abii bu filmin kaynağına(özüne tam olarak girmek çok zor kanımca yaa)...:::son yıllarda tiyatro ve edebiyat dünyasında beni etkileyen iki önemli çalışmanın da odaklandıkları konu ortaktı: insanoğlunun ölümsüzlük arayışı... berkun oya'nın yazıp yönettiği devlet tiyatroları'nda gösterilen yangın duası ve amerikalı yazar tom robbins'in 1984 tarihli romanı parfümün dansı, farklı açılardan da olsa aynı konuyu ele alıyorlardı. parfümün dansı'nı ilginç kılan, ölümsüzlüğü, matematiksel formüllerle biyoloji laboratuvarlarında arayan bilim dünyasında değil, bizzat hayatın kendisinde, aşkta, sevgide, kahkahada, neşede ve mizahta arıyor olması idi. yangın duası'nda ise çok aranan o ölümsüzlük bulunmuştu. fakat bu kadar çok istenen/arzulanan ölümsüzlüğün, dünyayı nasıl bir hapishaneye dönüştürdüğünü ve insanların ne yaparsa yapsınlar bir türlü ölememe duygusu ile bin yıllar boyunca süren bir zamansızlığın içinde nasıl kıvranacaklarını izlemek, gerçekten tüyler ürperticiydi. pi ve requiem for a dream'in başarısından sonra, aşk ve ölümsüzlük üzerine bir film çektiğini duyduğum günden beri, darren aronofsky'nin bu bitmeyen senfoniyi ne şekilde ele alacağını merakla beklememek elde değildi. bu konuda, tiyatro ve edebiyattan sonra sinemada da darren aronofsky kamerasından bir başyapıtla karşılaşabileceğimiz düşüncesi gerçekten heyecan verici idi. durumu bu kadar özel yapansa yönetmenin böyle bir başyapıtı çıkarma potansiyeline sahip olmasıydı aslında.

kaynak bence yanlış bir çeviri.fountain'in tam karşılığı türkçede yok,ayrıca filmdeki ölüm yorumu bence dikkatli izlenirse gerçekten çok etkileyici olabilir.ölümcül hasta yakınları olanlar mutlaka izlemeli.gözleri kanlandıran mesajlar var filmde.

"abi film daha adından bile fiyasko verdi kanımca.."(kaynak)... ne bu şimdi...?" filmle yakından uzaktan hiçbir alakasını çözemediğim cidden saçma sapan bir film adıydı...öte yandan bu filmden daha başlar başlamaz hoşlanmamıştım..olaylar ne denli karmaşık olsa da benim açımdan, hüsran boyutunda zikzaklar çiziyordu adeta...kendimi zar zor bir seyirliğin içine hapsettiğimi düşünüyordum zaman zaman...tatmin etmeyen bir seyirlik, taşların öylece gedikler yerine, havada asılı kaldığı bir zaman dilimi peyda olmuş sanki... güya ölümsüzlük düşüncesini; har vurup harman savurmuşlar..öte yandan olayları bir birine bağlıyacam derdine düşüp sanki bişeyleri eksik bırakmışlar..ve buna da ayrıca sinir oldum...velhasılı her halükârda beğenmediğim bir yapım oldu -her ne hikmetse...-

