MrChaplin

Figuran

Arkadaş

Liste

177

Yorum

26.812

Puan

Favorileri

Aynı Yıldızın Altında

Romantik, Dram

Harry Sally İle Tanışınca

Komedi, Romantik, Dram

Romantik, Bilim Kurgu, Dram

Karanlık Yolculuk

Fantastik, Dram, Gizem

Amerikan Güzeli

Dram

İzlediği Filmler (545)

Aynı Yıldızın Altında

Romantik, Dram

Aile Arasında

Komedi

Harry Sally İle Tanışınca

Komedi, Romantik, Dram

Müttefik

Aksiyon, Dram, Savaş

Annabelle: Kötülüğün Doğuşu

İzlediği Diziler (13)

Chuck

Aksiyon, Komedi, Dram

Spartacus: Kan ve Kum

Dram

Gotham

Dram, Suç, Bilim Kurgu

Wayward Pines Sezon 1

Dram, Gizem, Bilim Kurgu

How I Met Your Mother

Komedi

Arkadaşları (10)

Nefertarii - Figuran

199 Arkadaş • 1 Liste

SinmaDelisi - Dublör

324 Arkadaş • 2 Liste

jö - Artist

201 Arkadaş • 1 Liste

404 - Efsane

627 Arkadaş • 0 Liste

UnknownPlayer - Fenomen

887 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Hızlı ve Öfkeli 6

09 Haziran 2013 18:32

kesinlikle han'ın ölümünü çok iyi bağlamışlar.Açıklığa kavuşturdular o olayı.Bence bu daha iyiydi.

Yoruma Git

Sapık

05 Mayıs 2013 15:53

-SAPIK(1960)-Alfred Hitchcock denince belki de akla gelen ilk filmi Sapıktır çünkü gerçekten bir başyapıt niteliğinde.Oyuncular gerçekten iyi oynamışlar özellikle Anthony Perkins çok iyi oynamış hiç abartısız eksiksiz bir oyunculuk göstermiş.Janet Leigh filmin yaklaşık yarısında oynamasada ilk yarıda karakterini çok iyi canlandırmış.Vera Miles ve John Gavin her ne kadar filmde birbirlerinden alakasız rollerde oynasalarda çok iyi ikili olmuşlar özellikle filmin sonlarına doğru sır perdesini çözen ikili onlardı.Zaten diğer oyuncularda görevlerini en iyi şekilde yerine getirmişler. Filme gelirsek gerilim filmlerinin atası olarak bilinen Sapık özellikle duş sahnesiyle sinema tarihinin en önemli sahneleri arasına girmiştir.Eski filmleri hep zamanına göre değerlendirip ona göre puanımı vermişimdir bu filmi de zamanına göre değerlendirecem.Kesinlikle zamanının en iyi gerilim filmlerinden biri ve bence filmin en iyi tarafı Marion Crane karakterinin otele gelmesinden itibaren filmin sonuna kadar Norman Bates ve annesinin gizeminin korunması.Tam bir korku filmi değil ama kesinlikle gerilimin ve özellikle gizemin olduğu bir film.Her ne kadar çok fazla cinayet sahnesi olmasa bile filmin başından sonuna kadar sürenin nasıl geçtiğini anlayamadım.Filmin en önemli noktalarından biri de kesinlikle süper soundtrackleri filmde o soundtrackler çıktığı an ürperdim zaten cinayet sahnelerinin gerilim kazanmasında soundtracklerin de büyük bir önemi var ayrıca hiç kanın içinde bulunmadığı bir sahne olmasına rağmen örneğin Marion karakterinin araba sürdüğü zaman ki tedirginliğinde o soundtracklerden birinin aniden çıkmasıyla o basit sahne yine gerilimli bir sahneye dönüşüyor.Sürükleyici,tedirgin edici ve bazı sahneleriyle rahatsız edici bir film Sapık.Ayrıca Alfred Hitchcockun film üzerinde ki başarısını es geçmemek gerekiyor özellikle cinayet sahnelerinde çok iyi çekim tarzları yakalamış ve gerilimi seyirciye çok iyi hissetiriyor. Filmin sonu gerçekten şaşırtıcıydı ve filmin sonunda özellikle Psikologun konuştuğu sahne başarılıydı filme psikolojik bir tür kazandırmış.Filmin sonu zaten filmin en can alıcı sahnesiydi ve Norman Bates karakterinin hala o pis gülüşünü unutmuş değilim.Son olarak ben zamanına göre çok başarılı bir film buldum bundan tam 51 yıl önce çekilmiş bir filmin döneminin şartlarına göre değerlendirdiğimiz zaman karşımıza bir başyapıt çıkıyor.Ayrıca 51 yıl önce yapılmasına rağmen beni hala korkutabiliyorsa ona ben başyapıt derim gerçekten de öyle bir film Sapık,beğendim ve kesinlikle gerildiğim sahneler oldu yani tavsiye ederim.

