turkoman20

Figuran

basit filmlere tahammülüm yoktur. bir film izleyip birkaç hafta onu düşünenlerdenim.

Arkadaş

Liste

Yorum

18.802

Puan

Favorileri

Çingeneler Zamanı

Dram, Komedi, Suç

Karanlık Yolculuk

Fantastik, Dram, Gizem

Dram, Gizem, Bilim Kurgu

Arkadaşları (3)

MissTery - Artist

302 Arkadaş • 2 Liste

blackswann - Artist

396 Arkadaş • 0 Liste

ankyra - Profesyonel

365 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Dabbe: Cin Çarpması

16 Ağustos 2014 13:31

bazı klişeler vardı filmde. gerçi şimdiye kadar izlediğim korku filmlerinde bu klişelere yer vermeyen hiç bir film daha görmedim. rec ile başlayan, paranormal aktiviteyle devam eden bir fenomenin türkiye uyarlaması olmuş çekim açısından. bence fena da olmamış. canavarlı manavarlı korku filmlerinden, hep bir zulüm görmüş insanın ruhunun huzura erememesi ana konulu japon filmlerinden kat kat daha korkutucu olduğu kesin. ama yine de bence çok daha özgün bir korku filmi çekilebilir bizim açımızdan. zaten bu cin mevzusu korku sineması açısından tam bir derya. insanlara hiç bir canavar, yaratık göstermeden onları sırf iyi makyaj, iyi oyunculuk, iyi hikaye ve iyi kurgulanmış efektlerle korkutabilirsiniz. bu yüzden çok daha iyisi yapılabilir diye düşünüyorum. yine de son bir kaç yılda izlediğim en iyi korku filmi olduğunu da söylemem gerek.

filmde en canımı sıkan şey bazı noktalarda izleyiciyi korkutmak için kolaya kaçılması. misal, efektleri gösterebilmek için film normal akışında ilerlerken geri sarmaları. ürkütücü bir ayin müziği gibi bir müzik eşliğinde kamerayı yerli yersiz uzun uzun sallamalar falan. içine cin girmiş kızın damdan dama atlaması... ben bunları yabancı filmlerde görünce komiğime gidiyor. çünkü tamamiyle saçmalamış bir hikayeyi bu tarz şeylerle kurtarmaya çalışıyorlar. bizim korku filmlerinde görünce üzülüyorum, çünkü güzelim hikayeye gölge düşürüyor bunlar. bir de baş roldekilerin oyunculuklarını pek yeterli bulmadım. doktor kız hem oyunculuğunda, hem de yazılan repliklerde fazla zorlama olmuş. hoca da sürekli bir triplerde, sürekli bir havalarda falan. halbuki cin çarpan kız ile halası gayet güzel oynamış. rollerinin hakkını vermişler en azından.

bunun dışında özellikle hikayesi, filmin kurgusu ve sürprizli finaliyle gerçekten beğendim filmi. hasan karacadağ kesinlikle bizi korkudan iliklerimize kadar titretecek bir film yapabilir, onu görmüş olduk en azından.

Yoruma Git

Kaynak

25 Nisan 2014 02:21

uludağda yazdıklarımı kopyalayıp yapıştırıyorum, söyleyeceğim her şeyi orada yazmıştım çünkü. --spoiler--

şimdi giriş olarak söylemem gerekir ki, filmin çok abartılı, çok derin bir felsefi altyapısı, zemini yok. bence beğenmeyenler en çok da bu yüzden beğenmemiş olabilirler. yani çok büyük beklentiler içine girdiğiniz bir film, sığ bir felsefeden ibaret kalırsa elbette hayal kırıklığı yaşarsınız. film bence basitçe new age dinlerinin özünde yer alan "sonsuz bire ulaşma çabası" diye adlandırdıkları öğretiyi işliyor bol bol. zaten dikkat ederseniz her üç hikayede de bir takım inançlara sürekli bir gönderme var. ispanyada geçen kısımda hristiyanlık inancındaki saklanmış yaşam ağacına vurgu yapıyor isabel. günümüz hikayesinde ise inançsız sevgilisine mayaların inanışlarından, mezarına ağaç dikilen adamdan bahsediyor izzy. şibalbaya yolculuk esnasındaysa bol bol budist öğelerle birleşiyor hikaye. zaten bu kısımda turuncu renkler de ağırlıkta.

üç hayatta da neler ortak? hayat ağacı ortak bir kere. hayat ağacı hepsinde de yaşamın, ölümsüzlüğün simgesi. birinci bölümde hayat veren, her tarafı yeşillendiren bir ağaç. ikincisinde maymunu gençleştiren ve ölümü yenmeyi olanaklı kılabilecek bir ilaç. üçüncüsünde de pek farklı bir rolde değil.

şibalba da ortak. şibalba ölümün gerçekleştiği yer demek. ölmekte olan bir yıldıza verilen isim. ölümün huşuya giden yol * olduğunu hatırlatıyor bize. ölümün bir son olmadığını, bilakis ruhun olgunlaşması olduğunu izzy de fısıldıyor aslında sevgilisinin kulağına, ölümü kabullendiğini söylediğinden itibaren.

esas kızımız ve esas oğlanımız da ortak. aralarındaki aşk da ortak. izzy olgun bir ruhu canlandırıyor. ölümün gerçekliğini de, gerekliliğini de kavramış ve kabullenmiş bir ruh. bir anlamda sonsuz yaşamın sırrına vakıf olmuş, sonsuz yaşamın bir bedende hapsolup sonsuza dek yaşamaktansa; bir bedende ölüp sonsuz bir bütünde sonsuzluğa ulaşmak olduğunu kavramış. tomas ise alabildiğine genç ve hırçın bir ruh. ölüme meydan okumak istiyor. ölümün ne gerçekliğini ne de gerekliliğini kabullenmek istemiyor. ispanya kraliçesinin sağ koluyken "burada ölmeyeceğim, şimdi değil" diyerek meydan okuyor ölüme. ikinci kısımda eşinin hastalığına ve ölüme meydan okuyor bulduğu ilaçla. üçüncü kısımda ise izzy'nin "finish it" demesine aldırış etmeyerek meydan okuyor son bir kez daha ölüme. tomasın ruhunun eğitilmesi gerekiyor ve bu görevi de izzy üstleniyor daha olgun bir ruh olarak. hatırlayın, cenazesindeki yaşlı kadın da şuna benzer bir şeyler söylüyordu: "çoğumuz dünyaya geldiğimiz gibi, çırpınarak ve tekmeler savurarak karşılarız ölümü; ama izzy büyük bir olgunlukla karşıladı ölümü."

filmi beğenmeyenlerin takıldığı bir konu da üç paralel hikaye olayı. birbiriyle girintili çıkıntılı, ne olduğu pek anlaşılmayan üç farklı hikayenin iç içe geçmesi... ben o kısmı biraz yanlış anlamış olabilirim ama kendi anladığım şekliyle şahsen çok daha fazla keyif aldım. şöyle ki, ben gerçek olan hikayenin tom'un doktor olduğu ve eşini kurtarmaya çalıştığı kısım olarak algıladım. diğer iki hikaye (ispanyada geçen ve şibalbada geçenler) ise aslında izzynin yazmakta olduğu ve son chapterını yazması için tom'a bıraktığı "the fountain" isimli kitaptı bana göre. hatırlarsanız izzy tom'a şibalbadan bahsederken hikayesine şibalbayı da katmak istediğini söylüyor, tom ise "hikayenin ispanyada geçtiğini sanıyordum?" diye hatırlatmada bulunuyor. ve izzy de "orada başlıyor, şibalbada bitiyor" diye bir cevap veriyor. işte buradan yola çıktım biraz da. izzy kitabı aslında bilerek ve isteyerek bitirmiyor. çünkü dediğim gibi, olgun bir ruh olarak tom'u da eğitmek istiyor aslında. onun da ölümü kabullenmesini sağlamak istiyor, ölümün bir son olmadığını da. sonsuz birlikteliğe ancak bu şekilde ulaşabileceklerini anlamasını istiyor. şibalbada geçen kısım bu yüzden önemli. aslında tom'un meditasyonu ve ruh eğitimi bir anlamda o kısım. aynı zamanda da kitabı tamamladığı kısım. o, halen biricik sevgilisinin ölümünü kabullenememiş. izzy ise ona sürekli telkin veriyor, "finish it" diyerek. tom için kitabı bitirmek ile ruhsal eğitimini tamamlamak arasında hiç bir fark yok. çünkü her ikisi için de ölümün hem gerçekliğini hem de ruhun sonsuz yaşamı için, izzy ile sonsuza kadar bir ve beraber olabilmeleri için, hem de gerekliliğini anlaması gerekiyor. ve sonunda anlıyor da... işte bunu yapmayı başardığı zaman ancak ruhu huzura ve olgunluğa kavuşuyor. izzy'nin mezarına gidip hoşçakal diyecek, kitabı bitirebilecek, meditasyonunu tamamlayacak ve izzy ile aynı bütünün parçası olarak sonsuza dek var olmayı sağlayabilecek olgunluğa ulaşıyor tom. ve şibalba, yani ölü yıldızımız da, ölen yaşam ağacımız da bu sayede yeniden diriliyorlar. çünkü filmin başından beri vurguladığı üzere ölüm bir son değil, ruhsal olgunluğa ya da çevirdikleri şekliyle huzura giden bir yol sadece.

