anka34

Profesyonel

\"Yalnızlık paylaşılmaz.\" Özdemir Asaf... Bu yüzden yalnız bir insan bazen hayal dahi edemeyeceği kadar saçma ve kendisine uzak şeyler yapabilir. Bu siteye üye olup yorum yazmak gibi....

Arkadaş

Liste

246

Yorum

82.513

Puan

Favorileri

Çölde Çay

Dram, Macera

Ulak

Fantastik, Dram, Gizem

Anlat İstanbul

Dram

Benden Bu Kadar

Dram, Komedi, Romantik

Aşık Shakespeare

Romantik, Tarih, Komedi

Kill Bill: Volume 2

Aksiyon, Suç, Gerilim

Arkadaşları (11)

erduist - Profesyonel

161 Arkadaş • 0 Liste

drrahman89 - Jön

442 Arkadaş • 0 Liste

rana-as - Jön

14 Arkadaş • 0 Liste

deli-kurt - Artist

407 Arkadaş • 0 Liste

hsb - Dublör

1 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Çoğunluk

08 Nisan 2011 17:53

Geçen yılın en iyi yerli filmlerinden olan ÇOĞUNLUK'u izleme fırsatını kaçırmış arkadaşlara önemle duyurulur:
8 nisandan itibaren tekrar vizyonda

Yoruma Git

Gölgeler ve Suretler

03 Nisan 2011 11:13

\"Aferin, gölgeye aldanmayacaksın. Perdeyi kaldırıp hakikatı arayacaksın.\"
Derviş zaim, çalışmalarını merakla beklediğim sayılı yönetmenlerimizden birisi. el sanatları üçlemesinin son filmi olan gölgeler ve suretler, gölge oyunları ile mecz edilmiş, Kıbrıs’ın derin ve ıssız sularına yelken açmış politik bir dram.
Zaim türüne az rastlanır cesur yönetmenlerimizden. Her filminde yeni bir şeyler denemekten çekinmeden çıtasını sürekli yükseltiyor. Kendisi de Kıbrıslı olan Zaim’in aslında ilk Kıbrıs filmi değil, gölgeler ve suretler. Pek bilinmese de sürrealist bir yaklaşımla imgeler üzerinden Kıbrıs’tan bahsettiği Çamur’un aksine bu filminde gerçekçi bir hikaye örgüsü oluşturmuş.
Zaim’in ve filmin takdire şayan zorlu noktalarından birisi de Kıbrıs gibi daha önce kimselerin değinmediği bakir ve politik olması hasebiyle de tekin olmayan bir alanda cesur sözler söylemesi. Kıbrıs sorunuyla ilgili akademik araştırma yapan biri olarak rahatlıkla söyleyebilirim ki; Kıbrıs maalesef Türkiye’de bırakın sanatı, akademik yazın ve diplomasi alanında bile en çok ihmal ettiğimiz yaralarımızdan birisi. Bu zamana kadar üvey evlat muamelesi yaptığımız Kıbrıs hakkındaki yavru vatan edebiyatları hamasi nutukların ötesine geçemiyor.
1963'te Kıbrıslı rum ve türkler arasında çıkan çatışmalar sırasında kaybettiği babasını arayan Ruhsar(Hazar Ergüçlü)ile beraber bizde Kıbrıs sorununun, zamanında anlamsız bir şekilde patlak veren çatışmaların hakikatını arıyoruz. Her ne kadar zaim filmle ilgili kendisiyle yapılan mülakatlarda ne kadar isterse istesin tarafsız olamayacağını ifade etmiş olsa da, film yaşananlara oldukça tarafsız ve yargılayıcı olmayan bir pencereden bakıyor. Ne kimseye lanetler yağdırıyor ne de bazıları gibi günah çıkarmaya yelteniyor.
Kıbrıslı türk ve rum oyuncuların doğal oyunculukları, filmi izlerken kendinizi hikayeye kaptırmanızı sağlayan bir diğer artı özellik. Finaldeki çatışma sahnesi ise abartıya kaçmadan çekilen, türk sinemasında eşine az rastlanır gerçeklikte çatışma sahnelerinden.
Son derece başarılı bulduğum gölgeler ve suretlerin, kolpacina bomba’nın box office’de zirve yaptığı sinema salonlarımızda doğru düzgün gösterilmemesi ise bence türk sinema endüstrisi kadar büyük ölçüde bu endüstriye yön veren biz izleyicilerin de ayıbıdır.

Yoruma Git

Uzaktaki Anılar

27 Mart 2011 10:10

Filmin neresini beğenmedim?
bir kere hikaye hiç gerçekçi değil. öyle züppe bir çocuk tabir-i caizse bu kadar çabuk esfel-i safilinden alay-i illiyine yükselemez. hadi yükseliyor diyelim sizin senaryoda esas bu dönemin üzerinde durmanız lazım. halbuki filmde bu değişim dönemi alabildiğine hızlı geçilirken, ondan öncesindeki serserilik dönemi çok daha fazla işlendi. karakterleri tanıtmak için bu kadar vakit harcayıp esas olayı es geçmek büyük handikap. gerçekçiliği kıran diğer bir nokta da mesela landon'dan çok daha pisli.k olan o eski arkadaşları kızın durumunu öğrenince birden melek kesiliyorlar. hayat bu kadar toz pembe değil maalesef.
senaryo, karakterler çok basit. film çocuk masalı gibi. bir tarafta sütten çıkmış ak kaşık karakterler bir tarafta da zift gibi kara insanlar var. sonunda ise hepsi arınıyor, temizleniyor. hayat sence bu kadar basit mi?
bu noktalar zaten sizi filmden koparıyor. sizi bağlayacak kadar başarılı performanslar da yoksa hikayeye bir türlü kaptıramıyorsunuz kendinizi. araya bir kaç tane, etkileyici hoş sevgi replikleri ekleyerek filmi başarılı yapamazsınız.
aklıma gelmişken mesela tiyatrodaki şarkı sahnesi bana kliplerin olmadığı zamanlarda, meşhur arabesk şarkıcılarımızın yeni şarkılarının reklamı için filmlerinde bütün şarkıyı okuduğu sahneleri anımsatmıştı. ne kadar uzun bir sahneydi. filmi izlerken daha bir sürü ayrıntı takılmıştı gözüme. o zaman yazacaktım ama vakit harcamaya değmeyeceğini düşünürek vazgeçmiştim. şimdi de o kadar hatırlayamıyorum zaten.
Dediğim gibi sadece alelade. bu hususlara da pek itiraz edilebileceğini zannetmiyorum. filmi beğenmişseniz beğenmişsinizdir. demek ki böyle çocuksu, toz pembe hikeyeleri seviyorsunuz. ama maalesef sizin filmi beğenmeniz filmi sinematografik açıdan kaliteli yapmaz.

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

anka34

Favorileri

İzlediği Filmler (0)

İzlediği Diziler (0)

İzleme Listesi (0)