Icaruss

Dublör

Kendisini size hiçbir zaman anlatmayacak :D

325

Arkadaş

Liste

219

Yorum

47.825

Puan

Favorileri

Bay Evet

Komedi, Romantik

Büyük Balık

Macera, Fantastik, Dram

Ghajini

Aksiyon, Romantik, Gerilim

Karga

Fantastik, Aksiyon, Gerilim

İzlediği Filmler (543)

La Jetée

Dram, Romantik, Bilim Kurgu

Bay Evet

Komedi, Romantik

Solomon Kane

Macera, Fantastik, Aksiyon

Büyük Balık

Macera, Fantastik, Dram

Canım Kardeşim

Dram

Jumanji

Macera, Fantastik, Aile

Dikey Limit

Macera, Aksiyon, Gerilim

İzlediği Diziler (21)

The Walking Dead

Aksiyon, Dram, Bilim Kurgu

Kıyamet: 2. Dünya Savaşı

Arkadaşları (325)

DenizG - Dublör

16 Arkadaş • 0 Liste

karayipkizi35 - Dublör

2 Arkadaş • 1 Liste

b.y.z. - Amatör

3 Arkadaş • 3 Liste

poemic - Amatör

6 Arkadaş • 4 Liste

cetinbulut - Dublör

39 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

La Jetée

12 Temmuz 2015 00:32

"Bu film çocukluk dönemine ait bir görüntüden çok etkilenmiş bir adamın öyküsüdür."

Twelve Monkeys filmine de esin kaynağı olmuş, güzel bir hayal gücü örneği. Ayrıca sinema tarihinde zaman-mekan, geçmiş-gelecek kavramlarını ustaca kullanan, görsel açıdan her karesi ayrı bir estetiğe sahip sanatsal anlamda çığır açmış "bir Chris Marker fotoromanı"dır. Farklı anlatımı ve tarzıyla sinemaya apayrı bir hava katmış bir film. 1962 yapımı sadece 28 dakikalık bir Fransız kısa filmi. Zamanın çok çok ötesinde sadece fotoğraf karelerinden oluşan bir an' a kazınılmış aşkın anlatıldığı tüm zamanların en iyi kısa filmlerinden biridir. Aslında hatıralarımızda renkler silikleşir, her şey siyah beyaz olur. Hareketler azalır ve zamanla yok olur. Her şey durur. Konuşmalar unutulur, "an" kalır. Anılarımız da aklımıza fotoğraf kareleri gibi yapışıp durur. Yaratılan anlamlı an'lar dışında kalan her şey çöp" demek istiyor belki bu akıp giden kareler. Şimdiki zamanda her kare donuk, aksine geçmiş zamana ait kaydedilmiş ve anlam yüklenmiş her kare sanki hareket halinde, canlı, kanlı ve gerçek! Bence bu sıra dışı filme 28 dakikanızı ayırıp izleyin. İnanın pişman olmazsınız. 10/8.0

"Sıradan anıları hatıralardan ayıran bir şey yoktur. Ne zaman ki o anıların açtığı yerler sızlar, hatıra değeri kazanırlar."