eminim filme herkezin farklı bir bakış açısı olacak, benim görüşüm filmin ne kadar fantastik yönü olsada gerçekde bize çok şey anlatıyor ve katıyor olması.. aslında bizim içimizdeki güç kaynağını hatırlatıyor. hayatta karşımıza yüzlerce sorun çıkabilir, önemli olan sorunlar karşımıza çıkmadan önce önlemleri almak, dikkatli olmakdır. elimizden geleni yapmamıza ragmen istemediğimiz sorunlar çıkar ve o zaman da o sorunu çözmemiz için üstüne gitmeliyiz yılmadan.. onu çözmek bizim elimizdedir. ölüm hariç tüm sorunları ‘’güçlük kolaylıkla beraberdir, kendine gel ümidini bırakma, akıllı insan bilir ki ölümün arkasında bile daha güçlü bir hayat beklemekdedir. ‘’ sözüde konuya açıklar kapasitede.. insan çözümü ve gücü başka şeyler de aramamalı! asıl güç kaynak insanın içinde gizli. bu kaynak bilinmeyen zenginliklerle dolu ve ölüm hariç bilinmeyen her şeyin ilacı her şeyi başaracak bir güç ‘’kaynağı’’ ey insan oğlu sen kendini küçük bir cisim sanıyorsun ama en büyük alem senin için de gizli. her sorunun cevap anahtarı içimizde gizli ve dünyada bizim için yararlı bütün zenginlikler kayıtlı bunun şifresini çözmek bizim elimizde. örneğin, einstein elektriği icat etmedi elektiriğin sudan nasıl çıkarılacağını keşfetti, yoksa elektrik zaten vardı buda adeta tommy nin düşüncesinin ne kadar saçma olduğunun göstergesi niteliğinde. izzy ise gerçeği buldu aslında, dünyamızda hayal edemeyeceğimiz hazineler cevaplar gizli ve anahtarları da içimizde gizli..filmdeki bir kaç güzel söz ''her karanlık ne kadar derin olursa olsun gün ışığı ile aydınlanır.'', ''hayatımız boyunca verdiğimiz savaşlar ölümümüzü anlamlı kılmak için.. '', ''huzurlu bir şekilde ölmek hayallerimize ulaşmamıza bağlıdır.'' kısacası hayatta çözemeyeceğimiz tek sır uğraşanlar çokda olsa geçmişden beri ölümsüzlük olacak unutmayın hayatın içinde onun şifresi bile gizli..en iyisi biz sonsuzluğumuzu cennete dönüştürelim, şeytana uyup nefis meyvesini tadmayalım yoksa sonsuzluğumuz cehenneme döner .. iyi seyirler

film izledikten sonra bu film söle ii böle kötü deme gibi bir uyum vardır.ama bu film bittikten sonra ne bu konuda düşünebildim ne de bunu istedim.tek kelimeyle harika bir film...izlediğim en mükemmel senaryolardan biri...ve en mükemmel... sinemaya ait ne varsa...

film cok mukemmel arakdaslarıma katılıyorum ama fılmın bız ızleyenlere vermek ıstedıgı en büyük mesaj -ölümün aslında yaşamak olduguydu- aksine ölen insanın beden hapishanesinden kurtulup özgür kalacagını anlatıyordu vede cok güzel anlatıyordu ayrıca hugh jackman vede rachel wisz i kutluyorum muhtesem bir performans bence ellen burstyn az bir role sahıp olsada kendini cok iyi ispatlamıs tebrıkler

harika bi film izlerken nefes kesen bir yapım bence herkeze tavsiye ederim

bu filmin değeri anlaşılamadı galiba,ölüm acısı hakkında yapılmış çok şahane bir filmdi.

film bir kez izlenmeyle her sinema severin kavrayabileceği bir yapıya sahip değil öncelikle.ve öyle bir yapım ki ya sevecek ya da anlamsız bulacaksınız.çünkü 3 farklı zamandan sahneleri o kadar karmaşık bir kurguyla sunuyor ki filmi tamamlamaya çalışırken anlatılmak istenenleri kaçırabilirsiniz.bir erkeğin sevdiği kadını kurtarmak için son günlerini onunla geçirmek yerine onu kurtarma çabalarını izlemek aşk ve ölüm kavramlarını sorgulamamıza neden oluyor.ölüm bir başlangıç mı yoksa bir bitiş mi?bunun gibi bir çok soruyla karşılaştığımız kaynak konusu,kurgusu ve müzikleriyle olduğu kadar görselliği ile de apayrı güzellikte bir film.

