prison

Jön

http://www.formspring.me/aggron

994

Arkadaş

Liste

127

Yorum

413.144

Puan

Favorileri

Aksiyon, Bilim Kurgu, Macera

Yalanın İcadı

Komedi, Fantastik, Romantik

Dünya Savaşı Z

Aksiyon, Korku, Bilim Kurgu

Berlin Kaplanı

Komedi

Arkadaşları (994)

sevinRR - Artist

315 Arkadaş • 2 Liste

animus - Figuran

12 Arkadaş • 0 Liste

angelsea - Dublör

111 Arkadaş • 3 Liste

runya253 - Dublör

52 Arkadaş • 1 Liste

dargecitli - Dublör

21 Arkadaş • 0 Liste

Son Yorumları

Mutlu Aile Defteri

14 Şubat 2013 08:50

Alakası yok.

Yoruma Git

Dövüşçü

04 Eylül 2012 10:43

Bir boks filminden daha fazlasını sunuyor “Dövüşçü” filmi seyirciye. Aslına bakılırsa boks görünen yüzü filmin, ilerledikçe hikâyenin derinine inildikçe farklı hikâyeler ortaya çıkmaya başlıyor. Peki, altında ne yatıyor bu filmin; hırs, öfke, çaresizlik? Mickey orta sıklet bir boksör, ağabeyi gibi o da başarılı bir boksör olmak istiyor ve bu konuda ona yardımcı(!) olan yine ağabeyi ve annesinden başkası değil. Yardımcı olma istekleri maalesef sadece istemekle kalıyor her ikisinin de. İkisi de Mickey’nin başarılı olmasını istiyor ama annesi hırs içerisinde adeta kaybolmuş, para yüzünden oğlunu hiçte adil olmayan maçlara bile sürebiliyor. Abisi ise eski günlerinden eser kalmamış alkolik ve uyuşturucu bağımlısı bir serseri haline gelmiş. Bu ikisi arasında bir benlik mücadelesi veriyor adeta Mickey, kendisi için kötü olduğunu bildiği halde ailesinden bir türlü vazgeçemiyor. Bitmiş bir evliliği ve bir kızı da var Mickey’nin. Tek bir hayali var bu kadar çaresizliğin içinde o da Dünya şampiyonu olabilmek. İlişkiler filmde başarılı bir dille anlatılmış, Film boyunca Mickey’nin ağabeyi, annesi ve sevgilisi arasındaki bağ irdelenmiş. Mickey için ağabeyi bir rol model, onu örnek alarak büyümüş, onun izinden gidiyor, “benim kahramanımdın” da diyor zaten. İki kardeş arasındaki bağ’ın çok kuvvetli olduğu açık bir dille anlatılmış filmde. Özelliklede Dicky’nin kardeşi için her şeyi göze alabilecek birisi olduğunu söylemek de yanlış olmaz sanırım. Öyle ki kardeşi gitmesin diye para bulmak için her yolu deneyebiliyor, polis kılığına girmeyi bile göze alıyor. İkili arasındaki bağ Rick’nin hapse girmesiyle zayıflasa da asla kopmayacağını ikisi de aslında çok iyi biliyorlar. Buna en güzel örnek filmin en etkileyici sahnelerinden de biri olan hapishanedeki telefon sahnesiydi. Filmin başlarında Ricky, HBO’nun kendisi hakkında ringlere geri dönüşünün anlatacağı bir belgesel yaptığını söylese de asıl yapılan Amerika da uyuşturucu hakkında bir programdı. Kendisini izlerken bir yüzleşme ile karşı karşıya kalıyor Dickie, boks maçlarının gösterilmesini beklerken, sorunlu bir adamın çırpınışlarını, acizliğini görüyor, mahkeme salonunda oğlunun yüzündeki o korkmuş ve üzüntülü ifadeyi gördükten sonra kendine çeki düzen verme vaktinin geldiğini anlıyor artık. Hapishane onun için bir günah çıkarma, arınma yeri oluyor. Her şeye yeniden başlamak, beyaz bir sayfa çekmek hayata adeta… Oyuncu kadrosu çok başarılı seçilmiş filmin, en büyük kozu Christian Bale tabi ki, Dickey rolü ile uzun süre akıllardan çıkmayacak gibi, her ne kadar başrolde olmasa da filmin başarısındaki en büyük etkenlerden birisi. Bu başarısı da altın küre ile de ödüllendirildi zaten. Onun dışında filmin başrolünde yer alan Mark da kendisinden beklenenin üstünde bir performans sergilemiş. Bale ile iyi bir uyum sağlamış ve ağabey-kardeş ilişkisini seyirciye iyi yansıtmış. Yardımcı rollerde annesini oynayan oyuncuyu tebrik etmek gerek, altın küre de aldığı ödülle de başarısını tescillemiş durumda o da. Filmin bir diğer başarılı oyuncusu ise Amy Adams idi. Asi, ağzı bozuk bir barmeni oyuyordu filmde. Bale ile atıştıkları sahne görülmeye değer. Oyuncu seçimiyle göz dolduran filmin müzikleri de o kadar başarılı. Yönetmeni de böylesine enfes bir film ortaya çıkardığı için tebrik etmek gerek. Daha önce ismini duymasam da bundan sonra takibe alacağım kesin. Hikaye gerçek olaylara dayandığı için, film izleyenler için daha ilgi çekici hale geliyor. Her zaman dediğim gibi bu tür yaşanmış olaylar, biyografiler bir film için artı bir puandır. Öyle ki film bittikten sonra kendimi Mickey’nin boks maçlarını izlerken buldum. Filmi mutlaka izleyin, eminim pişman olmayacaksınız. “Head, body; head body”.

Yoruma Git

Çığlık

03 Eylül 2012 22:06

Korku denince, akla gelen ilk yönetmenlerden biri olan Wes Craven, 96 yılında son derece başarılı bir filme imza atıyor. Alışık olduğumuz kalıpları, filmde de belirterek, bir bir yıkmaya başlıyor. Seks yaparsan ölürsün, içki ve uyuşturucu kullanırsan ölürsün ve en önemlisi asla birazdan döneceğim deme. Gerçekten de birçok korku filminin hatta Wes Craven’ın yapmış olduğu filmlerde bile bu unsurları işlediğini gördük, Çığlık filmi artık buna bir dur deme zamanı geldiğini film boyunca bize vurguluyor. Filmde birçok filme gönderilme yapılmış, yönetmenin kendi filmleri dâhil. Başlangıç sahnesi çoğu filme göre gerçekten çok başarılıydı, özellikle katilin sorduğu son soru gerçekten çoğu kişiyi yanıltmıştır. Açılış sahnesini bir başka güzel kılan etken ise, Drew Barrymore’un kendine has oyunculuğu ve güzelliğidir bence. Bunun dışında başroldeki oyuncumuz yine güzel bir performans sergiledi fakat bazı yerlerde çok tutuktu. Stu için ayrı bir parantez açmam lazım, filmin belki de en iyi performansını sergiledi. Mimikleri ve hareketleri ile gerçekten çok başarılı buldum kendisini. Filmin başarısız bulduğum tek yönü, final sahnesi idi. Bütün her şeyi güzel bir şekilde planlamış olan katilimiz sonunda çok büyük bir hata yaparak ve bu hatayı da gözümüzün içine sokarak, seyircini “bunu neden yaptı” sorusuyla beraber baş başa bırakıyor. Serinin ilk ve en iyi filmi unvanını taşıdığı düşündüğüm Çığlık filmini izlemeyen herkese tavsiye ederim.

Yoruma Git

Tüm Yorumları Gör

prison

Favorileri

İzlediği Filmler (0)

İzlediği Diziler (0)

İzleme Listesi (0)