Yoruma Git

Affedilmeyen

06 Aralık 2014 18:11

’’Canımız insanların iyi niyetiyle yılanların sabrına emanet.’’ Western filmleri 2 kategoriye ayrılmaktadır. Klasik western filmleri ve spagetti western filmleri diye. Klasik western filmlerinde genel özellikler; Baş aktörün namuslu, temiz yüzlü, herşeyini vatanı uğruna harcayan, aynı zamanda kötülere karşı tek düşman gibi gözükmesidir. Klasik western de ayrıca "Kızılderili"ler hep kötüdür ve batıda yaşayan insanlar bilgiden, namustan yoksundur. Yani klasik westernde Amerikan varii bir övgü ile karşılaşırız ve doğuda yaşayan Amerikalıları hep muhteşem görürüz. Hatta Red Kid bile, çizgi filmin sonunda; atını batıya yani güneşin battığı yere yönlendirir. Neden? Çünkü, cahil batıya medeniyet götürmek için.. Klasik westerni hollywood yönetmenleri yani Amerika'lılar çeker. Bu izlemiş olduğunuz ise, "Spagetti western" diye tabir edilen, Klasik western filmlerine bir baş kaldırı ve eleştiri olarak çekilen, western ana başlığının bir alt türüdür. Spagetti western de ise, klasikte olduğunun tam tersine, kötü adamları da görürüz. hatta yönetmen, kötü adamları yakından inceler ki, izleyen onları da benimsesin. Hatta en büyük örnek Clint Eastwood'dur. Soyguncu, namussuz, haydut olmasına rağmen onu çok severiz ve adaleti taşıdığını özümseriz. Klasik westernde bu tam tersidir. Spagetti western'in en büyük özelliği ise "İtalyan yönetmenler"in çekmesidir. Spagetti ismi buradan türemiştir. İsmine kanıpta ilk spagetti western'in italyada çekildiğini düşünmeyin :) İlki İspanyada çekilmiştir. Genel olarak "euro-western yada macaroni western yada spagetti western" diye de bilinir. Bu akımın en büyük ve en önemli yönetmeni ise "SERGIO LEONE"dir. Sizin de bildiğiniz gibi Clint Eastwood'un başrolde oynadığı üçleme filmleri çekmiştir. İlk filmi 1964te "A Fistful of Dollars (Bir Avuç Dolar İçin)" ikinci filmi 1965te "For a Few Dollars More (Birkaç Dolar İçin)", son filmide TABİKİ :D İyi Kötü ve Çirkin’dir. Bu üçlemeden sonra, bu tür filmlerin bir akım olduğu ortaya çıkar ve tescillenmiş olur. Takip eden bu süre zarfında daha bir çok spagetti western çekilir. Bu üçlemeden sonra ortaya pek de güzel filmler çıkmaz. Clint Eastwood ise, spagetti western de adam gibi bir filmin bir daha gelemeyeceğini anlar ve bu izlemiş olduğunuz filme niyet eder. Fakat bunun için (gerçekten çok ilginç) yaşlanmayı bekler. Filmi, yaşlandıktan sonra çekmesi bu "SPAGETTI WESTERN" akımına da kocaman bir KAPAK olmuştur. Çok düzgün başlayan bir akımda, hiç alakası olmayan filmlere sitem etmek istemiştir. Ayrıca, filmde de sürekli olarak, "Ben artık o eski adam değilim. Hatırlamıyorum. Öyle bir adam olmak istemiyorum gibi" cümleler ile, bu spagetti westernin son filmi olduğunu tescillemiştir. Filmdeki durağan gidişat bu sebepledir. Çok sevdiğiniz filmin sonundaki aksiyon sahnelerini, içine sinerek ve filmin türüne yakışır bir şekilde çekmiş ve tarihin tozlu sayfalarına gururla kaldırmıştır Clint Eastwood abimiz. Geriye kalan durağan film ise, bize en büyük verdiği mesajdır "Bu iş böyle yapılır" :)10/8.8
”Sayı üstünlüğü karşı tarafınsa usta silahşör önce en iyi atıcıyı vurur.”
Derdi Minik Bill.
İlk onu vurdunuz mutlaka.
-Sıradan yana şanslıydım. Öldürmeye geldi mi hep şanslıyımdır.