tabi filmin açıklamasında "1000 yıllık bir aşk öyküsü diye bahsettiklerini görünce ben de bir hayal kırıklığına uğradım doğrusu. çünkü dediğim gibi, ben filmde yaşanan zaman haricindeki diğer iki hikayenin izzy'nin kitabındaki kısımlar olduğu fikrine kapıldım daha çok. ama öyle ya da böyle, ben bu şekilde düşündüm bu filmi ve böyle düşününce de çok keyif aldım. halen bile etkisinden kurtulabilmiş değilim çünkü çok basit bir öğreti gibi dursa da ölümü kabullenebilmek kolay bir şey değil. ve bence film oldukça klişe duran bu konudan çok sıra dışı bir hikaye çıkarmayı başarmış. yayında ve yapımda emeği geçenlere selam ediyor, hepinizi kucak dolusu öpüyorum. sağlıcakla kalın, eheheh.
--spoiler--

Yoruma Git

Dünyalı

24 Ağustos 2012 10:59

az önce izledim filmi. kesinlikle izlemeye değer bir film. demek ki iyi bir bilim kurgu filmi çekmek için illa milyon dolarlık efektlere, kostümlere vs gerek yokmuş dedirtiyor insana.
!!!!!! bundan sonrası ağır derecede spoiler içerir. !!!!!!
yalnız söylemeden edemeyeceğim, film ağır şekilde ateizm propagandası içeriyor. hadi canım deyip geçmeyin, önce bir dinleyin. filmin konusu oldukça ilginç. 14000 yaşındaki bir adamla tanışsanız, ona sadece dinler hakkında mı soru sorarsınız? nasıl olup da abd gibi nüfus kayıtlarının uzun bir süredir düzenli olarak tutulduğu bir ülkede iki asır boyunca farkedilmeden yaşadığını sormaz mısınız mesela? nasıl olup da 14000 yıl boyunca herhangi bir kazaya uğrayarak ya da bir savaşın ortasında kalarak ölmediğini sormaz mısınız? ya da bu adam 14000 yaşında olduğunu ispatlayacaksa neden son bir iki asırda yaşadıklarını anlatmasın da binlerce yıl önce yaşanmış olan ve bugün kitaplarda da ulaşılabilen bilgileri versin? ama hayır. 14000 yaşında bir adam görünce o kadar profesörün aklına gelen soruların büyük bir bölümü dinle ilgili oluyor. buna itiraz edenler olacaktır. sonuçta diğer biliminsanlarının uzmanlık alanlarıyla ilgili de konuşuldu evet. ama dikkatinizi çektiyse onlar daha çok kısa ve net bilgiler olarak geçildi. yani daha çok filmin hikayeye hazırlık aşamasıydı denilebilir. ve esas bomba da adamın hz. isa olduğunu iddia etmesiydi. hele ki açıklamasına dikkat: "ben aslında budanın öğretilerini aktarmayı planlamıştım. ama efsanelerin önünü alamadım." bir ateiste "onca peygamberi ve bunların pek çoğunun benzer öğretilerden ve hikayelerden bahsetmesini nasıl açıklarsın?" diye sorsan o da size muhtemelen bunları söyleyecektir. yani iyi kalpli bir insanın öğretilerinin nesilden nesile aktarılmasını ve tam unutulduğu sırada bir insanın çıkıp bu öğretileri tekrar hatırlatması şeklinde olabileceğini söyleyecektir. filmde tam olarak bunu yapıyor aslında. ama çok daha etkili bir şekilde. çünkü bunları söyleyen şahıs 14000 yaşında. yani varsayımlarla değil tecrübeleriyle konuşan bir insan bu filmde. sen hz isanın neleri yapıp neleri yapmadığına sadece inanabilirsin ama karşındaki adam bizzat isanın kendisi! ve sana "hayır canım, kandırmışlar seni. aslında bunlar hep uydurmaca" diyor. özet geçmek gerekirse ağır bir şekilde ateizm propagandası olduğunu düşünüyorum bu filmde. fikir güzel, her sene üç beş tane örneğini izleyebileceğiniz bir senaryosu yok filmin. ama abartıldığı kadar orjinal de değil. izleyenler hak verecektir, 12 angry men de çok benzer bir hikayeye sahipti. din konusuna çok fazla girmeden işin esas "bilim-kurgu" kısmını oluşturan böyle bir şeyin nasıl olduğu konusu üzerinde durulsaydı, ya da bu şekilde yaşamanın nasıl bir şey olduğu konusuna girilseydi bence çok daha güzel bir film olabilirdi. yine de böyle bir senaryoya sahip olan bir filmi izlemeden geçmeyin derim ben.

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

turkoman20

Favorileri

İzlediği Filmler (0)

İzlediği Diziler (0)

İzleme Listesi (0)