiz hissederler. Renato'nun yolculuğu ise yalnızca cinsel uyanışı değil, insanı gerçekten görmeyi öğrenmenin hikâyesidir; uzaktan hayran olunan bir imgenin, yakından bakıldığında acı çeken gerçek bir insan olduğunu fark eder. Filmin en güçlü felsefi önermesi, kötülüğün çoğu zaman nefret eden birkaç kişiden değil, sessiz kalan, seyreden ve kalabalığa uyum sağlayan sıradan insanlardan doğduğudur. Sonunda değişen yalnızca savaşın bitmesi değildir; izleyici, insan doğasının arzuyla merhamet, güzellikle yıkım, bireyle toplum arasında bitmeyen bir gerilim taşıdığını fark eder. Bu nedenle Malena, yalnızca bir savaş filmi ya da bir büyüme hikâyesi değil; önyargının, ikiyüzlülüğün, kolektif vicdansızlığın ve insanın başkasını gerçekten görebilme yetisini neden bu kadar kolay kaybettiğinin sarsıcı bir felsefi sorgulamasıdır.

Yoruma Git

Yaprak Dökümü

30 Haziran 2026 23:49

Yaprak dökümünü tekrar izleyince şunu fark ettim: Eskiden dram dizilerinde gerçek hayat olduğu gibi gündelik hayatın tüm sıcaklığıyla işleniyormuş şimdi ise uzun müzikler eşliğinde aptal bakışmalardan ibaret. ben bu yüzden soğumuşum yerli yapımlardan.

Yoruma Git

Maç Sayısı

30 Haziran 2026 23:44

Match Point, ilk bakışta bir suç hikâyesi gibi görünse de merkezinde “adalet”, “şans” ve “ahlaki düzen” fikrini tartışan oldukça karanlık ve felsefi bir metindir. Film, klasik tragedya gibi kaderi tanrıların değil, rastlantının yönettiği bir dünyaya yerleştirir.
En temel felsefi gerilim şu soruda toplanır: Dünyada adalet var mı, yoksa her şey şansa mı bağlı? Film bu soruya net bir cevap vermez; hatta bilinçli olarak “adalet yok” hissini güçlendirir. Chris karakteri suç işler, ama yakalanmaz; aksine hayatı daha da konforlu hale gelir. Bu durum, Aristotelesçi anlamda “erdem–ödül dengesi” fikrini tamamen çökertecek bir yapı kurar.
Burada Nietzscheci bir okuma oldukça güçlüdür: ahlaki sistemler bir illüzyon gibi görünür ve güç/irade, ahlakın önüne geçer. Chris’in hikâyesi, “iyi olmak” ile “başarılı olmak” arasındaki bağın kopuşudur. Film, modern dünyanın artık etik bir düzenle değil, fırsatlar ve tesadüflerle işlediğini ima eder.
Bir diğer katman varoluşçudur. Sartre açısından bakıldığında Chris, seçimlerinin sorumluluğunu reddetmez ama bu sorumluluğu “ahlaki bir yük” olarak da taşımaz. Yaptığı seçimler tamamen rasyonel çıkar hesabına dayanır. Bu da onu klasik “trajik kahraman” olmaktan çıkarıp, daha soğuk bir anti-kahramana dönüştürür. Burada özgürlük vardır ama bu özgürlük etik bir yönelimle sınırlandırılmamıştır.
Filmin en çarpıcı metaforu “tenis topu”dur. Fileye çarpıp hangi tarafa düşeceği tamamen rastlantıya bağlıdır. Bu, insan hayatının kontrol edilebilir olduğu fikrine karşı güçlü bir simgedir. Finaldeki polis sorgusu ve yüzüğün düşmesiyle ilgili detaylar da aynı fikri güçlendirir: gerçeklik, çoğu zaman “yakalanma ihtimali” değil “yakalanmama şansı” üzerinden işler.
Sonuç olarak film, ahlakı merkezden kaldırıp yerine şansı koyar. Bu da izleyicide rahatsız edici bir düşünce bırakır: Eğer dünya gerçekten böyle işliyorsa, erdemli olmak neyi değiştirir? Film bu soruya cevap vermez; sadece sorunun ağırlığını bırakır.

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör