burda,yani sitede gezinirken gözüme çarpan ve arkadaşların yorumları üzerine izlediğim bi film.iyiki tavsiye etmişler filmi.cidden çok güzelmiş.kesinlikle izlenmeli.yalnız adamın çevresindekilerin sabrına helal olsun demeden geçemicem.hakikaten zordur o durumdaki birine bu kadar sabır göstermek.

bedensel yetilerini kaybetmiş tek gözüyle hayata tutunmaya çalışan bir adamın gözlerinden seyretmek hayatı, filmin o gizemli sisli atmosferine sizi daha yakınlaştırıyor hissettiriyor adeta zaten sinemanın amacı hissettirmek değil midir? hayatın ne göstericeği hep bir süpriz hep bir kapalı kapı , bir an herşey biter tüm yaşananlar silikleşir öyle bir anda hayata tutunmaya çalışmak ne kadar zordur ama tutunduğunda o kadar kuvvetli sıkarsın ki ipi sadece tek bir gözle bile kitap yazarsın çocuklarının gelişini gözlersin babanı özlersin , çok zor ve takdire değer bu durumu izlerken iliklerime kadar hissettim gerçekten etkileyici ve sıradışı bir o kadar her an başımıza gelebilecek bir durumun senaryolaşması harika olmuş .. özellikle çocuklarından bahsettiği o sahneler kesinlikle izlenmeli..

izlenilmesi gereken bi film.mükemmel açılar ve kurgu oyunları var.çok güzel bi film.mükemmel bi film.insanı harekete geçiren bi film.

hemen aklıma "içimdeki deniz " adlı film geldi. boynundan aşağısı felçli olmaktan daha kötü ne var dendiğinde birde konuşamayan ve hatta yutamayan felçli olan insanın da varlığını öğrenmiş olduk. tek bir gözüydü onun dünyaya açılan penceresi. bu göz hem gördü hem konuştu. dalgıç elbisesinin içinde sıkışmışken gözü onu kelebek kadar özgürleştirdi. film keşke daha az cinsel mesajlar içerseydi de 7 den 70 e herkese, hayatın kıymetini tekrar anlamak adına önerebilseydim. filmi tekrar izlemektense kitabını almayı düşünüyorum. altını çize çize, tadına vararak okumak sanırım en iyisi.

bu film öyle herkesin izleyeceği tarzda bir film değil. herşeyden erken sıkıldığımız herşeyi çabuk tükettiğimiz günümüz dünyasında.ne yazıkki sanatsal yönü ağır basan,reklamı yapılamayan nice film haksız ve çoğu zaman basit eleştirilere maruz kalıyor.sakın izlemeyin... iğrençti... gibi. iğrençti ama neden? canım sıkıldı.hergün hepimizin canı birşeylere sıkılıyor.o zaman hayat iğrenç sakın yaşamayın herkes intihar etsin... filme tekrar gelirsem.. ağır giden ama konusu itibarı ile kendini seyirciye sevdiren hatta izleyenleri başkarakter ile özdeşim kurmaya iten yanıyla gerçekçi diyebileceğim. meraklısına güzel gelecek türde bir film. içimdeki deniz örneği veren arkadaşlarla aynı görüşü paylaştığımıda belirtmeliyim.

biraz içimdeki denizi andıran bi filmdi başlarda böyle düşünmüştüm ama film ilerledikçe farklılığını belli etmeye başlıyor.sınırlı imkanlarla hayatta nelerin başarılabileceği ve azim ve inanç üstüne güzel bi film olmuş.tawsiye edilir

kelebek ve dalgıç ı böylesine iyi bir film yapan en önmeli şey bence filmin görüntü yönetmeni janusz kaminskdir. kahramanın yaşama açılan son penceresi olan tek gözün içinden algıladığı hayatı insanları görünüp kaybolan nesneleri işte o tek ve soluk ışıklı pencerenin önünden akıp giden hayatı çok büyük bir başarıyla vermeyi başaran kaminski yi saygıyla selamlıyorum. en özünde belki de "ne oldum dememeli ne olacağım demeli" mesajını veren film jean-dominique bauby’nin talihsiz ve dram dolu hayatını çok şık bir şekilde anlatıyor. oldukça başarılı bir yapım.

sinemayı seviyorum çünkü insanı hissedebileceği her şeyi hissettiren görmek istediği her şeyi gösteren bir sanat...sinemada bazen oyunculuktan yoksun bir aksiyon filminde delicesine eğlenebileceğiniz gibi bir dramda hüzünlenebilir bir biyografide kendinize dersler çıkarabilir ya da izledikten sonra kendinizi sadece iyi hissedebilirsiniz...işte sinemanın bu sayısız fırsatından çok değerli bir tanesi var karşımızda...içimizdeki insanın,hayallerimizin ve hatıralarımızın bizi biz yapan en önemli şeyler olduğunu hatırlatan bir film bu...başlarda hiçbir işe yaramayacağını ve durumunun ölmekten beter olduğunu sanan ancak pes etmeyip hayallerinin ve hatıralarının peşinden giden bir adamın gözünden olabildiğince sade bir şekilde sunulmuş bir şahaser kelebek ve dalgıç...eğer sinemayı gerçekten seviyorsanız,film izlemekteki amacınız sadece kafa dağıtmak yada eğlenmek değilse bu filmin kıymetini anlayacak ve çok beğeneksiniz:)

iddia ediyorum ben hayatımda bu kadar sıkıcı bir film izlemedim..öyle ki dayanamayıp film arasında dışarı çıktık..hiçkimseye önermiyorum...gidilmemesi gerekn bir film..

2008 yılı itibari ile beni en çok etkileyen filmlerden bir tanesi. kesinlikle izlenmesi gereken bir yaşam öyküsü.. dominique'in dramı sizleri de mutlaka etkileyecektir...

evet çok fazla sıkıldım işin açığı ama sizce de bu filmin görüntü yönetmeni sizce de harikalar yaratmamıs mı? bence cok sanatsaldı belkı sıkıcıydı ama konu ıtıbarıyle...

başta bir insanın sol gözünden hayatı gözlemlemek ve gördüklerini yorumlaması bir feneri anlatış tarzı ve hissettirdiklri harika ve çok başarılı

özellikle tüm filmin adamın sol gözünden bakış açısıyla çekilmiş olması çok etkileyici ve farklıydı bazıları için sıkıcı olabilecek bir film olmasına karşın ben oldukça beğendim

böğle filmleri sevmememden kaynaklansa gerek gayet sıkıcı bi film.

jean-dominique bauby in biyagrofisi niteliğindeki bu film bana göre oscarlarda en iyi film adaylıkları arasında yerini almalıydı.akademinin bağımsız sinemaya değer verdiğini ispatlamak için "juno" gibi sıradan bir filmi aday gösterip bu filmi es geçmesi anlaşılacak gibi değildi.özellikle yönetmenin başarısı ve çekimlerinin farklılığıyla bu senenin en özgün filmlerinden biriydi.