Yoruma Git

Guguk Kuşu

13 Kasım 2014 20:38

“Hepiniz deli misiniz? Tanrı aşkına, siz kendinizi ne sanıyorsunuz? Deli falan mı? Değilsiniz işte. Değilsiniz! Sokakta dolaşan ortalama gerzeklerden daha deli değilsiniz”...One Flew Over The Cuckoo's Nest... Anlamı Guguk Kuşu'nun yuvasının üstünden biri uçtu. Kastettiği şey ise Deliler Diyarından Biri Geçti. Argoda Guguk Kuşu deli anlamına geldiğinden güzel bir başlık olmuş. Daha derine inersek eğer şöyle bir şey de var. Guguk Kuşları kuşlar familyasının en şefkat duygusundan yoksun kuşlarıdır. Anne guguk kuşu yavrusunu doğurduktan sonra onu diğer kuş türlerinin birine, yumurtaların arasına gizlice koyar. Yavru kuş büyüdüğünde ev sahibi yavruları öldürür ve yuvadan kaçar. Düzen böyle sürüp gider. Bu çok yerinde bir ironidir. Ken Kesey 1962’de yayınladığı romanıyla yazarlığını hakkıyla ortaya koymuştur.Jack Nicholson’ın mükemmel oyunculuğu ile de sinema tarihinin efsane filmlerinden biri haline gelmiştir.Sadece Jack Nicholson değil,tüm oyuncular döktürmüştür aslında ama bu filmden sonra, Jack Nicholson’a Giriş 1 diye zorunlu seçmeli ders olmalıdır.O derece, müthiş bir oyunculuk sergilemiştir. 1975 yapımı bu filmi hala izlemeyen çok şey kaybetmiştir ve kaybetmeye de devam ediyordur. 1976 yılında 9 dalda Oskar'a aday gösterilen film, En iyi erkek oyuncu Jack Nicholson; en iyi kadın oyuncu Louise Fletcher; en iyi yönetmen Milos Forman; en iyi film ve en iyi uyarlama dallarında oscara layık görülmüştür.Sadece üç film, Big Five olarak adlandırılan, beş Oscar Ödülü'nün( En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Aktör, En İyi Aktris ve En İyi Senaryo ) hepsini birden kazanmıştır.Bu filmde, bu beş Oscar Ödülü'nün tamamını alan ikinci film olarak tarihe geçmiştir. Film, Metallica'nın ünlü şarkılarından Welcome Home (Sanitarium) için esin kaynağı olmuştur ve İsveç'te tam 12 sene sinemalarda gösterilerek, Dünya'daki gösterim rekorunu elinde bulunduruyor hala. Ben bu filmde gördüğüm düzen eleştirisini en âlâ mesaj kaygılı filmlerde görmedim. Klâsik bir söylem olmakla birlikte doğruluğunu teyit etmekte zorlanırım, ama "hakikaten ya"lık bir tarafı da var, "doğuya kurallılık batıya ise insaniyet gerek". Humanitas'tan Humanity'e, bunun bile kitabını yazmış olan batıya insanlığı doğulular öğretecek değil ama kuralların etiği ve düzenin mekanikliği tartışılmalı. Filmin çekildiği 70'lerden bugünlere çok şey değişti, ne insanlar arasında ne de ülkeler arasında sınırlar belirgin; aksine kimlikler silik bir kalemle yazılıyor. Ama yine de belirleyici nitelik olan "kurallı olma" ile "kurallı olamama" arasındaki ayrım, bir tarafın yaşla birlikte yandığını diğer tarafın yaşla birlikte daha da yaşlandığını gösteriyor. Kurallar iyi hoş, ama etiği tartışılmaya ve her daim sorgulanmaya muhtaç. Kendi hayatlarımızda bile hemşire Ratched'lardan hoşlanmıyoruz, birileri bizi kitabına uygun, doğru kurallarla yontmaya kalkıştığında daha da kötü bir hale geliyoruz, günün bu karmaşasında Chef gibi susmak ya da "artık büyük adam olduğunu hissedip kaçmak" bazen, sınırları belirlenemeyen düzenin camını çerçevesini indirmek anlamını taşıyabiliyor. Aslına bakarsanız, kurallı olsun olmasın her düzende R.P. Mcmurphy aktivizmi ve hiperaktifliği başlı başına bir olay anlamını taşır, "ölür müsün, öldürür müsün" derler ya, işte tam öyle. Düzen, böyle aykırı adamların karşısında ya öldürmeyi tercih ediyor ya delirtmeyi (deli kabul etmeyi). Film de zaten televizyonu izlemek için, açık olmasının gerekmediğini ve ortadan ikiye bölünmüş bir sigaranın aslında bir sigara etmediğini anlatıyor; bu da yaşarken ölmenin ya da "ölmüş de haberi yok"un delicesi. 10/10
“Ama denedim, değil mi ?. Lanet olsun, en azından denedim.Hiç değilse bunu yaptım.”

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

Icaruss

Favorileri

İzlediği Filmler (543)

İzlediği Diziler (21)

İzleme Listesi (0)