Rogojin

Amatör

Arkadaş

Liste

195

Yorum

7.382

Puan

Favorileri

Bir Hayalet Hikayesi

Dram, Fantastik, Gizem

Salo Ya Da Sodom'un 120 Günü

Aksiyon, Macera, Dram

Yedinci Kıta

Dram

İzlediği Filmler (22)

Aksiyon, Suç, Gerilim

Tuhaf Günler

Suç, Dram, Bilim Kurgu

Ada

Aksiyon, Gerilim, Bilim Kurgu

Mavi Korku

Aksiyon, Korku, Bilim Kurgu

Görünmez Adam

Aksiyon, Bilim Kurgu, Gerilim

İzlediği Diziler (14)

The Painter Of The Wind

Dram, Aile

Battlestar Galactica

Bilim Kurgu, Aksiyon, Dram

Arkadaşları (3)

JMoriarty - Figuran

3 Arkadaş • 1 Liste

officerk - Amatör

138 Arkadaş • 1 Liste

zeyyalim - Amatör

1 Arkadaş • 1 Liste

Son Yorumları

Black Summer

14 Mart 2023 20:03

1.sezon.

açıkçası the walking dead'in sadece ilk sezonunu izlemiş bir izleyici olarak black summer'ın ilk sezonunun muazzam bir başarı olduğunu düşünüyorum. 8 bölümlük bu kıyamet draması, inanılmaz bir başarı bence.

dizinin farklı süreler içeren 8 bölümünün neredeyse her biri bir zirve. diziyi yazan, yöneten her kimse atmosfer kurma ve bu atmosferi sürdürme anlamında çok net bir maharet sergiliyor, dizinin temposu asla düşmüyor, gereksiz konuşmalar ya da yan hikâyelerle asla akış bozulmuyor, twd'de olduğu gibi- izlediğim değil, duyduğum ve okuduğum kadarıyla- zaman geçirmek, diziyi uzatmak için ekstra hikâyeler öne sürerek şişirilmiş ana hikâyeler yer almıyor burada. karşımıza çıkan şey şu: dünyanın sonu gelmiş durumda ve hayatta kalanların tek derdi hayatta kalmak. ancak hayatta kalmak imkânsız neredeyse, çünkü güven ve emniyet verecek hiç bir ortam yok, herkes herkesin düşmanı ve her an her şey olabilir. insanın insanın kurdu olduğu bir dünyanın artık bir takım sosyolojik tespitlerin değil de hakiki, sürekli bir hakikate dönüşmüşlüğünün hikâyesi bu. burada önümüze serilen acımasızlığın ölülerin ayaklanmış olmasının değil hayatta kalanların seçeneksizliği olduğunu görüp insanın moralinin bozulmaması da neredeyse imkânsız. black summer'ın ilk sezonu ziftin bile günışığı ile dolu olduğunu düşündürecek kadar karanlık bir dünya çizerken bunu hakikaten - tamamen benim baktığım yerden görüldüğü kadarıyla- neredeyse başyapıt düzeyinde bölümlerle kotarıyor. dizinin ilk sezonunun ilk on dakikası 8 bölümde ne izleyeceğimizin bir özeti gibi. dahası var; 3 . bölümde izlediğimiz şeyler inanılır gibi değil, muazzam bir gerilimle insanı yerine çivileyecek bir kurgu var burada. tek başına film olabilecek bir hikâyesi var bu bölümün. 4.bölümde lance'in tek başına yaşadığı kâbus çıtayı biraz daha yukarı çıkarıyor. bitmedi: 5. bölümde gördüğümüz akıl oyunları, hayatta kalma mücadelesi çıtayı daha da yukarı taşıyor. yine bitmedi: soygun isimli 6. bölümde artık tamamen zirvedeyiz ve bunların tamamının 20 dakikalık 8. bölümle bizi finale hazırladığını anlıyoruz. bu 20 dakikada tanık olduklarımızdan sonra diyecek birşey bulamıyorum.

hakikaten muazzam bir çalışma black summer'ın ilk sezonu. seyirlik, eğlencelik zombi dizi veya filmlerine karşı yaşanan kıyametin, insaniyetin çöküşünün, insan türünün sona erişinin böylesine kanlı, böylesine şiddet dolu bir şekilde ve nefes almamıza izin vermeyen bir tempoyla anlatılmasındaki etkileyiciliği haneke filmlerinin tamamının hızlandırılmış bir şekilde art arda gösterilmesine benzetebilirim ancak: artık şiddet perdeden uzak değil, çünkü şiddet dışında, ölüm ve yok olmak dışında, ceset olmak dışında hiç bir seçenek yok. insan türünün dünya üzerinden, tarihten böğürerek, haykırarak, çığlıklar atarak silinmesi, yok olmasının gözlerimizde ve kulaklarımızda bıraktığı bu izin etkisinin hemen silinmeyeceğini düşünüyorum.

izlemeyen herkese dizinin ilk sezonunu mutlaka öneririm.