öncelikle, filmin çekimleri, semboller ve de görsellik çok başarılıydı. zaman, bilim aşk ölümsüzlük, gerçek ve günümüz yaşamı arasında gidip gelen, bunları çok başarılı bir şekilde biraraya getiren bir filmdi kaynak. bir insan dediler gibi sevdiği bir insanın ellerinde uçarçasına kayıp gitmesi karşısında en fazla ne yapabilir ki??? hugh jackman gibi yokları var etme, olmayanı oldurma, en ufacık olasılığın peşinden imkansız bir uğraşa girişme gibi en yüce erdemleri yerine getirmek için çabalayabilir mi?? ama en sonunda o kişi gözlerinin önünde yitip giderken, sen en kötü olasılıkla, ölümle bir bütün olma gerekliliğini anlarsın, ve bütünleşirsin de, onun bir yeniden doğuş olması umudunu taşırsın. işte bütün bu güzel duygular mükemmel müziklerle bu filmde can buluyor

soundtrack albümünü büyük bir zevkle dinlediğim dinledikçe de izlediğim ana döndüğüm eşsiz film, şaheser.. death is the road to awe

sadist yonetmen aronofsky den nefret ediyorum. bir bksör gibi maç boyunca sizi koşeye sıkıştiriyor saglı sollu yumruklariyla sarsıyor ve filmin sonunda gardiniz dusmus bi sekilde sallanırken bitirici darbeyi indiriyor size. yumrukarı oyle yerlere yiyorsunuzki nefes alırken ya da yutkunurken bogaziniz dugumleniyor filmin sonunda nefessiz kaldiginizi hissediyosunuz. aronofsky inanilmaz bi ozveriyle bu filmi cekmeye çalıştı ve beklentiyi oldukca yukseltmişti. once sirketi 100 mluk butcesini kıstı 30m luk butceye dustu sonra brat pitt ve kate blanchet son anda wazgecti oynamaktan ve 3 yıl bir gecikmeden sonra cekebildi. insanlarda muthiş bi beklenti yaratti bu film(bende de). biraz hayal kırıklıgı oldu bir cogu icin. muzikleri, anlatim dili gorsellik gerçekten cok etkileyici filmde. duygu ve empati yonu cok gelişmiş insanlarin bu filmi cok begenecegine eminim. biraz beklentilerimin altinda kalsada aronofskynin bu filmdeki duygu bombardimani altinda bolca yutkunarak izleyip bi iki gun film izleyemedigimi bu filmden sora belirteyim. hugh jackmanin ve rachel veisz bence rollerinin hakkini vermişler.

işte sinema budur bence.film bir film değil bence.kendi içinde yaşadığımız bir hayat.aklımızda,belleklerimizde kalmış bir soruyu aydınlatıyor.sanki insanı aydınlatmak için oluşmuş,felsefik bir dünya.ölümün hayatın bir kanun olduğunu söylüyor.düşündürüyor,etkiliyor.film bitince uzun uzun düşünüyoruzz.biraz kafayı toparlamak,olanı,yapbozu tamamlamak için filmi durdurduğunuzda akıl daha çok karışıyor ve anlıyorsunuz olayı.fazla söze ne gerek var.filmden öte birşey bence.eğer diğer filmlere film deniliyorsa bu hayat bence,herşeyi kapsıyor.darren aronofskyı ne kadar kutlasam azdır.bizi büyülemekten öte birşey yapıyor.bir deneyimden çok hayatı bakışınızı değiştiren bir olay çıkıyor karşınıza.dünyevi birşeyle karşı karşıyaolmadığınızı anlıyorsunuz.ama yinede biz nedekse buna film deniyor.hakettiği yeri bulamamasıda cabası.hiç değilse oscarlarda o muhteşem clint mansell müzikleri bir ödül almalıydı bence.ama dedimya bunlar dünyevi,fountain hepsinin ötesinde.oscar bahane.bize yaşadığımızı hissettiren bir şey bu.bir o kadare duygusal.filme ne kadar yazsam azdır.tek üzüldüğüm nokta dünyada hala bu filmi izlememiş bir dolu insanın bulunması.başata sadece bir film izliyorsunuz sonrasındaysa...neyse,kaynak doyumsuz bir lezzet.felsefik ve karmaşık bir yapı,olağanisti bir sanay eseri.ne desek azdır.aklıma geleni yine bu sayfaya ekleyeceğim.the fountainden asla ayrılmayacağım.burdan herkese sesleniyorum.bu filmi! mutlaka izleyin.tabi gördüğünüzü hissetmek koşulu ile.