Bu filme puanım 9.0/10

Yoruma Git

Kesinlikle, Belki

05 Mayıs 2013 15:49

-KESİNLİKLE BELKİ(2008)-Bu filmi nasıl tanımlarsın, diye sorarsanız aklıma ilk gelen sözcük "uzun" olur. Oysa 112 dakikalık nice filmi, hele de romantik komediyi eritip bitirmişizdir. Örnek vermek gerekirse aynı senaristin yani Adam Brooks'un "Fransız Öpücüğü" sadece 1 dakika daha kısaydı. Oysa Meg Ryan ile Kevin Kline arasında imkansız gibi başlayan ilişkiye sırtını dayayan senaryo, pekala sıkıcı olabilecekken oyuncuların ve mekanların albenisiyle kendini izlettirmeyi başarıyordu. Filmin doğru tempoyu gecikmeden bulması 111 dakikanın bir çırpıda tükenmesini sağlıyordu.

Senarist Brooks bu kez hem senaryoyu hem de filmi yönetmiş. Ancak tüm o ilgi çekici oyuncu kadrosu ve konusuna rağmen "Kesinlikle, Belki", tek oturuşta yenemeyecek kadar büyük bir turta, tadı da o kadar güzel değil.

Yalnız babalar, baba-kız ilişkileri, boşanma arifesindeki çiftler ve bu durumdan etkilenen çocuklar. "Kesinlikle, Belki", defalarca yüzülmüş sularda ilerleyecekmiş gibi görünse de aslında yukarıda sıralanan temaları vitrinin gayet gerisine atıyor; müşterilerini sofistike bir romantik komedi kostümüyle karşılıyor.

Will Hayes karısıyla boşanmanın eşiğinde bir baba. Shyamalan'ın "İşaretler" inden beri adının yanına işaret koyduğumuz Abigail Breslin'in canlandırdığı tatlı mı tatlı 11 yaşında bir kızı var. Bir akşam eve dönüşlerinde babasının kızına, annesiyle ilişkilerinde nasıl bu duruma geldiklerini anlatması, vitrindeki asıl malzemeyi yani romantik komedi yapısını oluşturuyor.

Bu ilginç fikri hoş bulmakla birlikte filmin 2 saate yaklaşan süresini fazlasıyla hissetmemiz senaryo açısından eksi bir puan olarak değerlendirilebilir. Seyirciye değilse bile, babasının (yılan) hikayesini dinlemek için uykusuz kalan küçük kıza acısaydınız keşke!

Will Hayes'in kariyerini ilişkisinin önüne alıp kız arkadaşından ayrı bir şehre taşınması ve Bill Clinton'ın başkan adaylığı için çalışmaya başlamasıyla asıl hikaye de başlıyor. Sonrasında Will'in hayatına giren kadınlardan hangisinin 11 yaşındaki şirin Maya'nın annesi olduğunu tahmin etmeye çalışıyoruz. Rachel Weisz, Elizabeth Banks ve Isla Fisher gibi birbirinden güzel ve farklı kadınlarla Will'in ilişkilerini, tercihlerini, başarılarını / başarısızlıklarını izliyoruz.

Film bu saf romantik komedi çizgisindeyken, herkesin kendi hayatındaki tercihlerden birşeyler bulabileceğini söylemek mümkün. Gözünün önündeki aşkın farkına varamayanlar, yaşlı ve maço erkeklerden hoşlanan güzel kadınlar, evlilik yüzüğünü vereceği doğru kadını arayanlar. İlişkilerinde başarılı olduğu kadar başarısız da olan son derece gerçekçi çizilmiş bir başkarakter olan Will de, özdeşleşme konusunda seyircinin sorun yaşamayacağı biri.

Tüm bu olumlamalarımıza rağmen filmin süresini uzun bulmamız, ilişkiler yumağının üç kadın ve bir erkek arasına sıkışmasında yatıyor olabilir. Yeterli sayıda kırılım, örneğin yeni bir aşk gibi, öyküye ivme katacak bir kırılım sağlanamadığı için Will, hep aynı kadınlar etrafında dönüyor ve bu da insana bir yerden (saatten?) sonra sıkıcı geliyor.

Adam Brooks, yönetmek yerine senaristlikle yetindiği Fransız Öpücüğü, Aşkın Büyüsü ve Bridget Jones: Mantığın Sınırı gibi filmlerde türün yetenekli yazarlarından biri olduğunu göstermişti. Ancak iş yönetmen koltuğuna oturmaya gelince, kendi senaryosuna kıyamadığını, doğru kısaltmaları yapmayıp kağıt üzerine yazdığı her şeyi çekmeye kalkıştığını düşünüyor insan.

Kevin Kline'ın"yaşlı-maço-aydın" kimliğine bürünüp genç kadınların gönlünü çaldığı Hampton Roth karakteriyle Ryan Reynolds'dan rahatlıkla rol çaldığı sahneler, filmden aklımızda kalan en güzel anlar diyebiliriz. Kaldı ki Reynolds'un, TV dizi oyunculuğundan gelmenin avantajını kullanıp durum komedisi konusundaki başarısı da filmi katlanılabilir kılan sebeplerden.

Ancak nitelikli oyuncular ve hoş bir fikrin buluşmasına rağmen (ki bu her zaman olmuyor), "pişmiş aşa su katılmış" gibi bir durum var ortada. Brooks kendi bulduğu fikri yeterince zenginleştiremiyor, çeşitlendiremiyor; bir anlamda kendi oyunuyla altta kalıyor.

Bu filme puanım 7.5/10

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

MrChaplin

Favorileri

İzlediği Filmler (545)

İzlediği Diziler (13)

İzleme Listesi (0)