Yoruma Git

Smiley

14 Mart 2023 20:02

kabul etmek gerekir ki; smiley ister netflix'in lgbt meselesini savunma ve yayma amacıyla kullandığı bir örnek olsun isterse sinema sanatının bir örneği olarak bu dünyada çoğunluk gibi yaşayamamanın hikâyesini anlatan sıradan bir çalışma olsun, bir şekilde gerçekçi, iyi yazılmış hikâyesiyle ilgi çekiyor. her şeyden önce karakter yazabilmek, onların hikâyelerini anlatırken onları umursamamızı mümkün kılabilmek, merak ettirebilmek bir yazar için en önemli meselelerden biri olsa gerek. smiley 7 bölümde hem çizgileri çok iyi çizilmiş birden fazla karakter yaratabiliyor, hem de onları masalsı bir dünyaya bırakmadan sık sık ayaklarını yere bastırıyor ve daha da önemlisi, doğru mesajlar, doğru akışlarla hikâyesini bozmadan sona ulaşabiliyor. lgbt savunuculuğu olduğunu düşünebileceğimiz ve gereksiz olduğu söylenebilecek bölümler ve yan küçük hikâyeler de var- örneğin vero'nun ailesinin tepkileri vb- ama bunlar dizinin çok güçlü esas karakterlerinin karşısında önemsiz ayrıntılara dönüşüyor.

iyi bir dizi smiley. iyi yazarlar iyi çalışmalar ortaya koyduğunda, iyi oyunculuklarla çok iyi sonuçlarla karşılaşabiliyoruz. bir örneği de işte bu dizi.

Yoruma Git

The Queen’s Gambit

14 Mart 2023 20:01

bu dizi gereğinden fazla neşeli ve birlik beraberlik hissiyatı dolu finali olmasaydı 7 bölüm boyunca kurabildiği o güçlü atmosferiyle belki de unutulmaz bir dizi olacaktı.

7 bölüm boyunca çocukluğundan itibaren hayatını izlediğimiz harmon'ın hayatta kalmak, tutunmak , var olmak için kullandığı belki de tek gerçek ilişki biçimi olan satranç oynamanın onu bir yandan bir bağımlı olmaya götürürken, bir yandan sağlıksız biçimlerde de sürdürdüğü içki ve hap kullanımı aynen satranç bağımlılığı gibi onu zor durumlara sokuyor. dizinin en iyi yönlerinden biri, harmon'ın sürdürdüğü ilişkilerde- özellikle de onu evlatlık edinen kadınla sürdürdüğü ilişkide- hiç bir şeyin tahmin edildiği gibi gitmemesi- buna schaibel de dahil. böylece klişe olana yaslanmadan ya da yaslansa bile bunu çok zamanında ve mümkün olduğunca kısa keserek kurabildiği tadı ve lezzetin bozulmasını engelleyerek dizide gerçekten etkileyici bir aura ortaya çıkarılıyor. ancak sovyetlerde yaşanan final maçı ve son on beş dakika yanlış seçimlerle dolu. spoiler olacak şu anda ama, bağımlılığa hakim olmanın bütün biçimleriyle harmon'ın biraz hızlı ve çok rahat "kazanabilmesi" dizinin kurduğu o aura için fazla çabuk gelişiyor. bu durum da ne yazık ki o güzel ritmi, atmosferi bozuyor. kötü değil, ancak hak ettiği kadar iyi bitemiyor dizi.

dizi için söylenebilecek en iyi şeylerden birisi elbette nitelikli oyunculuklar. bir diğeri ise dizi için yazılmış dramatik müzik kullanımı. muazzamdı.

hayatın bir satranç oyunundan başka bir şey olmadığı bir dünyada kazanmaktan başka şansı olmayan nice harmon'dan birisinin öyküsü the queen's gambit. yapayalnız, bir başına, kimsesiz; satranç taşlarının kalabalığı ve sesiyle yaşamaya ve var olmaya çalışan bir kızın öyküsü bu. etkilenmemek zordu.

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

Rogojin

Favorileri

İzlediği Filmler (22)

İzlediği Diziler (14)

İzleme Listesi (0)