weltem

Jön

Gönlüm uçmak dilerken semavi ülkelere; Ayağım takılıyor yerdeki gölgelere... camdan kapılarım var benim, kıracağınızdan değil,zarar görmeyin ; ellerim var benim ;boyumdan uzun, söze inanırım göze de gelirim.. umudum var benim; kıracağını

Arkadaş

Liste

368

Yorum

304.996

Puan

Favorileri

Gerilim, Dram, Romantik

İzlediği Filmler (0)

Henüz izlediği film bulunmuyor.

İzlediği Diziler (0)

Henüz izlediği dizi bulunmuyor.

İzleme Listesi (0)

Henüz izleme listesi oluşturmamış.

Listeleri (0)

Henüz liste oluşturmamış.

Arkadaşları (8)

KediKadin - Jön

30 Arkadaş • 0 Liste

srkannnn - Profesyonel

11 Arkadaş • 0 Liste

JASH - Dublör

3 Arkadaş • 0 Liste

liramazu - Profesyonel

21 Arkadaş • 0 Liste

sedeff - Artist

10 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Üç Renk: Kırmızı

12 Aralık 2009 20:17

Fransız bayrağının renklerinden oluşan bu üçlemede sanırım en zayıf halka \"kırmızı\" idi. Yinede Fransız filmlerinde sıkça rastlanan anlaşılmazlıklar, sıkıcı ve bunaltıcı dialoglar, bitmeyen paranoyalar pek yoktu. Bu cümleden Fransız filmlerini sevmediğim kanısına varmayın, aksine oldukça severim çünkü en güzel kara-dramlar onlardan çıkar. Onca tesadüfsüzlüğün içinde onca tesadüfün olması insanı şaşırtıyor, aşkı kaybeden diye tanımlanan ama aslında ilk aşık olduğu kadını sevmeyi hiç bırakmayan yaşlı bir yargıç, aşkı yaşadığını sanan ve sürekli onun gelmesini bekleyen harika güzelliği ile filmden yer yer uzaklaşmanızı sağlayan bir manken ve yargıç olmak için ders çalışmadığı zamanlarda aşkı yaşadığını sanan ama aslında yanıldığını farkeden bir genç, milyonlarca sırla yaşayan ve sırların asla başkaları tarafından duyulmayacağını düşünerek mutlu mutlu yaşamaya devam eden komşular... Zaten elinizde bu kadar karakter varken kötü bir film ortaya çıkması zor ama bazen yapmıyor değiller. :) Olayların örgüsü bu kadar berrak anlatılırken nasıl böyle bir sonla bitirilir hiç anlamam ama yine Fransız filmlerine yakışır anlaşılmaz \"ee şimdi ne olacak\" dedirten sonu ile ( en azından bir kare dahi olsa Juliette Binoche göründü ) tadımlık bir film.
Ayrıca bu kadar uzun zaman sonra ilk yorumumu paragraflar ve cümle başlarında büyük harflerle yapabilmek çok hoşuma gitti. Sonunda bir şeyler değişmiş, demek olabiliyormuş. :)

Yoruma Git

İkiye Bölünen Kız

02 Mart 2009 16:47

Fransız sinemasına hayran olduğum söylenemez. Bizlerin film anlayışından biraz uzakta. Ancak Fransız sinemasının sevdiğim yönleri de var. Örneğin filmi sadece ve sadece sizin değerlendirmenize izin veriyorlar, olay sonuç ilişkilerini tamamen size bırakıyorlar. Nasıl tanıştılar, ne zaman bu kadar aşık oldular gibi soruları sormanız anlamsızlaşıyor, böylece sadece ana karakterlerin ruh hallerini ve kişiliklerini sorgulamanıza olanak sağlıyorlar. Ancak ve ancak biz izleyiciler filmlerin film olduğunu bildiğimiz halde sürekli gerçekçilik aradığımız için Fransız filmlerini akla aykırı buluruz ve beğenmeyiz. Artık sorgulamayı bıraktım ve sadece izlemeye karar verdim diyorsanız zevk alabilirsiniz.
İkiye Bölünen Kız tipik bir Fransız filmi ve elbette sorgulayacak bir yığın sorun filmi izlerken yanınızda sizinle sohbet ediyor. Başrol kızımızın, oldukça başarılı olduğunu, film boyunca gözümüze soksalarda aslında tam bir fiyasko var karşımızda. Aşkınız hayatınızın her noktasına bulaşmış ise bu hastalıktan asla kurtulamazsınız. Aşk hastalığını, başka birinin size duyduğu aşk ile tedavi edemeyeceğinizi anlamanız, sizin çoktan öldüğünüz anlamına gelebilir.
Filmdeki karakterlerin herbiri başlı başına birer yürüyen sorun. Yaşlı erkek, hayatındaki aşkı bulduğunu iddia ederken, karısına sürekli ihanet ederek gençlik iksirini içtiğini varsayıyor,böylece yaşlılık psikolojisinden sıyrılıyor ancak hali hazırda yaşlı olduğu için getirilerinden kaçamıyor ve yıllarca yanında olan karısını asla bırakamayacağını biliyor.
Diğer erkek ise sürekli kazanan bir kaybeden aslında. Karşısına çıkan ilk gerçek kayıp onu gerçekle yüzleştiriyor ve kaybın kendisini vazgeçilmez kılıyor. Ancak kaybettiği kız başka bir erkek tarafından daha önce kaybetmeye zorlandığı için kazanılması uzun sürmüyor. Tam bir kaos. Herkes istemeden içinde buluyor kendini.
Başrol kız ise tam bir felaket tablosu. Aşkla büyümek gibi bir cezaya çarptırılıyor ki sancılarını tahmin edersiniz. Bütün bu aksaklıkların içinde hiçbir şeyin doğru gitmesi beklenemez ve nihayetinde herşey parçalanıyor.
Son kurşun herşeyin çözümü olması gerekirken herşeyin sonu oluyor. Filmin sonundaki ikiye bölme sahnesi filmin ismini bize hatırlatıyor ve bütün taşlar artık yerine oturuyor.
Sonuç olarak herkesin beğenebilmesi imkansız olan bu film benim beğendiğim filmler arasına giriyor. İzlemenizi tavsiye eder miyim sorusuna gelince ise kararı kendiniz verin derim. :) İyi seyirler.

Yoruma Git

Havai Fişekler

23 Ocak 2009 20:53

tutunamayanları daha önce izlemiş biri olarak tavsiye ederim.. çok güzel bir filmdir.

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör