ezimberat

Efsane

https://letterboxd.com/ezimberat/

Arkadaş

Liste

298

Yorum

910.242

Puan

Favorileri

Father

Dram

Sırat

Dram, Gerilim, Müzikal

U Are the Universe

Bilim Kurgu, Macera, Komedi

Dram, Komedi, Romantik

İzlediği Filmler (4014)

Christopherlar

Suç, Komedi

Kurtuluş Projesi

Bilim Kurgu, Macera, Gizem

Drama

Romantik, Komedi, Dram

Ferris Bueller'la Bir Gün

Komedi

Kahire'nin Mor Gülü

Fantastik, Komedi, Romantik

Anastasia

Animasyon, Aile, Fantastik

And Now For Something Completely Different

Komedi

İzlediği Diziler (121)

Listeleri (2)

Takip Ettiğim Filmler

12 Yapım

Billy Wilder'in En İyi 10 filmi

10 Yapım

Arkadaşları (68)

officerk - Amatör

138 Arkadaş • 1 Liste

1aydn - Amatör

12 Arkadaş • 2 Liste

hiçbişey - Amatör

43 Arkadaş • 1 Liste

KingcooL - Dublör

25 Arkadaş • 0 Liste

rorschachv1 - Profesyonel

63 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Hiçbir Zaman Burada Değildin

16 Nisan 2018 22:07

We Need to Talk About Kevin ile geniş bir hayran kitlesine ulaşan Lynne Ramsay, altı yıl gibi uzun bir aradan sonra You Were Never Really Here ile tekrar sinemaseverlerle buluştu. We Need to Talk About Kevin filmini izleyen herkes doğal olarak yönetmenin bir sonraki projesini merakla bekledi. You Were Never Really Here filminden görseller paylaşılmaya başlanınca bu merak doruk seviyeye ulaştı. Nihayet filmin meraklıları İstanbul Film Festivali'nde filmi izleme imkanı buldular.

You Were Never Really Here, Joaquin Phoenix'in üstün performansı ile sinema tarihine geçecek karakterlerden biri haline gelen Joe'nun hikayesidir. Joe bir kiralık katildir. İlerlemiş yaşına rağmen annesi ile birlikte yaşayan, bekar, uzun zamandır sevgilisi olmayan, yalnız, karamsar,depresif bir adamdır. Joe nasıl böyle bir adam oldu. Bunun için geçmişine bakmak gerekiyor. Yönetmen kısa flah-backlerle Joe'nun çocukluğundan görüntüler sunar. Bu görüntülerden anlarız ki, Joe çocukluğunda babasından şiddet görmüş, babasının annesine uyguladığı şiddete tanık olmuştur. Babasının hem ona hem de annesine şiddet uygulamış olması, Joe'nun hem vücudunda hem de ruhunda derin izler bırakır. Çocukluğunda aile içi şiddete maruz kalan Joe yetişkinliğinde ise, asker olarak görev yaptığı sırada (olayların nerede geçtiği açıkça anlatılmamış ama çöl görüntülerinden bunun Irak ya da Afganistan olabileceği anlaşılıyor) şahit olduğu insanlık dışı olaylar Joe'nun ruhundaki izleri daha da derinleştirir.

Babanın uyguladığı şiddet, anne-oğulu birbirine yakınlaştırmış. Joe evden çıkarken evin kapısını sürekli kilitler. Bu, çocuk iken babasından koruyamadığı annesini dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı koruma isteğinden ileri gelmektedir. Dışarıda her zaman ciddi ve sinirli bir yüz ifadesi ile dolaşan Joe'nun sadece annesinin yanında yüzünün güldüğünü görürüz.

Filmde, yakın zamanda valilik seçimleri olacağını öğreniyoruz. Senatör Albert Votto, vali Williams'ın seçim kampanyasında çalışmaktadır. Senatörün ergen yaşlardaki kızı Nina birkaç gündür kayıptır. Senatör olayın medyaya yansıyıp, seçim kampanyasının zarar görmemesini sebep göstererek polis yerine Joe'dan kızını bulup getirmesini ister. Filmin ilerleyen dakikalarında, reşit olmayan kızları kaçırıp bir evde hapseden ve bunlarla ilişkiye giren bir takım adamlar olduğunu öğreniyoruz. Bu adamların arasında vali Williams ve hatta bana kalırsa senatör Albert Votto da vardır. Vali Williams senatörün kızı Nina'yı da bu evlerden birine alınca, senatör tüm bu yaşananlara bir son vermeye karar verir. Bunun için de acımasızlığı ile ün yapmış Joe'dan yardım ister. Aslında senatörün kızı kayıp değildir. Nerede tutulduğunu senatör de biliyor. Bu senatörün de bu çirkin işlerde parmağı olduğunun bir kanıtı. Filmin bir sahnesinde, Joe'nun vurduğu adam ölmeden önce Joe'nun "Senatörü siz mi öldürdünüz? Neden öldürdünüz?" sorularına adam: "Tüm bu işleri bırakmak istiyordu, sürekli sızlanıyordu" demesi de senatörün onlarla aynı kirli işlerde beraber olduğunun bir başka kanıtı. Senatörün bu tür olaylara karıştığının bir diğer kanıtı da, intihar ettiğinde (daha doğrusu ettirildiğinde) hakkında televizyonda yapılan haberde şöyle bir ifade kullanılmasıdır: "senatör hakkında cinsel istismar iddiaları vardı." Joe ile senatörün anlaşmasından sonra olaylar gelişir.

Filmin senaryosu çokça şiddet içeren bir film olma potansiyeline sahip. Ancak yönetmen Lynne Ramsay şiddeti başarıyla kamufle ederek perdeye aktarır: Kimi zaman bir kapıyı engel yapar kimi zaman güvenlik kamera görüntüleri ile bazen de etkili kamera açıları ile yaşanan olayları vererek şiddeti olabildiğince az gösterir. Şiddeti göstermeden etkisini anlatmak bakımından Lynne Ramsay'in çok başarılı olduğunu söylemek lazım.

Filmde filmin iki karekteri, Joe ve Nina'nın zaman zaman geriye doğru saydıklarını görürüz. 40, 39, 38, 37, 36 .... şeklinde. Bu bir anlamda o an maruz kaldıkları travmatik olaylara dayanma/direnme biçimleridir. Bir çocuğa enjeksiyon yapılırken hemşireler bazen çocuğa "hadi sen şimdi 10'a kadar say. Bak göreceksin sen daha on demeden bitmiş olacak" derler. Buradaki geri sayma da biraz böyle. Nitekim Joe Nina'yı kurtarmaya gittiğinde Nina geri saymaktadır. Joe'nun odaya girip oradaki kişiyi etkisiz hale getirmesi ile Nina kameraya dönerek (Dördüncü duvarı yıkarak) "Bir" der. Yani bitti, kurtuldum der.

Zaten depresif ve yalnız olan Joe annesini de kaybedince büsbütün yalnız kalır.Yaşamak için tek motivasyon kaynağı olan annesinin ölümü ile Joe intihar etmeye karar verir. Annesini nedense toprak yerine suya gömecektir. Cesedin derine batması için de annesini sarmaladığı poşetlerin içine taşlar koyar. Bu sırada kendi ceplerine de taşlar koyan Joe annesi kucağında suyun içinde yavaş yavaş batar. Ancak son anda intihar etmekten vazgeçer. Çünkü onun intiharı Nina'nın da ölümü demek olacaktır. Cebindeki taşları çıkarır ve sudan çıkar. Artık annesi yok ama Nina vardır. Filmin sonunda da hala intihar düşüncelerinden tamamen kurtulmadığını gördüğümüz Joe Nina'nın gelip "Çok güzel bir gün" demesiyle intihardan tamamen vazgeçer. Nina'nın söylediği "Çok güzel bir gün" cümlesini kısık sesle tekrarlar. Sonrasında yüzünde gülümseme belirir. Annesinden sonra yeni yaşam motivasyon kaynağını bulmuştur. Nina.

You Were Never Really Here, etkili kamera ve ışık kaullanımı, başarılı kurgusu, Joaquin Phoenix'in üstün oyunculuğu ve Jonny Greenwood'un çok iyi müzikleri ile son zamanlarda en iyi filmlerden biri.

Yoruma Git

The Master

29 Ağustos 2017 18:16

Yorum az da olsa spoiler içerebilir !!!

Kendi jenerasyonunun en önemli yönetmenlerinden biri olarak kabul edilen Paul Thomas Anderson'ın hem senaryosunu yazdığı hem de yönettiği 2012 yapımı film. Filmin kadrosu dikkat çekici; Philip Seymour Hoffman, Joaquin Phoenix, Amy Adams , Rami Malek, Laura Dern. Film çeşitli festivallerden önemli ödüller almış, yapıldığı 2012 yılının en önemli filmleri arasına girmeyi başarmıştır. Filmde rol alan bütün oyuncular, üstün performanslar sergiliyorlar. Bunun karşılığı olarak oyuncular çok önemli film festivallerinden adaylıklar ve ödüller kazandılar. The master'in üç oscar adaylığının üçü de oyunculuk dallarında; En iyi aktör dalında Joaquin Phoenix, en iyi yardımcı aktör dalında Philip Seymour Hoffman ve en iyi yardımcı kadın oyuncu dalındda Amy Adams. Fakat ne yazık ki hiçbir oyuncu o sene aday olduğu dalda ödül alamamışlardır.

Filmin konusu kısaca şöyledir: 2. Dünya Savaşı’ndan sonra ülkesine dönen amaçsız, vasıfsız ve sorunlu eski donanma askeri Freddie'nin(Joaquin Phoenix), “The Cause” tarikatı ve karizmatik lideri Lancaster Dodd ((Philip Seymour Hoffman) ile tanışmasıyla değişen yaşamını anlatıyor.

Film iki konuya dikkat çekiyor; savaş sonrası normal hayata alışmaya çalışan bir savaş gazisi olan Freddie'nin hikayesi ile The Cause denen tarikat. Bana göre Anderson, Freddie'nin hikayesini ana konu olarak seçmiştir. Freddie geçirdiği savaş sonrası normal hayata alışma noktasında ciddi sorunlar yaşamaktadır. Girdiği hiç bir işte deyim yerindeyse dikiş tutturamayan, insanlarla ilişkilerinde ciddi sorunlar yaşamaktadır. Ailesi olmayan, sevdiği kadını başkasına kapmış Freddie var olmak için tüm motivasyonunu kaybetmiştir. Aslına bakarsanız Freddie tutunacak bir dal, yaşamak için bir amaç arıyor. Tam bu noktada Lancaster Dodd ile karşılaşıyor. Freddie'nin ihtiyaç duyduğu motivasyonu ona Lancaster Dodd veriyor.

Bu aşamadan sonra bu ikili arasında, adı konmamış bir ilişki başlar (Eşcinsel bir ilişkiyi ima etmiyorum, zaten yönetmen de böyle bir imada bulunmuyor). Freddie sahip olmak isteyip de olamadığı bir çok şeyi Dodd'da buluyor; düzenli bir hayat, mutlu bir evlilik, çocuklar, toplumda saygın bir statü. Tüm bunlar Freddie'nin Dodd'a hayranlık duymasına sebeb oluyor. Dodd ise Freddie gibi birini (savaş sonrası ciddi bunalımlar yaşamış) sorunlarından arındırıp, topluma kazandırarak lideri olduğu The Cause tarikatının prestijini arttırmak niyetindedir. Bir anlamda, Freddie'yi sorunlarından arındırıp topluma faydalı bir birey haline getirerek doğru bir şey yaptığını önce kendine sonra da geri kalan herkese ispatlamış olacak. Ama sadece bu da değildir. Dodd Freddie'de bir cevher olduğuna inanıyor. Dodd Freddie'deki isyankar tarafı seviyor. Belki de bu yüzden onun yakınında olmasını istiyor. Başlarda iyi anlaşan bu ikilinin arasında zamanla anlaşmazlıklar baş gösterir. İkilinin ayrıldığı en temel noktalardan biri şudur: Dodd herkesin bir rehbere (Kaptana) ihtiyaç duyduğuna, ancak bir rehber sayesinde doğu yolu bulacağına inanır. Filmin sonlarında Dodd Freddie'ye ''Eğer herhangi bir kaptana hizmet etmeden yaşayacak bir yol bulursan, bizim de bilmemizi sağla olur mu. Böylelikle dünya tarihindeki ilk insan olacaksın'' der. Buradan da anlaşılıyor ki Dodd insanlık tarihi boyunca herkesin bir rehbere/kaptana (Belki de bir peygambere) ihtiyaç duyduğuna inanmaktadır. Fakat Freddie onunla aynı fikirde değildir. Freddie herhangi birinin rehberliğine ihtiyaç duymadan da ayakta durulabileceğine inanmaktadır. Yönetmen, bu iki farklı görüşten hangisinin doğru olduğunun cevabını seyirciye bırakıyor. Bu görüş ayrılığı ikilinin yollarının ayrılmasına neden olur. Bir anlamda film başladığı gibi bitiyor.

Yoruma Git

Knight Of Cups

30 Haziran 2017 13:28

Yorum yer yer spoiler içerebilir çok emin değilim...

Film, alışılmışın dışında bir yapıya sahip. Giriş gelişme sonuç şeklinde ilerleyen bir hikaye yok. Film için yapılacak en doğru tanımla kanımca şudur; Uzun ve felsefik bir şiir için yapılan muhteşem bir klip. Düz mantıkla, Rick bir adamın dünyada sahip olmak istediği her şeye sahip; para, şöhret, kadınlar, lüks evler, arabalar vs. Fakat bütün bunlara rağmen, eksik bir şeyler var, anlık kısa mutlulukları saymazsak Rick mutlu değil. Rick'in hayatına, kendisinin de sebebini bilmediği bir huzursuzluk hakimdir. Tüm o partiler, gece hayatı, güzel kadınlar Rick'in hayatına renk katmıyor tam tersi içindeki boşluğu daha da derinleştiriyor sanki.

Şöhretli, zengin ve sahip olmak istediği her şeye sahip olabilen Rick ne oldu da bu boşluğa düştü? Sanırım bu sorunun cevabı; Rick'in Kardeşinin ölmesi ile yaşadığı travmadır. Bu travma Rick'i sarsar. Çok acı çekmesine neden olur. Bu yaşadığı acı belki de o güne kadar adeta uykuda olan Rick'in uyanmasına sebep olacaktır. Filmde acının insan için nasıl yol gösterici olabileceği ile ilgili olarak bir papaz şöyle der: “Yalnız görünüyorsun… Değilsin… Şu anda bile senin elinden tutup sana yol gösteriyor. Senin göremeyeceğin bir yol. Eğer mutlu değilsen bunu Tanrı’nın seni sevmemesi olarak algılama, aksine bu Tanrı’nın seni sevdiğinin bir işaretidir. O sevgisini seni acılardan kurtararak değil, sana acılar vererek, seni orada tutarak gösterir. Acı çekmek seni olduğundan yüksek şeylere bağlar, kendi iradenden bile yüksek şeylere. Seni bu dünyadan alır, arkasında yatan şeyleri bulmanı sağlar. Gönderdiği sorunlara sadece katlanmak zorunda değilizdir, onları birer lütuf olarak görmeliyiz. Kendimiz için istediğimiz mutluluktan bile daha değerli bir lütuf…” Rick uykudadır ve artık uyanmalıdır. Filmde bir kaç yerde ''Uyan'' denilmesi bundandır.

Filmin başında bir kral ve oğlunun hikayesi anlatılır; Kral oğlunu denizler altına inci bulması için Mısır'a gönderir. Mısır'a gelen oğul insanlar tarafından hafızasına kaybetmesine neden olan bir kupaya konulur. Zamanla oğul neden geldiğini unutur. Filmdeki Rick, hikayede anlatılan oğuldur. Yaşadığı hayat yaşamak istediği/yaşaması gereken hayat değildir. Çünkü o uykudadır. Yaşadığı her şey bir yanılsamadır ve uyanması gerekir. Filmin bir yerinde; ''Onca yıl başkasının hayatını yaşamak, farkında bile değildim'' der. Farkında değil çünkü uykuda ve uyanmak istiyor. Onca yıl tasarladığının çok dışında yaşayan Rick, yaşadığı travmanın da etkisiyle hayatını ve hayatındaki bütün insanları sorgular ve nihayetinde uyanmayı başarır. Bunu filmin sonunda duyduğumuz ''Başla'' sesinden anlıyoruz. Çünkü Rick artık uyanmış ve yeni bir hayata başlamaya hazırdır.

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

ezimberat

Favorileri

İzlediği Filmler (4014)

İzlediği Diziler (121)

İzleme Listesi (0)