tevrata göre cennette bulunan iki önemli ağaç vardır biri "bilgelik” ağacı, diğeri de "hayat" ağacıdır.tanrı tarafından adem ve havva’ya bilgelik ağacının meyvesinden yemeleri yasaklanmıştır, bu ağacın meyvesinden yemenin cezası ölümlülüktür.işte havva’nın adem’i meyvesini yemesi konusunda kandırdığı söylenen ağaç bu ağaçtır ve yasağa rağmen bilgelik ağacının meyvesini yemenin cezası olarak adem ve havaya dolayısıyla insanoğluna ölüm bahşedilmiştir.ve cennetteki diğer ağaç olan hayat ağacından uzak tutmak için tanrı adem ve havva’yı cennetten çıkarılıp dünyaya göndermiştir.bunları anlatma amacım şudur ki;dikkat edilirse bu olay içerisinde iki zıt olayı barındırmaktadır.dünyaya gönderilen insanoğlu için gerçek manadaki hayat bu olayla başlarken yasak meyveden yemenin cezası olarak bundan sonra insanoğluna ölüm bahşedilmiştir.yani insanoğlu için bir nevi hayat ve ölüm aynı olayla başlamıştır; hayat içinde ölümü ve ölüm içinde hayatı barındırmaktadır ve yer yer buna atıflar bulursunuz filmde ve derki film; yasak meyveyi yemesi konusunda ademi kandıran havva olabilir ama insanoğluna ölümsüzlüğü gösterecekte bir kadın olabilir!!.sakın taraf tutuğum için söylediğimi düşünmeyin gerçekten filmde bilgeliği temsil eden ve kocasına ölümsüzlüğün gerçek anlamını gösteren kadındır, beklide senarist çok büyük jest yapmıştır bilinmez:) .aslında cevabı bilinmeyen bir şeyi cevaplaması beklenemez filmden tabiî ki, film sadece tevratta ki hikayenin bir nevi devam eden ama rolleri değişmiş halini sunuyor bizlere üç farklı zaman boyutunda. ölümsüzlüğü temsil eden hayat ağacının peşine düşen insanoğlu ölümü kabul ederek ölümsüzlüğün sırrına ulaşıyor beklide gerçeği kim bilebilir ki?işte hayat bu yüzden kıymetli ve “ölüm” hayatı daha kıymetli kıldığı için “yaşam” beklide…sonlara doğru sancılı bir sürece giriyor film biraz anlaşılmaz biraz ürpertici görüntüler parmak ısırtan cinsten ve ayrıca filmi anlamak için verdiğiniz mesai filmin çekimi kadar zahmetli belki ama bir o kadar da zevkli, kendinizi bu zevkten mahrum bırakmayın….

öncelikle film hakkında anlatılacak,yazılacak çok şey var. bu şekil insanı derinden etkileyen böyle muhteşem, böyle kaliteli filmler bulmak çok zor. öyle ki bu filmi izledikten sonra diğer filmlere karşı bir şüphe duymaya başladım. yani "kaynak" bir sinema filmiyse diğerlerinin oluşturduğu kategori nedir diye düşündüm. sonra kaynak'ın bir sinema filmi değil bambaşka bir dünya olduğuna karar verdim. tam anlamıyla hayata bakış açınızı değiştirebilecek bir başyapıt.gerek sinemasal, gerek felsefi, gerek kurgu, gerek sanatsal, gerekse de verilen emek açısından ilgiye değer bir film. hugh jackman müthiş oyunculuk sergilemiş. filmden çok etkilendim ben. ne güzel bir anlatımdı öyle! görsellik de harikuladeydi. açıkçası filmden böyle bir içerik beklemiyordum hatta sıkılacağımı düşünüyordum. ama gel gör ki yönetmen darren aronofsky döktürmüş ve bu başyapıtı meydana çıkarmış. darren aronofsky'ın filmlerini dört gözle bekliyorum.izlenilmesi gereken filmlerden, mutlaka ama mutlaka tavsiye ediyorum arkadaşlar ...