william_kinderman

Amatör

Henüz kendimi sizlere anlatmadım!

Arkadaş

Liste

Yorum

1.310

Puan

Favorileri

Images

Gerilim, Gizem, Korku

Korku, Aksiyon, Gerilim

In China They Eat Dogs

Komedi, Dram, Müzikal

İzlediği Filmler (49)

Bilim Kurgu, Macera, Gizem

Korku, Aksiyon, Gerilim

Uykusuz

Gizem, Gerilim, Korku

İzlediği Diziler (2)

Game Of Thrones

Bilim Kurgu, Dram, Aksiyon

Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi

Dram, Savaş, Aksiyon

Arkadaşları (8)

sivana - Artist

116 Arkadaş • 0 Liste

elifyildirim - Figuran

202 Arkadaş • 0 Liste

BugraYt - Dublör

34 Arkadaş • 5 Liste

berkay_liman_3 - Figuran

29 Arkadaş • 1 Liste

busra1433 - Dublör

146 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Beyaz Tanrı

10 Ocak 2015 11:00

Hayatımda sinemada bitmesi için dua ettiğim sayılı filmlerden birisidir.. Hele son yarım saati bitmek nedir bilmedi.. Küçük kızın ve köpeğin öyküleri birbirinden o kadar kopuk, ve o kadar sığ işleniyor ki, bir ara neredeyse 101 Dalmaçyalı' ya bağlıyor..

Yoruma Git

Images

09 Mayıs 2014 07:40

Sinemanın dahiyane yönetmenlerinden Robert Altman 81 yıllık yaşantısı boyunca komediden, dramaya, korkudan maceraya sinemanın bütün türlerine eşsiz yapıtlar bırakmıştır. Tamamen kendisine has bir çizgi tutturan Altman, Coppola kadar stilize, Allen kadar üslupçu, Leone kadar gerçekçi bir yol izlemiştir. Onun bu kadar büyük yönetmen olmasında ki en büyük faktörde budur işte. Hiçbir zaman dar kalıplar içerisinde kalmamış, aksine sinema denen bu büyülü dünyada gidebileceği en uç noktalara kadar gitmeyi denemiştir. Hollywood gibi kendi dünyasını yaratan bir sektörde, Avrupalı bir yönetmen edasıyla en Avrupai Amerikan filmlerine imza atabilmekte onun gibi bir yönetmene yakışırdı zaten.

“Countdown” filminde bilimkurguya, “McCabe & Mrs. Miller” da westerne, “MASH” de komediye, “Brewster McCloud” da fantastik türe el atan Altman, 1972 yılında bu sefer gerilim türüne doğru dümen kırar. Belki de filmografisinde ki en karışık, en tedirgin edici, en huzursuz filme “Images” ile imza atar.

“Images”, şizofrenik bir genç kadının öyküsünü anlatıyor. Catherine, sürekli hayaller gören, bu hayallerinde geçmişte “çocuk yapmak” için edindiği (ve sonra bir uçak kazasında ölmüş olan ) Fransız aşığını, kocasını ve şimdiki sevgilisini birbirine karıştıran bir kadın… Hayalle gerçek genç kadının imgeleminde sürekli gidip geliyor, birbirine karışıyor ve onları ayırmakta yetersiz kalıyor. Anısıyla kendisini tedirgin eden, beklenmedik zamanlarda çıkıp gelen eski aşığını da, kendisini sürekli sıkıştırıp duran şimdiki sevgilisini de öldürüyor… Ama bütün bu cinayetler bir düş dünyasında oluyor ancak… Catherine, çıldırmanın son aşamasında, sağlığını, kişiliğini bulmak umuduyla başka bir hayali, yani kendi kendisinin “ikinci benliğini” de öldürüyor. Ancak bu kez, bu hayalin, bu görüntünün arkasında gerçek bir kişi vardır, ve Catherine sonunda gerçekten bir cinayet işlemiştir. Kendi kurguladığı dünyasında, gerçek ile hayalin birbirine karışması, onu işin içinden çıkılamaz bir duruma doğru hızla sürüklemektedir…

Robert Altman’ ın bir çok filminde olduğu gibi konu ve senaryo kendisine ait. Her filminde sinemanın değişik bir türüne el atıp onu neredeyse dirilten, kalıpların tozunu silkeleyerek içlerine yeni bir öz , yeni bir canlılık getiren usta yönetmen, bu kez de gerilim sinemasında aynı şeyi yapıyor. Kafasında yazdığı çocuk romanının kişileri, olayları ile (Catherine, bir çocuk romanları yazarıdır) gerçek olaylar, hayallerle gerçek kişilerin sürekli karışması, delirme eşiğindeki bir kadının öyküsü, sınırlı olanaklar içinde, Altman’ a sinemada delilik-delirme üstüne yapılmış en güzel filmlerden birisini yapma fırsatı veriyor… Son derece akıcı, hafif, neredeyse ağırlıksız bir kamera çalışması, olağanüstü güzel fotoğraflar ve çerçevelemeler, ustalıkla kullanılan gerilim müziği tınıları ( John Williams) ve gerilim sinemasının tüm bu yan öğeleri, Altman’ ın filminde nefis bir biçimde buluşuyorlar. Bütün bu karanlık atmosferi bize yaşatan Susannah York denen büyük oyuncunun, 1972 Cannes Film Şenliğinde ödül alan oyunu da bütünü tamamlıyor.

Altman önemli bir sinemacı… Önemi, en çok, Amerikan sinemasının usta yönetmenlerindeki anlatım rahatlığı, seyirciyi perdeye bağlama, sürükleme yeteneği ile Avrupa sinemasına özgü bir “entelektüel” yanı, olaylara daha dışarıdan bakmayı sağlayan bir kültürü birleştirmesinden geliyor. Bu yüzden kendisine “Amerikalı yönetmenlerin en Avrupalısı” olmak gibi önemli bir özellik kazandırıyor.

Yoruma Git

Düğün Dernek

06 Aralık 2013 02:12

"Düğün Dernek" filmi mükemmel olmuş.. Yerli-Yabancı filmler dahil son yıllarda seyrettiğim en iyi komedi filmiydi.. Uzun zamandır sinemada kahkahalar atarak koltukların arasına düşmeyi unutmuştum.. Bu filmle yine koltukların arasında soluğu aldım.. Sakın ama sakın kaçırmayın.. Özellikle küçük tüp sahnesi var ya.. işte o sahne var yaa ....

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

william_kinderman

Favorileri

İzlediği Filmler (49)

İzlediği Diziler (2)

İzleme Listesi (0)